தேவனின் அனைத்து வாக்குத்தத்தங்களும் இப்போது நமக்குக் கிடைக்கின்றன

மீண்டும் உங்களுடன் இருப்பது நல்லது, பல வருட தனிப்பட்ட அனுபவம் மற்றும் கிறிஸ்தவ ஊழியத்தின் மூலம் தேவன் என் கையில் வைத்துள்ள வெற்றிகரமான வாழ்க்கைக்கான சில திறவுகோல்களை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

இஸ்ரவேலர்கள் தங்கள் தலைவரான யோசுவாவின் கீழ் தேவன் அவர்களுக்கு வாக்குத்தந்த சுதந்தரத்தில் நுழையும் காட்சியை நேற்று நாம் பார்த்தோம். கிறிஸ்துவில் நம்முடைய சுதந்தரத்துக்குள் நுழையும் கிறிஸ்தவர்களாகிய நமக்கு இது ஒரு அற்புதமான மாதிரியை வழங்குகிறது என்பதை நாம் கண்டோம். இரண்டு ஏற்பாடுகளுக்கு இடையே மிகவும் எளிமையான, பொருளை விளக்கும் வகையில் இணையாக இருப்பதை நான் விளக்கினேன். எபிரேய மொழியில் யோசுவா என்பது இயேசு (யெஹொஷு, யெஷுவா) என்ற பெயர் வடிவத்தில் உள்ளது. எனவே, நமக்கு இந்த உவமை உள்ளது. பழைய ஏற்பாட்டில், யோசுவா என்ற தலைவரின் கீழ், தேவன் தம் மக்களை வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். புதிய ஏற்பாட்டில், இயேசு என்ற தலைவரின் கீழ், தேவன் தம் மக்களை வாக்குத்தத்தங்களின் தேசத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

தேவனின் அனைத்து வாக்குத்தத்தங்களுக்கும் குறையாத நமது சுதந்தரத்தின் முழு அளவையும் இன்று நான் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துகிறேன். இன்று நமக்கு வெளிப்படுத்தும் முக்கிய வசனம் 2 கொரிந்தியர் 1:20இல் காணப்படுகிறது. அந்த வசனம், 2 கொரிந்தியர் 1:20ஐக் குறித்துக்கொள்ளுங்கள். இது நமக்குச் சொல்ல நிறைய இருக்கிறது. இப்போது இந்த வசனத்தை மொழிபெயர்க்க பல்வேறு வழிகள் உள்ளன, ஏனெனில் புதிய ஏற்பாட்டின் கிரேக்க மூல பாஷையில் மிகவும் சுருக்கமாக இருப்பதால் அதை மொழிபெயர்க்க கடினமாக உள்ளது. நான் உங்களுக்கு வாசிக்கிறேன்.

20 எங்களால் தேவனுக்கு மகிமையுண்டாகும்படி, தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களெல்லம், இயேசுகிறிஸ்துவுக்குள் ஆம் என்றும் அவருக்குள் ஆமென் என்றும் இருக்கிறதே.

இப்போது நான் ஆங்கிலத்தில் உள்ள நியூ இண்டர்நேஷனல் பதிப்பை (NIV) வாசிக்கிறேன், இது இந்த குறிப்பிட்ட வசனத்தின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த மொழிபெயர்ப்பாகும்.

20 தேவன் எத்தனை வாக்குத்தத்தங்களை கொடுத்திருந்தாலும், அவை கிறிஸ்துவுக்குள் “ஆம்” என்று இருக்கிறது. எனவே, தேவனின் மகிமைக்காக, அவர் மூலமாக நம்மால் “ஆமென்” என்று சொல்லப்படுகிறது.

அந்த கடைசி பகுதியை மீண்டும் வாசிக்கிறேன். “எனவே, தேவனின் மகிமைக்காக, அவர் [அவர்தான் இயேசு] மூலமாக நம்மால் “ஆமென்” என்று சொல்லப்படுகிறது.” நாம் எந்த மொழிபெயர்ப்பைப் பின்பற்றினாலும், அவை இரண்டும் நன்றாக இருந்தாலும், சில முக்கியமான விஷயங்கள் வெளிப்படுகிறது, அவற்றை உங்களுக்கு எளிமையாக விளக்குகிறேன். முதலாவது, இவை அனைத்தும் வாக்குத்தத்தங்கள் ஆகும். தேவனின் வாக்குத்தத்தங்கள் அனைத்தும் நமக்குக் கிடைக்கின்றன. அவைகளில் சில மட்டும் அல்ல, ஆனால் அவைகள் அனைத்தும். சுதந்தரம் என்பது தேவனின் அனைத்து வாக்குத்தத்தங்களாகும்.

