Μια Αιώνια Προοπτική

Γιατί Συμβαίνουν Κακά Πράγματα στους Ανθρώπους του Θεού. Αυτός δεν είναι μόνο ο τίτλος ενός πολύ χρήσιμου βιβλίου του Derek Prince. Είναι επίσης ένα θέμα με το οποίο κάθε Χριστιανός (και κάθε άνθρωπος) παλεύει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Μια ενόραση για αυτό το ανεξιχνίαστο ερώτημα είναι το θέμα της επιστολής αυτού του μήνα.

Αυτό το τεύχος της σειράς Η Διδακτική Κληρονομιά του Derek Prince είναι αφιερωμένο στο πανανθρώπινο ερώτημα του γιατί συμβαίνουν κακά πράγματα. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, είναι παρμένο από το βιβλίο του Derek Prince, Γιατί Συμβαίνουν Κακά Πράγματα στους Ανθρώπους του Θεού (Why Bad Things Happen to God’s People), το οποίο βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στη ζωή και τις εμπειρίες του Ιώβ.

Η Προοπτική από την Αιωνιότητα

Καθώς μελετούμε τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ενεργεί στη ζωή του Ιώβ, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι οι προτεραιότητες του Θεού για εμάς μπορεί να διαφέρουν από τις δικές μας. Εμείς μπορεί να θεωρούμε κάτι σημαντικό, αλλά ο Θεός μπορεί να βλέπει τα πράγματα πολύ διαφορετικά.

Πρώτον, ο Θεός θέτει το πνευματικό πάνω από το υλικό· και, δεύτερον, θέτει το αιώνιο πάνω από το προσωρινό. Ο Θεός δεν θα θυσιάσει ποτέ κάτι αιώνιο για χάρη κάτι προσωρινού. Πάντα ενεργεί έχοντας την αιωνιότητα κατά νου. Μόνο όταν εισέλθουμε στην αιωνιότητα θα μπορέσουμε να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε τι έκανε ο Θεός για εμάς. Τώρα δεν μπορούμε να το δούμε πλήρως. Πρέπει να πορευόμαστε με πίστη και εμπιστοσύνη.

Πάντα με εντυπωσίαζε ένα θαυμάσιο απόσπασμα που έγραψε ο Hudson Taylor. Ήταν ένας από τους μεγάλους ιεραποστόλους του δέκατου ένατου αιώνα, ο ιδρυτής της Ιεραποστολής στην Εσωτερική Κίνα και ένας άνθρωπος του Θεού με όραμα για την Κίνα. Κάπου προς το τέλος της ζωής του έγραψε: «Κάποτε είχα καθαρή εικόνα για το τι επρόκειτο να κάνω για τον Θεό. Αλλά τώρα δεν έχω — απλώς προχωρώ με εμπιστοσύνη». Αυτή είναι η ωριμότητα. Ωριμότητα δεν σημαίνει να γινόμαστε πιο έξυπνοι. Ωριμότητα είναι να εμπιστευόμαστε περισσότερο

Ο Θεός Χαίρεται Με Την Πιστότητά Μας

Από την ιστορία του Ιώβ μπορούμε να δούμε ότι ο Θεός μπορεί να είναι περήφανος για τους πιστούς δούλους Του. Χρησιμοποιώ τη φράση αυτή με προσοχή, επειδή ο Θεός δεν είναι ένοχος υπερηφάνειας. Ωστόσο, ο Θεός χαίρεται για τους ανθρώπους που εκτελούν το θέλημά Του. Ας εξετάσουμε ξανά τι είπε στον Σατανά στο Ιώβ 1:8

«Πρόσεξες το δούλο μου, τον Ιώβ; Δεν υπάρχει άλλος σαν αυτόν πάνω στη γη· είναι άνθρωπος ακέραιος κι ευθύς· με σέβεται κι αποστρέφεται το κακό».

Ο Θεός ήταν τόσο ευχαριστημένος με τον Ιώβ, ώστε τον παρουσίασε στον Σατανά. Ο Θεός ουσιαστικά είπε: «Σατανά, δεν τα κατάφερες μαζί του· με ακολουθεί». Γνωρίζουμε τι είπε ο Σατανάς: «Άπλωσε τώρα τo χέρι σoυ, και άγγιξε όλα όσα έχει, και ας δούμε τι θα γίνει μετά».

Η σκηνή επαναλαμβάνεται τη δεύτερη φορά που εμφανίστηκε ο Σατανάς:

«Ο Κύριος του είπε: «Πρόσεξες το δούλο μου, τον Ιώβ; Δεν υπάρχει άλλος σαν αυτόν πάνω στη γη· είναι άνθρωπος ακέραιος, ευθύς, με σέβεται και αποστρέφεται το κακό. Παραμένει σταθερός στην ακεραιότητά του κι άδικα εσύ με παρακίνησες να τον καταστρέψω χωρίς κανένα λόγο». (Ιώβ 2:3)

Συνειδητοποιείτε καθώς το διαβάζετε αυτό ότι ο Θεός μπορεί να δείχνει εσάς; Μπορεί να λέει στον Σατανά σχετικά με εσάς: «Σατανά, έχεις εξετάσει εκείνον/εκείνη; Είναι πιστοί. Έχουν περάσει δύσκολες στιγμές. Δεν τα έχουν παρατήσει ποτέ. Δεν Με έχουν αρνηθεί ποτέ. Και έχουν παραμείνει πιστοί στην αρχική τους δέσμευση». Η σκέψη ότι ο Θεός θα μπορούσε να «καυχιέται» για εμάς είναι συναρπαστική!

