Το Άγιο Πνεύμα Αιώνιος, Παντογνώστης, Πανταχού Παρών

Ως Χριστιανοί, καταλαβαίνουμε ότι η αγάπη για τον Θεό είναι θεμελιώδης για κάθε πνευματική ζωή. Μπορούμε να γνωρίζουμε και να αγαπούμε τον Θεό ως Πατέρα μας και τον Ιησού, τον Υιό Του, ως τον μεγαλύτερο αδερφό μας - τα δύο πρώτα Πρόσωπα της Θεότητας. Αλλά όταν πρόκειται να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε το Άγιο Πνεύμα, πώς μπορούμε να έχουμε σχέση με αυτό το μυστηριώδες τρίτο πρόσωπο της Τριάδας;

Όπως είπα στην προηγούμενη επιστολή μου, ο σκοπός αυτής της σειράς Διδακτικών Επιστολών, Ποιος είναι το Άγιο Πνεύμα, είναι να σας βοηθήσει να καταλάβετε Ποιος είναι το Άγιο Πνεύμα. Η ελπίδα μου είναι ότι καθώς ερευνούμε μαζί τις Γραφές, θα αυξηθείτε στη γνώση, σε κατάπληξη και στην αγάπη γι' Αυτόν. Σε αυτή τη δεύτερη έκδοση της σειράς μας θα εξετάσουμε τρία βαθιά σημαντικά επίθετα που ισχύουν για το Άγιο Πνεύμα: αιώνιος, παντογνώστης και πανταχού παρών.

Αιώνιος

Η δική μου σχέση με το Άγιο Πνεύμα ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια, στις πρώτες μέρες της εξερεύνησης μου για τον Χριστιανισμό. Στο τέλος μιας από τις πρώτες πεντηκοστιανές ακολουθίες που παρακολούθησα, ο ιεροκήρυκας με ρώτησε: «Πιστεύεις ότι είσαι αμαρτωλός;». Εκείνη την εποχή ήμουν επαγγελματίας φιλόσοφος και μόλις είχα ολοκληρώσει τη πτυχιακή εργασία μου για τους «ορισμούς» στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Αμέσως, μέσα στο μυαλό μου, σκέφτηκα τους διάφορους πιθανούς ορισμούς του «αμαρτωλού». Όλα αυτά αφορούσαν ακριβώς εμένα! Έτσι απάντησα: «Ναι, πιστεύω ότι είμαι αμαρτωλός!»

Μετά ο ιεροκήρυκας ρώτησε: «Πιστεύεις ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες σου;» Το σκέφτηκα και μετά απάντησα: «Για να σας πω την αλήθεια, δεν μπορώ να καταλάβω τι σχέση μπορεί να έχει ο θάνατος του Ιησού Χριστού πριν από είκοσι αιώνες με τις αμαρτίες που έχω διαπράξει στη ζωή μου.»

Ο ιεροκήρυκας ήταν αρκετά σοφός ώστε να μην διαφωνήσει μαζί μου, αλλά είμαι σίγουρος ότι προσευχήθηκε για μένα. Λίγες μέρες αργότερα, είχα μια δυνατή συνάντηση με τον Ιησού Χριστό που άλλαξε ολόκληρη την πορεία της ζωής μου. Συγκεκριμένα, η Αγία Γραφή έγινε ένα ζωντανό, βιβλίο με νόημα.

Λίγο καιρό αργότερα, καθώς διάβαζα το 9ο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής, είδα αυτή τη φράση στο εδάφιο 14: «Αυτός (ο Χριστός), έχοντας το Πνεύμα του Θεού (το αιώνιο Πνεύμα), πρόσφερε τον εαυτό του άψογη θυσία στο Θεό.» Ξαφνικά κατάλαβα τη σημασία της λέξης «αιώνιος». Το νόημα αυτής της λέξης είναι πολύ πιο εκτεταμένο από κάτι που απλώς διαρκεί ένα εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. «Αιώνιος» υποδηλώνει μια ύπαρξη που βρίσκεται πάνω και πέρα από τους περιορισμούς του χρόνου - κάτι που περιλαμβάνει ταυτόχρονα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Βλέπετε, όταν ο Ιησούς πρόσφερε τον εαυτό Του στο σταυρό, η θυσία Του δεν περιορίστηκε στον χρόνο που πέθανε. Μέσω του αιώνιου Πνεύματος, αντιμετώπισε τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων όλων των εποχών - του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Κατάλαβα ότι η θυσία Του περιελάμβανε τις αμαρτίες που είχα διαπράξει είκοσι αιώνες αργότερα.

