விசுவாசம் எப்படி வருகிறது

ஒரு புதிய வாரத்தின் தொடக்கத்தில் மீண்டும் உங்களுடன் இருப்பது நல்லது. பல வருட தனிப்பட்ட அனுபவம் மற்றும் கிறிஸ்தவ ஊழியத்தின் மூலம் தேவன் என் கையில் வைத்துள்ள வெற்றிகரமான வாழ்க்கைக்கான சில திறவுகோல்களை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

முதலில், எனக்கு கடிதம் எழுதியவர்களுக்கு நன்றி கூறுகிறேன். நான் இந்தப் பேச்சை முடிப்பதற்கு முன், நீங்கள் எழுதக்கூடிய அஞ்சல் முகவரியைத் தருகிறோம். உங்கள் தனிப்பட்ட தேவைகள், உங்கள் பிரச்சனைகள், உங்கள் ஜெப விண்ணப்பங்களை எங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள தயங்காதீர்கள்.

கடந்த வாரம் முழுவதும் வளமான, உற்சாகமான தலைப்பாகிய விசுவாசத்தைப் பற்றி உங்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டேன், இந்த வாரமும் அதே தலைப்பில் தொடரப் போகிறேன். கண்டறிய இன்னும் நிறைய உள்ளது. குறிப்பாக, கர்த்தருடனான எனது நீண்ட நடைப்பயணத்தில் நான் கற்றுக்கொண்ட மிக முக்கியமான ரகசியங்களில் ஒன்றை இன்று உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறேன். விசுவாசம் எப்படி வரும் என்பதை நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன். நம்முடைய முதல் வசனத்திற்கு, நாம் ரோமர் 10:17க்கு திருப்புவோம், இது உண்மையில், தேவனுடைய சத்தியத்தின் இந்த குறிப்பிட்ட அம்சத்திற்கான முக்கிய வசனமாகும்.

17 ஆதலால் விசுவாசம் கேள்வியினாலே வரும், கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினாலே வரும்.

முதலில் விசுவாசம் வருகிறதை கவனியுங்கள். அந்த உண்மையை பற்றிக்கொள்ளுங்கள். விசுவாசம் வருகிறது. உங்களிடம் அது இல்லையென்றால், நீங்கள் அதைப் பெறலாம். நீங்கள் அது இல்லாமல் இருக்க தேவையில்லை, அது வருகிறது. அது எப்படி வரும்? அது கேட்பதன் மூலம் வருகிறது. எதைக் கேட்பதனால்? கிறிஸ்துவின் வார்த்தையை.

இந்த வார்த்தையை “கேட்டல்” மூலமாக வருகிறது, “படித்தல்” மூலமாக அல்ல என்பதை கவனிக்க வேண்டியது முக்கியமானது. உங்கள் வேதத்தைப் படிப்பதன் மூலம் விசுவாசம் வர வேண்டிய அவசியமில்லை. பலர் வேதத்தை படிக்கிறார்கள், உண்மையில், வேதத்தைப் படிப்பதிலிருந்து சிறிதளவோ அல்லது முற்றிலும் விசுவாசத்தைப் பெறுவதில்லை. படிப்பதன் மூலம் விசுவாசம் வருகிறது என்று வேதம் கூறவில்லை, “விசுவாசம் கேட்பதால் வருகிறது,” என்று அது கூறுகிறது, அது ஒரு முக்கியமான விசுவாசமாகும். ஒரு வேதத்தை அதன் பக்கங்களைப் பார்ப்பதால் கேட்க முடியாது. ஒரு வேதம் என்பது வெள்ளைத் தாளில் கருப்பு குறிகளைக் கொண்டதாகும். நீங்கள் அவற்றை கேட்க முடியாது. எனவே, ஏதாவதொன்று நடக்க வேண்டும். வெள்ளைத் தாளில் இருக்கும் அந்தக் கருப்புக் குறிகள் நீங்கள் கேட்கக்கூடிய, பேசும் வார்த்தையாக மாற வேண்டும். தற்செயலாக, அதுதான் வார்த்தையின் உண்மையான அர்த்தமாகும். கிரேக்க மொழியில், இது “கிறிஸ்துவின் வார்த்தை” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இது குறிப்பாக பேசப்படும் வார்த்தையைக் குறிக்கிறது. ஆகவே, தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்பதன் மூலம் விசுவாசம் வருகிறது. நிச்சயமாக, தேவனுடைய வார்த்தை ஒரு பிரசங்கிப்பவர் மூலமாக பேசப்படலாம், ஆனால் அது வருகிற ஒரே வழியல்ல. மீண்டும், நீங்கள் ஒரு பிரசங்கியாரின் பேச்சைக் கேட்டும், விசுவாசத்தைப் பெறாமலும் இருக்கலாம்.

