Εμπόδια στην Ευλογία

Πολλοί Χριστιανοί έχουν εμπόδια στη ζωή τους που τους εμποδίζουν να βιώσουν την εκπλήρωση, την ικανοποίηση, την ειρήνη, τη θεραπεία και τις πολλαπλές ευλογίες του Θεού. Από τον Γολγοθά και μετά, αν προκύπτουν εμπόδια μεταξύ Θεού και ανθρώπου, αυτά είναι από την πλευρά του ανθρώπου και όχι από την πλευρά του Θεού. Με τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού, όλα τα εμπόδια αφαιρέθηκαν από την πλευρά του Θεού. Έτσι, αν υπάρχει οποιοδήποτε πνευματικό εμπόδιο που εμποδίζει την πνευματική σας πρόοδο - κάτι που σας κρατάει πίσω, που σας απογοητεύει, που σας καθηλώνει, που σας κρατάει μακριά από τη χαρά, την ειρήνη, την ικανοποίηση ή την εκπλήρωση που θα έπρεπε και λαχταράτε να έχετε -, τότε το εμπόδιο είναι από δική σας πλευρά και όχι από την πλευρά του Θεού. Σύμφωνα με την προσωπική μου εμπειρία, το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πλήρη ειρήνη και την τέλεια ανάπαυση είναι η μη συγχώρεση.

Στο κατά Ματθαίον 18:18–19, έχουμε αυτό που αποκαλώ «το εργοστάσιο ενέργειας της Eκκλησίας» - τον τόπο κάθε δύναμης και κάθε εξουσίας:

«Σας διαβεβαιώνω: Όσα αν δέσετε επάνω στη γη, θα είναι δεμένα στον ουρανό· και όσα αν λύσετε επάνω στη γη, θα είναι λυμένα στον ουρανό. Σας λέω ξανά ότι, αν δύο από σας συμφωνήσουν επάνω στη γη, για κάθε πράγμα, για το οποίο θα έκαναν αίτηση, θα γίνει σ’ αυτούς από τον Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς.»

Πιστεύω ότι αυτή είναι η Eκκλησία σε κυτταρικό επίπεδο: δύο ή τρεις πιστοί που οδηγούνται μαζί από το Πνεύμα στο όνομα του Ιησού. Το σημείο συνάντησης είναι το όνομα του Ιησού, και Αυτός που τους φέρνει μαζί είναι το Άγιο Πνεύμα. Αυτή είναι η κυτταρική ζωή από την οποία αποτελείται η Eκκλησία.

Στη φυσική ζωή είναι μια αρχή ότι εάν η κυτταρική ζωή διασπαστεί, το σώμα γίνεται ανθυγιεινό. Και πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει και για το σώμα του Ιησού Χριστού, την Εκκλησία. Εάν η τοπική κυτταρική ζωή διασπαστεί, ολόκληρο το σώμα δεν μπορεί να είναι υγιές.

Σε αυτή την κυτταρική ζωή είναι το μικρόβιο όλης της ζωής της Εκκλησίας και η καρδιά και η πηγή κάθε δύναμης. Κανείς δεν χρειάζεται περισσότερη δύναμη από αυτή που υπόσχεται εκεί: «Αν δύο από σας συμφωνήσουν στη γη για ένα πράγμα που θα ζητήσουν, ο ουράνιος Πατέρας μου θα τους το κάνει.» Τι περισσότερο χρειαζόμαστε από αυτό; Όλη η δύναμη περιέχεται στην εφαρμογή αυτού του εδάφιου.

Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι αυτή η υπόσχεση εξουσίας περικυκλώνεται και φυλάσσεται από έναν φράχτη, και δεν μπορείτε να μπείτε μέσα αν δεν πληροίτε τους όρους. Ονομάζω τον φράχτη «σωστή σχέση». Κανείς δεν ανήκει μέσα στον φράχτη που δεν ζει σε ορθή σχέση με τον Θεό και τον άνθρωπο. Στα εδάφια 15-17 του ίδιου κεφαλαίου, λίγο πριν ο Ιησούς δώσει αυτή την υπόσχεση, μίλησε για το τι πρέπει να κάνετε αν ο αδελφός σας σας προσβάλει:

«Αν σφάλει απέναντί σου ο αδερφός σου, πήγαινε κι επίπληξέ τον χωρίς να είναι άλλος μπροστά. Αν σε ακούσει, τον κέρδισες. Αν όμως δε σ’ ακούσει, πάρε μαζί σου ακόμα έναν ή δύο άλλους, για να μπορεί ν’ αποδειχθεί ό,τι ειπωθεί, αφού θα το βεβαιώνουν δύο ή τρεις μάρτυρες. Αν κι αυτούς δεν τους ακούσει, πες το στη συνάθροιση της εκκλησίας· κι αν παρακούσει και την εκκλησία, τότε πια ας είναι για σένα όπως ο ειδωλολάτρης ή ο τελώνης.»

Αμέσως μετά την υπόσχεση των εδαφίων 18-20, ο Ιησούς συνέχισε με την παραβολή του κακού δούλου, προειδοποιώντας μας για τις τρομερές συνέπειες αν δεν συγχωρήσουμε έναν άλλο πιστό. (Δείτε τα εδάφια 23-35.) Βλέπουμε από την τοποθέτηση αυτών των εδαφίων ότι ο μυστικός τόπος της δύναμης περικλείεται από σωστές σχέσεις.

Ο Κακός Δούλος

Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτήν τη σημαντική παραβολή.

Ο πρώτος δούλος στην παραβολή χρωστούσε δέκα χιλιάδες τάλαντα ή, σε σημερινές αναλογίες, περίπου 6 εκατομμύρια δολάρια στον κύριό του. Επειδή δεν ήταν σε θέση να πληρώσει, ήταν έτοιμος να τον βάλουν στη φυλακή. Παρακαλούσε για το έλεος του κυρίου του, ο οποίος του συγχώρεσε ελεύθερα όλο το χρέος. Αλλά καθώς έφευγε, βρήκε έναν συνάδελφό του που του χρωστούσε περίπου 17 δολάρια (χρησιμοποιώντας την ίδια αναλογία).

«Πλήρωσέ με», απαίτησε ο άνδρας.
«Δεν μπορώ», απάντησε ο δεύτερος.
«Λοιπόν, θα σε βάλω στη φυλακή.»
«Περίμενε! Θα φέρω τα 17 δολάρια. Θα πληρώσω!»
«Όχι», είπε εκείνος, «αν δεν μπορείς να πληρώσεις τώρα, θα πας στη φυλακή».

Φυσικά, οι υπόλοιποι υπηρέτες σοκαρίστηκαν τρομερά και πήγαν και ανέφεραν στον κύριό τους. «Ξέρετε τον υπηρέτη στον οποίο συγχωρήσατε τα 6 εκατομμύρια δολάρια; Βγήκε αμέσως από το γραφείο σας, συνάντησε έναν συνάδελφο υπηρέτη που του χρωστούσε 17 δολάρια που δεν μπορούσε να τα πληρώσει, και έτσι τον έριξε στη φυλακή».

Η Αγία Γραφή λέει ότι ο κύριος εκείνου του υπηρέτη θύμωσε πολύ. Αφού τον κάλεσε και τον ρώτησε τι είχε συμβεί, είπε: «Κακέ δούλε» (εδάφιο 32). Έπειτα έδωσε την εντολή και «οργισμένος τον παρέδωσε στους βασανιστές, ώσπου να ξεπληρώσει όσα του χρωστούσε» (εδάφιο 34). Το τελευταίο εδάφιο λέει: «Έτσι θα κάνει και σ’ εσάς ο ουράνιος Πατέρας μου, αν ο καθένας σας δε συγχωρεί τα παραπτώματα του αδερφού του μ’ όλη του την καρδιά» (εδάφιο 35). Μπορούμε να δούμε ότι το τελευταίο εδάφιο αυτής της ιστορίας δείχνει ξεκάθαρα ότι ο Ιησούς αναφέρεται σε αυτούς που δηλώνουν Χριστιανοί.