Από Εποχή σε Εποχή

Είναι σαφές ότι το Ελληνικό επίθετο «αιώνιος» έχει μια εξαιρετικά εκτεταμένη έννοια. Προέρχεται από το ουσιαστικό αιώνιο, από το οποίο παίρνουμε την αγγλική λέξη «aeon». Ένα αϊών είναι μια μέτρηση του χρόνου και εμφανίζεται σε μια ποικιλία εκφράσεων, όπως βλέπουμε στις ακόλουθες κυριολεκτικές βιβλικές μεταφράσεις:

Εβραίους 7:24: «ο Ιησούς, επειδή παραμένει αιώνιος, έχει ιεροσύνη που δε μεταβιβάζεται.» Αυτό αναφέρεται στη διάρκεια της παρούσας εποχής. Η μετάφραση του NKJV μεταφράζει αυτό το εδάφιο «επειδή αυτός συνεχίζει για πάντα».

Ιούδα 25: «στο μόνο σοφό Θεό, το σωτήρα μας, ανήκει η δόξα, η μεγαλοσύνη, η δύναμη και η εξουσία και τώρα και για πάντα.» Η μετάφραση του NKJ λέει «και τώρα και για πάντα.»

Γαλάτες 1:5: «ας είναι αιώνια δοξασμένος ο Θεός!» Η μετάφραση του NKJV λέει «αίωνια".»

Μου είναι ξεκάθαρο ότι ορισμένες από τις αγγλικές μεταφράσεις δεν μπορούν καν να αποδώσουν το βάθος του νοήματος των Ελληνικών φράσεων. Αυτές οι εκφράσεις - και άλλες παρόμοιες - μου προκαλούν ένα αίσθημα δέους. Είναι σαν μια μικρή σταγόνα υγρασίας που αιωρείται πάνω από ένα απύθμενο χάσμα που χωρίζει δύο βουνά που είναι πολύ ψηλά για να ανέβω. Το μυαλό μου δεν μπορεί να συλλάβει ότι θα μπορούσε να υπάρχει έστω και μία εποχή που αποτελείται από εποχές, πόσο μάλλον να υπάρχουν εποχές που αποτελούνται από τέτοιες εποχές. Κι όμως, το αιώνιο Άγιο Πνεύμα τις περικλείει όλες, εκτείνοντας από το απέραντο παρελθόν μέχρι το απέραντο μέλλον.

Άρχισα να αντιλαμβάνομαι με νέο τρόπο τον τίτλο με τον οποίο ο Θεός λατρεύεται αδιάκοπα στον ουρανό:

«Άγιος, άγιος, άγιος είναι ο Κύριος, ο Θεός ο Παντοκράτορας! Αυτός που αληθινά υπήρχε, υπάρχει και θα ’ρθεί». (Αποκάλυψη 4:8)

Παντογνώστης

Στενά συνδεδεμένη με την αιώνια φύση του Αγίου Πνεύματος είναι η παντογνωσία Του. Στην Α’ Ιωάννου επιστολή ο απόστολος θέτει μια βαθιά, αλλά απλή αποκάλυψη: Ο Θεός τα γνωρίζει όλα.

«O Θεός είναι ανώτερος από τη συνείδησή μας και τα ξέρει όλα.» (Α’ Ιωάννου 3:20)

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην γνωρίζει ο Θεός. Από το πιο μικρό έντομο στη γη μέχρι το πιο μακρινό αστέρι στο διάστημα, δεν υπάρχει τίποτα που ο Θεός δεν γνωρίζει πλήρως.

Ο Θεός γνωρίζει πράγματα για εμάς που εμείς οι ίδιοι δεν γνωρίζουμε. Για παράδειγμα, γνωρίζει τον αριθμό των τριχών που έχει ο καθένας μας στο κεφάλι του. «O Θεός έχει μετρημένες και τις τρίχες της κεφαλής σας.» (Ματθαίον 10:30).

Ο Θεός γνώριζε τον αριθμό των κατοίκων της πόλης Νινευή, «τη μεγάλη πόλη; Σ’ αυτήν υπάρχουν περισσότεροι από εκατόν είκοσι χιλιάδες άνθρωποι, που δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν το αριστερό τους χέρι από το δεξί.» (Ιωνάς 4:11). Γνώριζε - και έλεγξε - την ανάπτυξη του φυτού που έδωσε σκιά στον Ιωνά. Γνώριζε επίσης - και έλεγξε- τη δράση του σκουληκιού που έκανε το φυτό να μαραθεί.