இரண்டாவதாக, இது நிகழ்காலத்தில் உள்ளது. தேவனின் வாக்குத்தத்தங்கள் அனைத்தும் ஆம் என்றும் ஆமென் என்றும் உள்ளது. இது கடந்த காலத்தில் இல்லை. இது எதிர்காலத்திலும் இல்லை. துரதிர்ஷ்டவசமாக, சிலருக்கு வேதத்தை விளக்குவது இந்த தற்போதைய யுகத்தில் நடைமுறையில் மதிப்புள்ள அனைத்தையும் பறிக்கிறது. அற்புதங்கள் கடந்த காலத்தில் இருந்தன. செழிப்பு ஆயிரமாண்டிற்கு இருக்கிறது. இதற்கிடையில், நாம் ஒரு வெற்றிடத்தில் மேலோட்டமாக தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம், அது உயிருக்கு அரிதாகவே இருக்கிறது. இந்த வேதம் கூறுவது அதுவல்ல. அவைகள் அப்படி இருந்தது என்று சொல்லவில்லை. இருக்கப்போகிறது என்றும் சொல்லவில்லை. அவைகள் இப்போது இருக்கிறது என்று கூறுகிறது. இதுவே இப்போது நமது சுதந்தரம்.

இவை அனைத்தும் தேவனின் வாக்குத்தத்தங்கள். பின்னர், அவைகள் கிறிஸ்துவுக்குள் ஆம் என்று இருப்பதாகக் கூறுகிறது. இந்த வாரத்தின் தொடக்கத்தில் ஒரே ஒரு ஆதாரம் இருக்கிறது, அவர்தான் தேவன் என்று நான் சுட்டிக்காட்டினேன். ஒரே ஒரு வழி இருக்கிறது, அவர்தான் இயேசு. தேவனிடமிருந்து இயேசுவின் மூலம் இவைகள் நமக்கு வருவதற்கு வேறு வழியில்லை. அவைகள் ஆம் என்று இருக்கிறது. இது மிகவும் உறுதியாக இருக்கிறது! தேவன் வாக்குத்தத்தங்களை கொடுத்துவிட்டு தனது மனதை மாற்றுவதில்லை. “நான் இதை செய்வேன்” என்று சொல்லிவிட்டு, பின்னர், நீங்கள் அவரிடம் செல்லும்போது, “சரி, உண்மையில் நான் அதை செய்வேனா என்று எனக்கு தெரியாது” என்று சொல்லமாட்டார். ஆனால் இது முழு வேதத்திலும் மிகவும் அழுத்தமான மற்றும் நேர்மறையான வசனங்களில் ஒன்றாகும். வாக்குத்தத்தங்கள் அனைத்தும் ஆம் என்று உள்ளது. அது ஒரு எளிமையான, தெளிவான அழுத்தமான ஆம் ஆகும். தேவன் சொல்கிறார், “நான் அதை வாக்குத்தத்தம் பண்ணினேன், நான் அதை சொன்னேன், நான் அந்த வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்ற நிற்பேன்.”

இருப்பினும், தேவனின் “ஆம்” என்பதில் நாம் ஏதாவது சேர்க்க வேண்டும். நான் வாசித்த நியூ இண்டர்நேஷனல் பதிப்பில், “தேவனின் மகிமைக்காக, அவர் [அவர்தான் இயேசு] மூலமாக நம்மால் “ஆமென்” என்று சொல்லப்படுகிறது” என்று கூறுகிறது. இது தெளிவானதாக இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். நீங்கள் வாக்குத்தத்தத்தை கண்டுபிடித்து, “தேவனே, நீங்கள் இதைச் சொன்னீர்களா?” என்று கேட்கும்போது, “ஆம், நான் அதைச் சொன்னேன்” என்று தேவன் கூறுகிறார். இது ஆம் ஆக இருக்கிறது, ஆனால் அதை உபயோகித்துக் கொள்வதற்கு நாம் தேவனின் “ஆம்” என்பதற்கு, நமது “ஆமென்” மூலம் பதிலளிக்க வேண்டும். நிச்சயமாக, “ஆமென்” என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம், “அது அப்படியே ஆகட்டும்,” “அது நிறுவப்படுவதாக” என்பதாகும். எனவே, தேவன் ஆம் என்று கூறும்போது, அதை நம்முடைய “ஆமென்” மூலம் பொருத்துகிறோம். கொடுக்கப்பட்ட தருணத்தில், கொடுக்கப்பட்ட சூழ்நிலையில் வாக்குத்தத்தத்தை நமக்கானதாக ஆக்குவது நமது “ஆமென்” தான்.