Επιτρέψτε μου να σας επισημάνω δύο απλά γεγονότα: Πρώτον, η αποτυχία να συγχωρήσετε τους άλλους είναι κακία. Ο Κύριος είπε: «Πονηρέ δούλε!» Η μη συγχώρεση δεν είναι απλώς αμαρτία: είναι κακία. Δεύτερον, ο κακός δούλος παραδόθηκε στους βασανιστές. Και ο Κύριος είπε: «Έτσι θα κάνει και σ’ εσάς ο ουράνιος Πατέρας μου». Χριστιανέ, αν δεν συγχωρήσεις μέσα από την καρδιά σου τα παραπτώματα των αδελφών σου (κάθε βλάβη, τραυματισμό ή χρέος), ο Κύριος Ιησούς είπε ότι ο Θεός θα σου φερθεί με τον ίδιο τρόπο που ο κύριος φέρθηκε στον κακό δούλο, παραδίδοντάς σε στους βασανιστές.

Κατέληξα στη γνώση αυτού του αποσπάσματος επειδή, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης διακονίας μου, συνάντησα πλήθος ανθρώπων που δήλωναν Χριστιανοί να είναι στα χέρια των βασανιστών - σε πνευματικό, ψυχικό ή σωματικό μαρτύριο. Και σκέφτηκα στον εαυτό μου: Θεέ μου, πώς γίνεται αυτό; Πρόκειται για ανθρώπους που επικαλούνται το όνομα του Ιησού, που ομολογούν τη σωτηρία και αναγνωρίζουν τον Ιησού Χριστό ως Κύριο. Κι όμως βρίσκονται στα χέρια του βασανιστή. Βρίσκονται στα χέρια των κακών πνευμάτων - δεν έχουν ειρήνη ή χαρά, υπόκεινται στο φόβο, το μυαλό τους δεν είναι σε ηρεμία, και έρχονται σε μένα για απελευθέρωση. Αυτοί δεν είναι άνθρωποι έξω από την Εκκλησία, αλλά μέσα στην Εκκλησία.

Ο Κύριος μου είπε: «Είναι στα χέρια των βασανιστών, επειδή τους παρέδωσα στους βασανιστές.» Αν ο Θεός έχει βάλει κάποιον στα χέρια των βασανιστών, δεν υπάρχει κανένα πλάσμα στη γη που να μπορεί να τον βγάλει. Ούτε ένα. Πολλοί ιεροκήρυκες προσπαθούν, και πολύ περισσότεροι άνθρωποι βάζουν τους ιεροκήρυκες να προσπαθήσουν, αλλά δεν θα συμβεί. Αν ο Θεός σας έχει παραδώσει στους βασανιστές, θα μείνετε εκεί μέχρι να εκπληρώσετε τους όρους του Θεού για να βγείτε από εκεί. Μπορεί να λάβετε προσωρινή ανακούφιση, αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορείτε να έχετε αληθινή ειρήνη, απελευθέρωση ή λύτρωση έως ότου συγχωρήσετε ελεύθερα όλους τους οποίους είχατε ποτέ μνησικακία ή μη συγχώρεση. Αυτός είναι ο αμετάβλητος όρος του Θεού. Δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγετε.

Προσευχή και Συγχώρεση

Η Προσευχή του Κυρίου (το Πάτερ Ημών) είναι ένα πρότυπο για όλους τους πιστούς Χριστιανούς. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του όταν Τον ρώτησαν πώς να προσεύχονται, «Εσείς, λοιπόν, έτσι να προσεύχεστε» (κατά Ματθαίον 6:9). Αυτό είναι ένα πρότυπο -όχι ότι πρέπει απαραίτητα να χρησιμοποιούμε τις ίδιες ακριβώς λέξεις, αλλά οι αρχές είναι αμετάβλητες.