தேவனுடைய சத்தத்தைக் கொண்ட ஒரு வேதமாக, வசனமாக, பேசப்பட்ட வார்த்தையாக உருவாக்குவது என்ன? பதில் என்னவென்றால்: அந்த முடிவைத் தரக்கூடிய ஒரே ஒரு விஷயம் இருக்கிறது, அதுதான் பரிசுத்த ஆவியானவர். பரிசுத்த ஆவியானவர் அதில் இல்லை என்றால், விசுவாசம் இருக்காது. இறுதியாக, பரிசுத்த ஆவியானவர்தான் விசுவாசத்தின் ஆதாரம். விசுவாசம் தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கிறதினால் வருகிறது, அந்த வார்த்தை பரிசுத்த ஆவியானவரால் துரிதப்படுத்தப்பட்டு, உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு, தனிப்பட்டதாக நம்மிடத்தில் வருகிறது. எனவே, இந்த செயல்பாட்டில் மூன்று நிலைகள் உள்ளன. முதலாவதாக, தேவனுடைய வார்த்தை பரிசுத்த ஆவியானவரால் நமக்கு வருகிறது. தேவனுடைய ஆவியானவர், தேவனுடைய வார்த்தையின் மூலம் என்ன சொல்லுகிறார் என்பதில் கவனம் செலுத்தும் மனப்பான்மையையும், கேட்டலையும் தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து உருவாகின்றன. அந்த கேட்டலின் மூலம், அந்த கவனம் செலுத்துதல் வருகிறது, விசுவாசம் வருகிறது. எனவே, செயல்பாட்டில் மூன்று நிலைகள் உள்ளன: தேவனுடைய வார்த்தை பரிசுத்த ஆவியின் மூலம் நமக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது, தேவன் கொண்டுவரும் வார்த்தையைக் கேட்பதில் நமது பதில் செய்கை இருக்கிறது, அதன் விளைவு விசுவாசம் ஆகும்.