இப்போது அடுத்த மெய்சிலிர்க்கப் பண்ணுகிற பகுதி என்னவென்றால், இவை அனைத்தும் “நம்மால்” என்பதுதான். “நம்மால்” என்ற அந்த வார்த்தைக்காக நான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைகிறேன், “நாம்” என்றால் நீங்களும், நானும்தான். அது நம்மைப் போன்றவர்கள் என்ற அர்த்தமாகும். அது “அப்போஸ்தலர்களால்” அல்லது “பெரிய பிரசங்கிகளால்” அல்லது “சுவிசேஷர்களால்” அல்லது “மிஷனரிகளால்” அல்லது “கடந்த காலத்தில் உள்ள பெரிய பரிசுத்தவான்களால்” என்று கூறவில்லை, ஆனால் அது “நம்மால்” என்று கூறுகிறது. தேவனின் வாக்குத்தத்தங்கள் அனைத்தும் எனக்கும், உங்களைப் போன்றவர்களுக்கும், இங்கே, இப்போது கிடைக்கின்றன.

அப்படியானால், நாம் பார்க்க வேண்டிய மற்றொரு விஷயம் என்னவென்றால், அவர்கள் “தேவனின் மகிமைக்காக” இருக்கிறார்கள். நமது வாழ்க்கையின் இறுதி நோக்கம் தேவனை மகிமைப்படுத்துவதாகும், மேலும், அவர் நமக்கு வழங்கிய வாக்குத்தத்தங்களை தேவன் ஏற்பாடு செய்துள்ளார், ஒவ்வொரு முறையும் அந்த வாக்குத்தத்தங்களை விசுவாசத்தில் பொருத்தும்போது, நாம் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறோம். தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நாம் எந்தளவுக்கு பொருத்துகிறோமோ, அந்தளவுக்கு அதிகமாக நாம் அவரை மகிமைப்படுத்துகிறோம்! நீங்கள் உண்மையில் பார்க்கலாம், நமக்கு முன் இரண்டு மாற்று வழிகள் உள்ளன: நம்பிக்கையின்மை, அது தேவனின் மகிமையைக் கொள்ளையடிக்கிறது;

அல்லது விசுவாசம், அது தேவனுக்குரிய மகிமையைக் கொடுக்கிறது. ரோமர் 3:23 ஒரு பழக்கமான வசனமாகும், அது கூறுகிறது: 23 எல்லாரும் பாவஞ்செய்து, தேவ மகிமையற்றவர்களாகி,

பாவத்தின் இன்றியமையாத தன்மை என்னவென்றால், அது தேவனுக்குச் செலுத்த வேண்டிய மகிமையைக் கொள்ளையடிப்பதாகும். மறுபுறம், ரோமர் 4 இல், விசுவாசிக்கிற அனைவருக்கும் தகப்பனாக அல்லது தலைவராக நமக்கு முன் வைக்கப்பட்டுள்ள ஆபிரகாமின் மாதிரி இருக்கிறது. ஆபிரகாமைப் பற்றி ரோமர் 4:20-21இல் பவுல் சொல்வது இதுதான்:

20 தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தைக் குறித்து அவன் அவிசுவாசமாய்ச் சந்தேகப்படாமல், 21 தேவன் வாக்குத்தத்தம்பண்ணினதை நிறைவேற்ற வல்லவராயிருக்கிறாரென்று முழு நிச்சயமாய் நம்பி, தேவனை மகிமைப்படுத்தி, விசுவாசத்தில் வல்லவனானான்.

கவனியுங்கள், தேவன் எதையாவது வாக்குத்தத்தம் பண்ணினால், அதைச் செய்ய அவருக்கு வல்லமை இருக்கிறது என்று ஆபிரகாம் உறுதியாயிருந்தார். அவர் அசையவில்லை. அவர் தேவனின் “ஆம்” என்பதற்கு தனது “ஆமென்” மூலம் பதிலளித்தார், அந்த வகையில் அவர் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார். எனவே, அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில் தேவனின் வாக்குத்தத்தங்களைக் கூறுவது தேவனுக்கு உரிய மகிமையை அளிக்கிறது. ஆனால், நம்பிக்கையின்மை தேவனுக்குச் சேர வேண்டிய மகிமையைக் கொள்ளையடிக்கிறது.