Ο Ιησούς μας είπε να προσευχόμαστε: «Συγχώρεσε σε μας τις αμαρτίες μας, όπως και εμείς συγχωρούμε σ’ αυτούς που αμαρτάνουν σε μας» (εδάφιο 12). Δεν μπορείτε να το αλλάξετε αυτό. Δικαιούστε να ζητάτε συγχώρεση από τον Θεό μόνο στην ίδια αναλογία που συγχωρείτε τους άλλους, αλλά όχι περισσότερο. Αν δεν συγχωρείτε τους άλλους, ο Θεός δεν συγχωρεί εσάς.

Αυτό είναι το μόνο μέρος της Προσευχής του Κυρίου που ο Ιησούς θεώρησε απαραίτητο να σχολιάσει περαιτέρω: «Eπειδή, αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο ουράνιος Πατέρας σας. Aν, όμως, δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει σε σας τα πταίσματά σας.» (κατά Ματθαίον 6:14–15). Θέλω να το πω όσο πιο ξεκάθαρα και εμφατικά μπορώ: Εάν υπάρχει κάποιος που δεν έχετε συγχωρήσει - μην εξαπατάτε τον εαυτό σας - δεν έχετε συγχωρεθεί από τον Θεό. Αυτή είναι η πηγή όλων των προβλημάτων σας. Δεν έχετε πλήρη συγχώρεση.

Στο κατά Μάρκον 11, ο Ιησούς είπε αυτά τα τρομερά λόγια: «Eπειδή, σας διαβεβαιώνω, ότι όποιος πει σ’ αυτό το βουνό: Σήκω και να ριχτείς μέσα στη θάλασσα, και δεν διστάσει στην καρδιά του, αλλά πιστέψει ότι εκείνα που λέει γίνονται, θα γίνει σ’ αυτόν ό,τι και αν πει» (εδάφιο 23). Και πάλι, δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από αυτή - είναι η μόνη δύναμη που χρειαζόμαστε. Επιπλέον, Λέει: «Γι’ αυτό, σας λέω: Όλα όσα ζητάτε, καθώς προσεύχεστε, να πιστεύετε ότι τα παίρνετε, και θα γίνει σε σας.»(εδάφιο 24). Λέτε: «Θαυμάσια!»

Αλλά περιμένετε ένα λεπτό! Τα επόμενα εδάφια λένε: «Kαι όταν στέκεστε προσευχόμενοι, να συγχωρείτε, αν έχετε κάτι εναντίον κάποιου, για να συγχωρήσει σε σας και ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς τα δικά σας παραπτώματα. Aν, όμως, εσείς δεν συγχωρείτε, ούτε ο Πατέρας σας, που είναι στους ουρανούς, θα συγχωρήσει τα αμαρτήματά σας» (εδάφια 25–26). Αυτό είναι απολύτως σαφές: Αν έχετε κάτι εναντίον κάποιου, συγχωρήστε. Τώρα το «κάτι εναντίον κάποιου» δεν αφήνει έξω τίποτα και κανέναν.

Θέλω να παρατηρήσετε στην επιστολή προς Εφεσίους 1:7 ότι η λύτρωση είναι συνεκτεινόμενη με τη συγχώρεση: «με τον οποίο [του Χριστού] έχουμε την απολύτρωση διαμέσου τού αίματός του, την άφεση των αμαρτημάτων». Με άλλα λόγια, αν όλες οι αμαρτίες σας έχουν συγχωρεθεί, έχετε τα πλήρη δικαιώματα της λύτρωσης - αλλά αν υπάρχει κάποιος τομέας ασυγχώρητης αμαρτίας, τότε δεν έχετε τα πλήρη δικαιώματα της λύτρωσης. Εάν έχετε τα πλήρη δικαιώματα της λύτρωσης, τότε ο διάβολος δεν έχει καμία δύναμη πάνω σας και καμία θέση μέσα σας. Όμως, αν υπάρχει κάποιος τομέας μέσα σας στον οποίο δεν ισχύουν τα δικαιώματα της λύτρωσης, ο διάβολος το γνωρίζει. Αν υπάρχει ασυγχώρητη αμαρτία στη ζωή σας, τότε γνωρίζει ότι έχει νόμιμο δικαίωμα πάνω σας και δεν μπορείτε να τον βγάλετε έξω. Μπορείτε να του φωνάζετε, μπορείτε να του επιτεθείτε, μπορείτε ακόμη και να βάλετε τον ιεροκήρυκα να προσευχηθεί, αλλά αν έχει νόμιμο δικαίωμα να είναι εκεί, τίποτα δεν θα τον βγάλει έξω. Επομένως, δεν μπορείτε να έχετε απελευθέρωση μέχρι να συγχωρήσετε ελεύθερα «οτιδήποτε εναντίον οποιουδήποτε.»