«Αλλά ο Κύριος, ο Θεός, πρόσταξε να φυτρώσει ένα φυτό και το έκανε να ψηλώσει πάνω από τον Ιωνά … Νωρίς όμως την άλλη μέρα το πρωί ο Θεός πρόσταξε ένα σκουλήκι ν’ αρχίσει να τρώει τις ρίζες του φυτού, κι έτσι το φυτό ξεράθηκε.» (Ιωνάς 4:6-7)

Στην Α΄ επιστολή προς Κορινθίους 2:9-10, ο Παύλος μιλάει για τα πράγματα που «Μάτι δεν τα είδε κι ούτε τ’ άκουσε αυτί, κι ούτε που τα ’βαλε ο λογισμός του ανθρώπου.» Μετά συνεχίζει: «Σ’ εμάς όμως τα φανέρωσε ο Θεός με το Άγιο Πνεύμα. Γιατί το Πνεύμα εξετάζει τα πάντα, ναι, τα βαθιά πράγματα του Θεού.»

Το Άγιο Πνεύμα δεν εξερευνά μόνο τα βαθύτερα βάθη, αλλά και τα υψηλότερα ύψη όλων όσων υπήρξαν, υπάρχουν και πρόκειται να έρθουν. Η γνώση Του είναι άπειρη και απεριόριστη. Από αυτή την άποψη, μας γνωρίζει επίσης σε προσωπικά βάθη, και θέλει να Τον γνωρίσουμε! Είναι υπό το φως αυτής της άπειρης γνώσης, που εσείς και εγώ πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να δώσουμε λόγο για τον εαυτό μας στον Θεό. «Δεν υπάρχει δημιούργημα στον κόσμο που να μπορεί να κρυφτεί απ’ το Θεό· όλα είναι γυμνά και φανερά μπροστά στα μάτια του· σ’ αυτόν θα δώσουμε λόγο.» (Εβραίους 4:13).

Ο Θεός έχει τον Έλεγχο

Όταν καταλάβουμε την πληρότητα της γνώσης του Θεού - και ιδίως την πρόγνωσή Του -, μας δίνει τη βεβαιότητα ότι ό,τι κι αν συμβεί, ο Θεός δεν εκπλήσσεται ποτέ. Στη βασιλεία του ουρανού, δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη. Ο Θεός όχι απλώς γνωρίζει το τέλος από την αρχή - ο ίδιος είναι και η αρχή και το τέλος (Αποκάλυψη 21:6). Έχει πάντα τον απόλυτο έλεγχο.

Συγκεκριμένα, ο Θεός γνωρίζει αυτούς που έχει επιλέξει να είναι μαζί Του για πάντα.

«Τους ήξερε από πριν, και τους προόρισε να γίνουν όμοιοι με τον Υιό του, έτσι που ο Χριστός να είναι ο πρώτος ανάμεσα σ’ ένα πλήθος από αδέρφια.» (Ρωμαίους 8:29)

Αν, μέσω του ελέους και της χάρης του Θεού, καταφέρουμε να φτάσουμε σε αυτόν τον ένδοξο, αιώνιο προορισμό, ο Ιησούς ποτέ δεν θα υποδεχτεί κανέναν με τα λόγια: «Δεν περίμενα να σε δω εδώ!» Αντίθετα, θα πει: «Παιδί μου, σε περίμενα. Δεν μπορούσαμε να καθίσουμε στο γαμήλια δείπνο μέχρι να έρθεις».

Σε εκείνο το ένδοξο δείπνο, πιστεύω ότι κάθε στρώσιμο τραπεζιού θα έχει το όνομα του προσώπου για το οποίο ετοιμάστηκε. Μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των λυτρωμένων, ο Θεός περιμένει με εκπληκτική υπομονή, «Δεν καθυστερεί ο Κύριος να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, όπως νομίζουν μερικοί. Κάνει υπομονή, γιατί δε θέλει να καταστραφούν μερικοί από σας, αλλά να μετανοήσουν όλοι.» (Β΄ Πέτρου 3:9).