இப்போது, கேட்பது என்பது உங்கள் காதுகளுக்குள் எதையாவது கடந்து செல்ல அனுமதிப்பது மட்டுமல்ல, அது நமது சாதகமான பதிலின் மூலம் எதையாவது பெற்றுக்கொள்வதாகும், அதைத்தான் நாம் வளர்த்துகொள்ள வேண்டும், அது தேவன் தம் வார்த்தையின் மூலம், நம்மிடம் பேசும்போது, கேட்கும் மனப்பான்மையாகும். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்த உண்மையின் குறிப்பிடத்தக்க நிரூபணத்தை நான் கண்டேன். நான் அந்த நேரத்தில் லண்டனின் மையப்பகுதியில் ஒரு தெருக் கூட்டத்தில் பிரசங்கித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஒரு நூறு பேர் கொண்ட குழு ஒன்றுகூடி நின்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தது, அவர்களில் சிலர் கூட்டத்தை ஆதரித்த விசுவாசிகள் ஆவர். அது ஒரு நல்ல இலையுதிர் மாலை வேளையாயிருந்தது, இருபதுகளின் தொடக்கத்தில் உள்ள ஒரு இளைஞன் கடந்த கால வாழ்க்கையை ஏமாற்றிக்கொண்டிருந்தான், ஆவிக்குரிய விஷயங்களில் ஆர்வம் காட்டவில்லை, அது மிகவும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. நான் சொல்வதைக் கேட்க அவன் ஒரு கணம் நின்றான், “என்ன முட்டாள்தனமானது” என்று அவன் சொல்வதுபோல ஒருவித ஏளனம் அவன் முகத்தில் வந்தது. ஆனால், அவன் நகரவில்லை. அவன் நின்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தான், நான் பேசும் நேரமெல்லாம், நான் அவன் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு, அவன் முகத்தில் காணப்பட்ட ஏளனம் நகர்ந்தது, அவன் கவனத்துடன் கேட்கத் தொடங்கினான். மேலும், கவனமும், மரியாதை மனப்பான்மையும்கூட இருந்தது. நான் என் செய்தியின் முடிவுக்கு வந்தபோது, நான் சொன்னதாவது, தனிப்பட்ட முறையில் இயேசு கிறிஸ்துவை அறியாதவர்கள் இருந்தால், அவர்கள் இயேசுவை தனிப்பட்ட முறையில் தெரிந்துகொள்ள விரும்பினால், நான் அவர்களை ஒரு ஜெபத்தில் வழிநடத்தப் போகிறேன், நான் அந்த ஜெபத்தை சத்தமாக செய்யும்போது, அவர்கள் எனக்குப் பின்னால் வார்த்தை வார்த்தையாக சத்தமில்லாமல் ஜெபிக்கலாம். எனவே, பாவத்தை ஒப்புக்கொண்டு, இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் விசுவாசத்தை அறிக்கைசெய்து, இரட்சிக்கும்படி இயேசுவை வேண்டிகொள்ளும் ஜெபத்தை வழிநடத்தினேன். நான் கண்களைத் திறந்தவுடன், நான் முதலில் பார்த்தது அந்த இளைஞனைத்தான், கூட்டம் கலைந்தவுடன் ஓரிரு நிமிடங்களில் நான் அவனிடம் சென்றேன் (நான் அவனை அதற்கு முன் சந்தித்ததே இல்லை). நான் சொன்னேன், “நீங்கள் உங்கள் இதயத்தில் ஜெபம் செய்தீர்கள், இல்லையா?” அதற்கு அவன், “நான் அப்படித்தான் ஜெபம் செய்தேன்,” என்றான். நான் கேட்டேன், “நீங்கள் இரட்சிக்கப்பட்டீர்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?” அவன் என்னைப் பார்த்து, “ஆம், எனக்குத் தெரியும்” என்றான். நாம் ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு மேலாகக்கூட ஒன்றாகச் செலவழிக்கவில்லை, ஆனால் ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, நான் மீண்டும் அதே சூழ்நிலையில் பிரசங்கித்தேன், அந்த இளைஞன் வந்து வளைவை சுற்றி நின்று நான் சொல்வதைக் கேட்டான். அதன்பிறகு, அவனிடம் சிறிது நேரம் பேசினேன், அவன் சொன்னான், “நிச்சயமாக, என் வாழ்வில் ஏதோ நடந்தது. நான் மாறின மனிதனாக இருந்தேன். நான் இரட்சிக்கப்பட்டேன் என்று எனக்குத் தெரியும்.” அந்த தெரு கூட்டத்தில் சுமார் இருபது நிமிடங்களில் எல்லாம் நடந்தது.

அந்தச் சம்பவத்தை நான் ஏன் கூறுகிறேன் என்றால், அதை கேட்பதன் மூலம் வரும் விசுவாசத்துக்கு ஒரு அழகான உதாரணமாகும். முதலாவதாக, அவன் எதையும் பெறாமல் சும்மா நின்றான். ஆனால், அவன் அங்கே நின்றபோது, பரிசுத்த ஆவியானவர் அவன் மீது நகரத் தொடங்கினார், அவன் கேட்க ஆரம்பித்தான், அவன் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினான், மரியாதைக்குரிய கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினான். அவன் கேட்க ஆரம்பித்ததும், விசுவாசம் வர ஆரம்பித்தது. அதனால், பதினைந்து நிமிடங்களின் முடிவில், அன்று மாலையே இரட்சிப்பைப் பெற அவனுக்கு போதுமான விசுவாசம் இருந்தது.

எனவே, இதுதான் அந்த செயல்முறை. தேவனுடைய வார்த்தை பரிசுத்த ஆவியானவரால் நமக்குக் கொண்டுவரப்படுகிறது. நாம் கேட்பதன் மூலம் பதிலளிக்கிறோம். மேலும், கேட்பதனால் விசுவாசம் உருவாகிறது. இது தொடர்பாக, நான் வலியுறுத்த விரும்பும் அறிவுரை ஒன்று உள்ளது. இது அமர்ந்திருப்பதன் முக்கியத்துவமாகும். சங்கீதம் 46:10 கூறுகிறது.