இப்போது, வேதத்தில் 8000 தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் இருக்கிறது என்று ஒருவர் கணக்கிட்டார், அவை அனைத்தும் நமக்குத் தேவைப்படும் போது நமக்குக் கிடைக்கிறது, ஆனால் குறித்த நேரத்தில், அவை அனைத்தும் நமக்குத் தேவைப்படாது. எந்த நேரத்திலும், கொடுக்கப்பட்ட சூழ்நிலையில் நமது தேவைக்கான தேவனின் ஏற்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட வாக்குத்தத்தத்தின் மீது நாம் கால் வைக்க வேண்டும். எனவே, 2 கொரிந்தியர் 1:20 ஐ நாம் தொகுத்துள்ள விதம் இதுதான்: “என் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப என் தேவையை பூர்த்தி செய்யும் ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் இப்போது எனக்கானது,” மீண்டும் ஒருமுறை சொல்கிறேன்: “என் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப என் தேவையை பூர்த்தி செய்யும் ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் இப்போது எனக்கானது.” மேலும், இறுதி நோக்கம் தேவனின் மகிமை என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவை அனைத்தும் தேவனின் மகிமைக்காகவே.

பல கிறிஸ்தவர்கள் கவனிக்காத ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை இப்போது நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். தேவனின் பெரும்பாலான வாக்குத்தத்தங்கள் நிபந்தனைக்குட்பட்டவை! வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், ஆனால் எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் அல்ல, தேவன் ஒரு வாக்குத்தத்தத்தைக் கொடுக்கும்போது, அவர் தம் மக்களிடம், “நீங்கள் அப்படிச் செய்வீர்களானால், நான் இவ்வாறு செய்வேன்” என்று சொல்கிறார். ஆனால், நாம் முதலில் நிபந்தனையை சந்திக்காத வரை வாக்குத்தத்தத்தை பெற நமக்கு உரிமை இல்லை.

கடந்த வாரம், நான் கையாண்ட ஆசீர்வாதங்களின் வாக்குத்தத்தங்கள் இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். உபாகமம் 28இல் ஆசீர்வாதங்களின் முழு பட்டியலையும் நான் காணும்போது, அதில் முதலில் கூறப்பட்டுள்ள நிபந்தனை இதுதான் என்பதை நாம் மனதில் கொள்ள வேண்டும்: “உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சத்தத்திற்கு உண்மையாய் செவிகொடுப்பீர்களானால்.” எனவே, நாம் கர்த்தருடைய சத்தத்திற்கு உண்மையாய் செவிகொடுக்காவிட்டால், அந்த ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுவதற்கு நமக்கு வேதப்பூர்வமான உரிமை இல்லை. நாம் தேவனின் நிபந்தனைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

பின்னர், நாம் பார்க்க வேண்டிய அடுத்த விஷயம், இதுவும் மிக முக்கியமானது, தேவனின் வாக்குத்தத்தங்களை நிறைவேற்றுவது நம் சூழ்நிலைகளைப் பொறுத்தது அல்ல, மாறாக, நாம் தேவனுடைய நிபந்தனைகளை நிறைவேற்றுவதைப் பொறுத்தது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நிபந்தனைகளை நாம் கவனித்து, அவற்றை நிறைவேற்றுவதை உறுதிசெய்ய வேண்டும். சூழ்நிலைகளால் நாம் பாதிக்கப்பட வேண்டியதில்லை. தேவனின் மக்களுக்கு அடிக்கடி நிகழும் விஷயம் என்னவென்றால், ஒரு விசுவாசி தனக்குத் தேவையான ஒரு வாக்குத்தத்தத்தைக் கண்டுபிடித்து அதை உரிமைக் கோரத் தொடங்குகிறார், பின்னர், அவர் தனது சூழ்நிலைகளைப் பார்க்கிறார், அவருடைய சூழ்நிலைகள் முற்றிலும் சாதகமற்றதாக இருப்பதைக் காண்கிறார். அதனால், அவர் ஏறத்தாழ இவ்வாறு முடிவுக்கு வருகிறார், “சரி, அது உண்மைதான். தேவன் அந்த வாக்குத்தத்தத்தை கொடுத்தார், ஆனால் தேவன் அந்த வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்றும் சூழ்நிலை இதுவல்ல.” இப்போது அது முற்றிலும் தவறானது. அங்குதான் நம்மில் பலர் நம் சுதந்தரத்தை இழக்கிறோம்.