Πανταχού Παρών

Ας δούμε τώρα το τρίτο σημαντικό επίθετο που αφορά το Άγιο Πνεύμα: πανταχού παρών. Όταν λέμε ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών, εννοούμε ότι είναι παρών παντού ταυτόχρονα. Στον Ιερεμία 23:23-24 ο ίδιος ο Θεός το επιβεβαιώνει αυτό:

«Νομίζετε πως είμαι Θεός που βρίσκομαι κοντά σας;» λέει ο Κύριος. «Όχι! Είμαι Θεός που βρίσκομαι μακριά σας. Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί κάπου τόσο καλά, που να μην τον βρίσκω. Δεν υπάρχει τόπος στον ουρανό ούτε στη γη που να μην είμαι εκεί.»

Πώς γίνεται αυτό; Γνωρίζουμε ότι ο Θεός κάθεται στον ουράνιο θρόνο Του, με τον Ιησού στα δεξιά Του. Πώς λοιπόν μπορεί να γεμίσει τον ουρανό και τη γη με την παρουσία Του;

Στον Ψαλμό 139:7–12 ο Δαβίδ δίνει την απάντηση. Πρώτα, ρωτά:

«Πού να πάω μακριά από το Πνεύμα σου; και μακριά απ’ την παρουσία σου πού να φύγω;»

Αυτό αποκαλύπτει ότι μέσω του Πνεύματός Του ο Θεός είναι παρών παντού ταυτόχρονα. Στη συνέχεια, ο Δαβίδ συμπληρώνει τις ζωηρές λεπτομέρειες:

«Αν ανεβώ στους ουρανούς, εσύ είσ’ εκεί·
αν στρώσω το κρεβάτι μου στον άδη, εκεί είσαι πάλι.
Αν τα φτερά μου απλώσω και πετάξω εκεί που ο ήλιος ξεμυτά
ή εκεί που χάνεται στης θάλασσας την άκρη, κι εκεί το χέρι σου θα με καθοδηγεί κι
η ευνοϊκή σου δύναμη θα με κρατάει.
Κι αν πω: «Ας με σκεπάσει το σκοτάδι, κι ας γίνει νύχτα γύρω μου το φως», και το σκοτάδι ακόμα για σένανε δε θα ’ναι σκοτεινό
κι η νύχτα σαν τη μέρα θα φωτίζει –σκοτάδι ή φως για σένα είναι παρόμοια.

Όπου κι αν πάμε, ο Θεός είναι εκεί δια το Πνεύμα Του - αόρατος, συχνά αδιόρατος, αλλά αναπόδραστος. Για τον άπιστο, αυτή η σκέψη μπορεί να είναι τρομακτική. Αλλά για τον πιστό, είναι μια παρηγορητική, ενισχυτική διαβεβαίωση. Όπου κι αν βρισκόμαστε, «κι εκεί το χέρι σου θα με καθοδηγεί κι η ευνοϊκή σου δύναμη θα με κρατάει.»

Στην Καινή Διαθήκη, ο ίδιος ο Ιησούς μας δίνει αυτή τη διαβεβαίωση: «Δε θα σ’ αφήσω μόνον, ούτε θα σ’ εγκαταλείψω.» (Εβραίους 13:5). Κατά καιρούς, μπορεί να μην έχουμε καμία συναίσθηση της παρουσίας Του. Αλλά μέσω του Αγίου Πνεύματός Του, είναι εκεί. Το περιβάλλον μας μπορεί να φαίνεται τελείως σκοτεινό, αλλά όπως είπε ο Δαβίδ, «το σκοτάδι ακόμα για σένανε δε θα ’ναι σκοτεινό...»

Εσείς και εγώ πρέπει να καλλιεργήσουμε μια εσωτερική ευαισθησία στο Άγιο Πνεύμα που δεν εξαρτάται από τις αποδείξεις των φυσικών μας αισθήσεων. Όταν οι αισθήσεις μας δεν μας λένε τίποτα για την παρουσία Του, ή ακόμη και όταν μπορεί να φαίνεται ότι την αρνούνται, θα πρέπει να υπάρχει μια περιοχή στα εσώτερα βάθη του δικού μας πνεύματος που διατηρεί μια αδιάλειπτη επίγνωση της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος. Τότε θα καταλάβουμε καλύτερα γιατί, Του δίνεται ο τίτλος «ο Παράκλητος» (μετάφραση KJV). (Δείτε Κατά Ιωάννην 11:26.)

Δεν υπάρχει καταλληλότερος τρόπος να κλείσουμε αυτή την επιστολή από το να ευχαριστήσουμε τον Πατέρα που μας έστειλε το Άγιο Πνεύμα. Θα συμμετάσχετε μαζί μου στην ακόλουθη προσευχή;