Η τελευταία παράκληση στην Προσευχή του Κυρίου είναι μια παράκληση για απελευθέρωση. Η πιο ακριβής μετάφραση λέει: «ελευθέρωσέ μας από τον πονηρό» (κατά Ματθαίον 6:13). Αλλά δεν έχετε το δικαίωμα να προσευχηθείτε αυτή την προσευχή μέχρι να προσευχηθείτε: «Συγχώρεσε σε μας τις αμαρτίες μας, όπως και εμείς συγχωρούμε σ’ αυτούς που αμαρτάνουν σε μας». Μόλις το θέμα της συγχώρεσης έχει τακτοποιηθεί, τότε η απελευθέρωση δεν είναι πρόβλημα. Έτσι, να θυμάστε λοιπόν, αν δεν έχετε πνεύμα και στάση συγχώρεσης απέναντι σε κάθε άνθρωπο, ο διάβολος έχει νόμιμο δικαίωμα πάνω στη ζωή σας.

Τα Συναισθήματα εναντίον της Θέλησης

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να πουν: «Αδελφέ Πρινς, δεν αισθάνομαι ότι μπορώ να συγχωρήσω.» Έχω καλά νέα για εσάς - δεν χρειάζεται να αισθάνεστε, απλά πρέπει να αποφασίσετε. Δεν είναι θέμα συναισθημάτων, αλλά της θέλησής σας. Ένα μεγάλο μέρος του σύγχρονου κηρύγματος είναι εντελώς λανθασμένο, επειδή στοχεύει στα συναισθήματα των ανθρώπων, και έτσι το μόνο που δημιουργεί είναι συναισθήματα. Αλλά κάθε ένας κήρυκας που ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει πραγματικά για να αλλάξει ζωές, έχει κηρύξει στη θέληση των ανθρώπων. Ο Finney είπε: «Δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο εκτός από τη θέληση.» Έτσι, δεν χρειάζεται να νιώσετε τη συγχώρεση - πρέπει να θελήσετε τη συγχώρεση. Αν είστε αναγεννημένο παιδί του Θεού, είναι μέσα στη δύναμή σας να το κάνετε.

Ο Ιησούς ανέπνευσε στους μαθητές Του και είπε: «Aν τις αμαρτίες κάποιων συγχωρέσετε, είναι σ’ αυτούς συγχωρεμένες· αν κάποιων τις κρατάτε, είναι κρατημένες.» (Κατά Ιωάννην 20:23). Και, αν κρατάτε την αμαρτία ενός ατόμου, κρατιέσαι στη δική σου αμαρτία, είσαι δεμένος με σχοινί με αυτό το άτομο. Μπορεί να έχετε χωρίσει από τον σύζυγό σας πριν από είκοσι χρόνια, αλλά αν δεν τον έχετε συγχωρήσει, εξακολουθείτε να είστε δεμένοι μαζί του.

Κάποτε μου συνέβη το πιο αστείο πράγμα σε μια μικρή συνάθροιση. Μια κυρία με πλησίασε και μου είπε: «Αδελφέ Πρινς, θέλω να προσευχηθείς για μένα. Βλέπετε, ζω σε μια περιοχή όπου όλοι οι άνθρωποι πίνουν μπύρα. Είμαστε η μόνη οικογένεια στη γειτονιά που δεν πίνει μπύρα. Θέλω να φύγω από την περιοχή.»