Μια Ουράνια Προοπτική

Το βιβλίο του Ιώβ μάς δίνει επίσης μια ουράνια προοπτική για τα γεγονότα της γης, κάτι που είναι μοναδικό στην Αγία Γραφή. Όταν διαβάζουμε την ιστορία του Ιώβ, την διαβάζουμε υπό το φως όσων συνέβησαν στον ουρανό πριν ακόμη αρχίσει η ιστορία στη γη. Έχουμε το σενάριο όπου ο Θεός επισημαίνει τον Ιώβ στον Σατανά και του λέει: «Σατανά, δεν τα έχεις καταφέρει μαζί του. Παραμένει σταθερός στην ακεραιότητά του. Είμαι περήφανος για αυτόν».

Για πολλά χρόνια το έχω κάνει συνήθεια να διακηρύττω τον Λόγο του Θεού φωναχτά. Έχω ανακαλύψει ότι όταν λαμβάνω μια νέα διακήρυξη από τον Θεό και αρχίζω να τη διακηρύττω, σχεδόν αμέσως θα συμβεί κάτι που θα επιχειρήσει να με αποτρέψει. Θα προκύψει κάποιος περισπασμός ή εμπόδιο που θα στοχεύει στο να παραμερίσει εκείνη τη διακήρυξη. Ή θα υπάρξει κάποια προσπάθεια από τον εχθρό να αποδείξει ότι δεν είναι αληθινή, η θα προσπαθήσει να με πείσει ότι δεν μπορώ να τη διακηρύξω ως αλήθεια.

Σε αυτό το σημείο, βρίσκομαι πάντοτε αντιμέτωπος με μια απόφαση — θα συνεχίσω να το διακηρύττω ή θα αφήσω τις περιστάσεις να με καθορίσουν; Κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, το θεωρώ καλό σημάδι, διότι μία από τις ενδείξεις ότι κάτι βρίσκεται μέσα στο θέλημα του Θεού είναι ότι ο Σατανάς το αντιτίθεται. Όταν συναντάμε την αντίσταση του εχθρού, σημαίνει ότι προκαλούμε κάποια ζημιά στον διάβολο.

Η Αποκάλυψη του Προορισμού Μας

Ο Θεός είχε ένα σχέδιο και ένα προορισμό για τον Ιώβ, και παρομοίως ο Θεός έχει ένα υψηλό προορισμό για εμάς εν Χριστώ. Ο προορισμός του Θεού είναι συγκλονιστικός. Είναι σχεδόν απίστευτο αυτό που έχει σχεδιάσει για εμάς. Ο Παύλος γράφει στην προς Εφεσίους επιστολή 2:4-6:

«4Ο Θεός όμως μας αγάπησε, γιατί είναι πλούσιος σε έλεος κι έχει απέραντη αγάπη. 5Κι ενώ ήμασταν πνευματικά νεκροί εξαιτίας των παραπτωμάτων μας, μας ξανάδωσε ζωή μαζί με το Χριστό. Με τη χάρη του Θεού έχετε σωθεί. 6Μας ανέστησε μαζί με τον Ιησού Χριστό και μας έβαλε να καθίσουμε μαζί μ’ αυτόν στα ουράνια».

Η μετάφραση του Weymouth αποδίδει «μας ενθρόνισε». Έχουμε γίνει ζωντανοί. Έχουμε αναστηθεί. Έχουμε ενθρονιστεί. Όλα αυτά βρίσκονται στο παρελθόν, όχι στο μέλλον. Στη συνέχεια, ο Παύλος μας δίνει τον λόγο στο εδάφιο 7:

«Έτσι, με την αγάπη που μας έδειξε δια του Ιησού Χριστού, φανερώνει στις μελλοντικές γενιές πόσο υπερβολικά γενναιόδωρη είναι η χάρη του».

Αυτή είναι μια συγκλονιστική σκέψη! Ο Θεός λέει: «Αυτοί οι αμαρτωλοί που ήταν απειθείς, ακάθαρτοι και χαμένοι — θα τους σώσω, θα τους αγιάσω και θα τους ανυψώσω. Σε όλη την αιωνιότητα, θα αποτελούν την απόδειξη προς ολόκληρο το σύμπαν της χάρης Μου». Αν αυτός είναι ο προορισμός μας, τότε δεν είναι παράξενο που περνάμε κάποιες δοκιμασίες.

Όταν βλέπουμε τα μαθήματα του Ιώβ από την προοπτική της αιωνιότητας, καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να επιμένουμε για να εκπληρώσουμε τους σκοπούς Του για εμάς.

Έχοντας Εμπιστοσύνη σε Αυτόν

Ίσως, όπως ο Ιώβ, να βιώνετε κι εσείς μια περίοδο προσωπικού πόνου, αναρωτιόμενοι γιατί αντιμετωπίζετε τις δυσκολίες που έχουν έρθει στη ζωή σας. Όπως επισήμανε ο Derek στο απόσπασμα από τον Hudson Taylor, μπορεί να πρόκειται για ζήτημα εμπιστοσύνης.

Γιατί δεν αφιερώνουμε μια στιγμή τώρα, στο τέλος αυτής της επιστολής, να πλησιάσουμε τον Κύριο και να διακηρύξουμε την απόλυτη εμπιστοσύνη μας στο κυρίαρχο σχέδιό Του;