நீங்கள் அமர்ந்திருந்து நானே தேவனென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

ஆனால், நியூ அமெரிக்கன் ஸ்டாண்டர்ட் பதிப்பில், மிகவும் சுவாரஸ்யமான மாற்று மொழிபெயர்ப்பு உள்ளது:

போராடுவதை நிறுத்துங்கள், நானே தேவனென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

பக்க ஓரத்தில், “விட்டுவிடுங்கள், ஓய்வெடுங்கள்” என்று கூறுகிறது. அதுதான் திறவுகோல்: விட்டுவிடுங்கள், ஓய்வெடுங்கள், நீங்கள் இருக்கும் நிலையை வெளிப்படுத்துங்கள், பெற்றுக்கொள்ளுங்கள், நீங்கள் தேவனை அறிந்துகொள்வீர்கள். விசுவாசம் வந்து தேவனை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தும். பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவனுடைய வார்த்தையின் மூலம் பேசும்போது, கர்த்தருக்கு முன்பாக அமைதியாக இருந்து கேட்க வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றி பேசுகிறோம். 1 நாளாகமம் 17இல் இதற்கு அழகான உதாரணம் உள்ளது. தாவீது தனது ராஜ்யத்தில் நிறுவப்பட்டு, கேதுரு மரத்தினால் ஆன அழகிய அரண்மனையில் வாழ்ந்து வந்தார், தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி இன்னும் கூடாரத்தில் இருப்பதை அவர் உணர்ந்தார், அதனால் அவர் உடன்படிக்கை பெட்டிக்கு நிரந்தர வசிப்பிடமாக ஒரு ஆலயத்தைக் கட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கினார். அவர் இதை தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானுடன் பகிர்ந்து கொண்டார், மேலும், நாத்தான் அதைச் செய்ய அவரை ஊக்கப்படுத்தினார், ஆனால், அன்று இரவு கர்த்தர் நாத்தானிடம் பேசி, தாவீதுக்காக திட்டமிட்டது அதுவல்ல என்று சொன்னார். அவர் நாத்தானை ஒரு செய்தியுடன் திருப்பி அனுப்பினார், “நீ எனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்ட நினைப்பது நல்லதுதான், ஆனால் அது அப்படி நடக்காது. நீ எனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டப் போவதில்லை,” தேவன் சொன்னார், “நான் உனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டப் போகிறேன்.” தேவனுடைய வழிகளும், தேவனுடைய எண்ணங்களும், நம்முடையதை விட உயர்ந்தவை என்பதற்கு இது ஒரு அற்புதமான எடுத்துக்காட்டாகும். சரி, தாவீது இந்த அழகான எதிர்பாராத செய்தியை கர்த்தரிடமிருந்து பெற்றபோது, வேதம் கூறுகிறது, “தாவீது உள்ளே சென்று கர்த்தருக்கு முன்பாக அமர்ந்திருந்தான்……” அது எப்போதும் என்னைக் கவர்ந்தது. அங்கே தாவீது கர்த்தருக்கு முன்பாக அமர்ந்திருந்தார். அவர் மண்டியிடவில்லை, அவர் ஜெபிக்கவில்லை, அவர் உட்கார்ந்திருந்தார். தீர்க்கதரிசி மூலம், தேவன் அவரிடம் அனுப்பியதைக் குறித்து உள்வாங்கிக் கொண்டிருந்தார். மேலும், நீங்கள் கர்த்தருக்கு முன்பாக உட்காரும்போது, நீங்கள் உள்வாங்கும்போது, நீங்கள் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும்போது, விசுவாசம் வருகிறது.

மத்தேயு 6:6இல், ஜெபத்தைப் பற்றி இயேசு கூறிய அறிவுரைகளைக் கவனியுங்கள். 6 நீயோ ஜெபம் பண்ணும்போது, உன் அறைவீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, உன் கதவைப் பூட்டி, அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணு; அப்பொழுது, அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன் பிதா வெளியரங்கமாய் உனக்குப் பலனளிப்பார்.

“உன் அறைவீடு” என்றால் என்ன? அமைதியான இடம் என்று நினைக்கிறேன்; மற்ற எல்லா குரல்களிலிருந்தும், தாக்கங்களிலிருந்தும் நீங்கள் மூடப்பட்டிருக்கும் இடமாகும், மேலும், நீங்கள் உண்மையில் தேவனுடைய குரலைக் கேட்க முடியும், நீங்கள் உள்அறையில் அமர்ந்திருந்து, அந்த உறவில் இருக்கும்போது, பின்னர், தேவன் உங்களுடன் பேசுவார், நீங்கள் விசுவாசத்தைப் பெறுவீர்கள், நீங்கள் வெளிப்பாட்டைப் பெறுவீர்கள், உங்கள் ஜெபத்திற்கு வித்தியாசமான தரம் இருக்கும்.