Κάθε πρόταση που έλεγε περιείχε τη λέξη μπύρα. Μετά από λίγο της είπα: «Αδελφή, συνειδητοποιείς ότι είσαι αλκοολική αντίστροφα;» Είσαι εξίσου απορροφημένη με την μπύρα όσο και ο άνθρωπος που είναι σκλάβος στην κατανάλωσή της! Αν μετακομίσετε σε άλλη περιοχή, δεν πιστεύω ότι τα πράγματα θα ήταν καλύτερα, γιατί το πρόβλημα δεν είναι στους ανθρώπους, αλλά με σένα.»

Τότε τη ρώτησα για τον σύζυγό της: «Τον έχεις συγχωρέσει;»
«Ναι», είπε. «Παλιά έπινε μπύρα, αλλά τώρα έχει σωθεί και τον έχω συγχωρέσει».
«Αυτό είναι υπέροχο», απάντησα. «Υπάρχει κάποιος άλλος που δεν έχεις συγχωρήσει;»
«Δεν μπορούσα να συγχωρήσω τον μπάρμαν!»
«Ω», είπα, «αυτό είναι πολύ κακό. Αν δεν μπορείς να συγχωρέσεις τον μπάρμαν, τότε ο Θεός δεν μπορεί να σε συγχωρέσει.»

Έτσι λοιπόν της είπα να καθίσει και να αποφασίσει αν θα μπορούσε να συγχωρήσει τον μπάρμαν ή όχι. Σε περίπου δεκαπέντε λεπτά επέστρεψε και είπε: «Το αποφάσισα».
«Τι θα κάνεις;»
«Θα τον συγχωρήσω.»

Έτσι την οδήγησα σε μια προσευχή, «Κύριε, συγχωρώ τον μπάρμαν όπως θέλω να συγχωρέσεις κι εσύ εμένα.» Όταν προσευχήθηκε εκείνη την προσευχή μετά από μένα, το βάρος της έφυγε. Ένας βαθύς αναστεναγμός βγήκε από μέσα της και άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Οι κόμποι λύθηκαν και δέκα λεπτά αργότερα έφυγε από εκείνο το μέρος αγκαλιάζοντας τους πάντες. Πόσο τυπικό! Απλά σκεφτείτε πώς πρέπει να είναι να αφήνεις έναν μπάρμαν να σου τα καταστρέψει όλα! Και όμως αυτό είναι τυπικό για ένα πλήθος πιστών.

Η συγχώρεση είναι απλή. Είναι μια πράξη της θέλησης και μια έκφραση των χειλιών. Εσύ αποφασίζεις, εσύ το λες, και αυτό είναι. Ονομάστε το άτομο. «Κύριε, συγχωρώ τον άντρα μου, Συγχωρώ τον γαμπρό μου». Να είστε συγκεκριμένοι. «Όπως θέλω να με συγχωρέσεις, Κύριε, τους συγχωρώ». Το λες και έγινε. Μην επιστρέψετε και το ξανακάνετε. Αν προκύψει αυτός ο πειρασμός, πείτε, «Κύριε, την Παρασκευή τη συγχώρεσα». Έχει ήδη διευθετηθεί.

Αν εξακολουθείτε να αισθάνεστε δυσαρέσκεια, αρχίστε να προσεύχεστε για το άτομο που εμπλέκεται. Δεν μπορείτε να δυσανασχετείτε με κάποιον και ταυτόχρονα να προσεύχεστε γι' αυτόν. Με το να προσεύχεστε, αντικαθιστάτε το αρνητικό με το θετικό.

Αν πρόκειται να συγχωρεθείτε, ο Θεός απαιτεί να συγχωρήσετε και τους άλλους. Αν θέλετε να εισακουστούν οι προσευχές σας, πρέπει να συγχωρήσετε. Αν θέλετε να βιώσετε τη χαρά, την ειρήνη και την εκπλήρωση που προορίζεστε να έχετε ως Χριστιανοί, η συγχώρεση πρέπει να λειτουργεί στη ζωή σας. Η επιλογή είναι δική σας! Μπορείτε να επιλέξετε να επιτρέψετε στη μη συγχώρεση να καταστρέψει τη ζωή σας ή μπορείτε να αποφασίσετε, με μια πράξη της θέλησής σας, να συγχωρήσετε και να ελευθερωθείτε.