ஆபிரகாமின் உதாரணத்துக்கு நாம் மீண்டும் செல்லலாம். தேவன் ஆபிரகாமுக்கு தனது சொந்த சரீரத்தின் வாரிசாக இருக்கும்படி ஒரு மகனை வாக்குத்தத்தம் பண்ணினார். அவர் 99 வயதை எட்டியும் மகன் வரவில்லை. அவர் தனது சொந்தமாக முயற்சிசெய்து, தன் வாரிசாக இருக்கமுடியாத இஸ்மவேலை மட்டுமே பெற்றார். ஆபிரகாம் தனது வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு முன்பு 99 வயதை அடைய தேவன் ஏன் அனுமதித்தார்? தேவன் வந்து நாம் உரிமைக் கோரும் வாக்குத்தத்தங்களை நிறைவேற்றுவதற்கு முன்பு, சாத்தியமற்றதாக தோன்றும் நிலைக்கு வருவதற்கு தேவன் ஏன் அடிக்கடி அனுமதிக்கிறார்? இரண்டு நடைமுறை காரணங்கள் இருப்பதாக நான் நம்புகிறேன். நிச்சயமாக, இன்னும் பல இருக்கலாம். ஆனால், முதலில், நாம் தன்னம்பிக்கை இல்லாமல் இருக்கிறோம். அது நடக்கப் போகிறது என்றால், தேவன் அதைச் செய்பவராக இருக்கப் போகிறார் என்பதை நாம் அறியும் நிலைக்கு வருகிறோம். அந்த நிலைக்குதான் ஆபிரகாம் வந்தார். அவர் தனது சொந்த சரீரமானது, இனப்பெருக்கத்தின் பார்வையில், இறந்துவிட்டதாக அறிந்தார். சாராளின் கர்ப்பம் இறந்துவிட்டதை அறிந்தார். வாக்குத்தத்தம் நிறைவேற இயற்கையான சாத்தியம் இல்லை என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். எனவே, அவர் தனது கண்களை தேவன் மீது மட்டுமே செலுத்த வேண்டியிருந்தது. தேவனைத் தவிர வேறு யாரும் செய்ய முடியாது.

இரண்டாவது காரணம், இது நடக்கும்போது, எல்லா மகிமையும் தேவனுக்குச் செல்கிறது என்று நான் நம்புகிறேன். தேவன் மகிமைப்பட வேண்டும் என்பதே வாக்குத்தத்தங்களின் நோக்கம் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். நம் சொந்த முயற்சியால் அதைச் செய்யக்கூடிய சாத்தியம் இருக்கும்போது, அதற்கான சில பாராட்டுகளை நாம் எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், நம் சொந்த முயற்சியால் அதைச் செய்ய முடியாது என்று நாம் அறியும் நிலைக்கு வரும்போது, நமது தன்னம்பிக்கை போய்விடுகிறது, பின்னர், உண்மையிலேயே, மகிமை தேவனுக்குச் செல்கிறது.

இன்றைக்கு நமது நேரம் முடிந்துவிட்டது, ஆனால் அடுத்த வாரம் இதே நேரத்தில், திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை உங்களுடன் மீண்டும் வருவேன். அடுத்த வாரம், நாம் உண்மையில் வாக்குத்தத்தங்களின் தேசத்தில் ஒன்றாக நடக்கத் தொடங்குவோம். நம் வாழ்வில் எழும்பும் பல்வேறு குறிப்பிட்ட தேவைகள் அல்லது பிரச்சனைகளை நான் பரிசீலிப்பேன், அந்த குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற தேவனின் வாக்குத்தத்தங்களை எவ்வாறு கண்டுபிடித்து பொருத்துவது என்பதை நான் உங்களுக்குக் காண்பிப்பேன்.

சில முக்கிய அறிவிப்புகளுக்கு இப்போது காத்திருங்கள். குறிப்பாக, பரிசுத்த ஆவியில் ஞானஸ்நானம் என்ற எனது புத்தகத்தின் பிரதியை நீங்கள் எவ்வாறு பெறலாம் என்பதற்கான அறிவிப்பாகும். “ஆவியின் வாக்குத்தத்தம்” என்றால் என்ன என்பதை இந்தப் புத்தகம் விளக்குகிறது. பரிசுத்த ஆவியானவரின் உதவியையும், வல்லமையையும் உங்கள் சுதந்தரத்தைக் கோருவதில் எப்படிப் பொருத்துவது என்பதை இது காட்டுகிறது.