கடந்த வாரம் எனது இறுதி பேச்சில், அவிசுவாசத்தின் மிகப்பெரிய ஆபத்தைப் பற்றிப் பேசினேன். நாம் பார்த்த எச்சரிப்பின் முக்கிய பகுதி எபிரெயர் 3இல் இருந்து எடுக்கப்பட்டது, அதன் ஒரு பகுதியை மீண்டும் படிக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன். எபிரெயர் 3: 7-12:

7 ஆகையால், பரிசுத்த ஆவியானவர் சொல்லுகிறபடியே: இன்று, அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பீர்களாகில், 8 வனாந்தரத்திலே, கோபமூட்டின போதும், சோதனைநாளிலும், நடந்ததுபோல, உங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தாதிருங்கள். 9 அங்கே உங்கள் பிதாக்கள் என்னைச் சோதித்து, என்னைப் பரீட்சைபார்த்து, நாற்பது வருஷகாலம் என் கிரியைகளைக் கண்டார்கள். 10 ஆதலால், நான் அந்தச் சந்ததியை அரோசித்து, அவர்கள் எப்பொழுதும் வழுவிப்போகிற இருதயமுள்ள ஜனமென்றும், என்னுடைய வழிகளை அறியாதவர்களென்றும் சொல்லி; 11 என்னுடைய இளைப்பாறுதலில் அவர்கள் பிரவேசிப்பதில்லையென்று என்னுடைய கோபத்திலே ஆணையிட்டேன் என்றார். 12 சகோதரரே, ஜீவனுள்ள தேவனை விட்டு விலகுவதற்கேதுவான அவிசுவாசமுள்ள பொல்லாத இருதயம் உங்களில் ஒருவனுக்குள்ளும் இராதபடிக்கு நீங்கள் எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.

எபிரெய புத்தகத்தின் எழுத்தாளரால் குறிப்பிடப்பட்ட இஸ்ரவேலின் தவறை நீங்கள் காணலாம்: அவர்கள் தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்கவில்லை. பரிசுத்த ஆவியானவர் பேசிக்கொண்டிருந்தார், ஆனால் அவர்கள் கவனிக்கவில்லை, கவனம் செலுத்தவில்லை, அதனால் அவர்கள் விசுவாசத்தைப் பெறவில்லை. விசுவாசத்தைப் பெற தவறியதால், ஒரே மாற்று அவிசுவாசம்தான், மேலும், தேவன் அவர்களுக்கு வைத்திருந்த அனைத்து ஆசீர்வாதங்கள் மற்றும் ஏற்பாடுகள் ஆகியவற்றிலிருந்து அவிசுவாசம் அவர்களைத் துண்டித்தது. எனவே, இரண்டு எதிரெதிர் காரியங்கள் இருப்பதைக் காண்கிறோம். ஒருபுறம், விசுவாசம் தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்பதால் வருகிறது. மறுபுறம், தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்காததால் அவிசுவாசம் வருகிறது. மேலும், பரிசுத்த ஆவியானவரால் மட்டுமே வேதத்தை, வசனத்தை, உயிருள்ள குரலாக, தேவனுடைய உயிருள்ள வார்த்தையாக மாற்ற முடியும். எனவே, பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களிடம் பேசும்போது விசுவாசம் வருகிறது, நீங்கள் உங்கள் மனதை திறக்கிறீர்கள், பரிசுத்த ஆவியானவர் சொல்வதையும், அவர் கொடுப்பதையும் கேட்டு பெற்றுக்கொள்ளுகிறீர்கள். அதிலிருந்து ஒரு உயிருள்ள, உண்மையான, தனிப்பட்ட விசுவாசம் வருகிறது.

சரி, இன்றைக்கு நமது நேரம் முடிந்துவிட்டது. நாளை இந்த நேரத்தில் உங்களுடன் மீண்டும் வருவேன். மூன்று பெரிய விசுவாசத்துக்கு இருக்க வேண்டியவைகளை, விசுவாசத்துடன் ஒன்றாக செல்ல வேண்டிய மூன்று விஷயங்களை நான் கையாள்வேன்.