விசுவாசம் எப்படி வருகிறது

"தேவனுடைய வார்த்தை உங்களுக்கு என்ன செய்யும்" என்ற அற்புதமான ரகசியங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள, இன்று உங்களுடன் மீண்டும் வந்திருப்பது நல்லது.

நேற்று நான் தேவனுடைய வார்த்தையின் தன்மையைப் பற்றி பேசினேன். தேவனுடைய வார்த்தை ஜீவனுள்ளது, வல்லமை மிக்கது, ஊடுருவக்கூடியது என்று நான் சொன்னேன். தேவனுடைய வார்த்தையும் தேவனுடைய ஆவியும் ஒன்றாக வேலை செய்வதால், தேவனின் முழு படைப்பாற்றலும் அவற்றில் உள்ளது. ஆனால், தேவனுடைய வார்த்தை நம்மில் உண்டாக்கும் பலன்கள், அதற்கு நாம் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தே இருக்கிறது என்றும் நான் சொன்னேன். தேவன் உத்தேசித்துள்ள பலன்களைப் பெற, நாம் அசுத்தத்தையும் துன்மார்க்கத்தையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, மனத்தாழ்மையுடன் அதைப் பெற வேண்டும், இது உண்மையில் மனிதனுடைய துவக்கத்திலிருந்து அல்ல, ஆனால் தேவனிடமிருந்து நேரடியாக நமக்கு வரும் செய்தியாகும்.

தேவனுடைய வார்த்தை நம்மில் உருவாக்கும் முதல் குறிப்பிட்ட விளைவைப் பற்றி இன்று நான் உங்களிடம் பேசப் போகிறேன், அது விசுவாசம். எனது சொந்த அனுபவத்திலிருந்து உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலம் தொடங்கப் போகிறேன். இந்தப் பாடத்தை நான் எப்படி கற்றுக்கொண்டேன் என்பதை நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.

இரண்டாம் உலகப் போரில், நான் வட ஆப்பிரிக்காவில் பிரிட்டிஷ் படைகளுடன் ஒரு மருத்துவமனை உதவியாளராகச் சேவை செய்து கொண்டிருந்தபோது நான் நோய்வாய்ப்பட்டேன். நான் மாதக்கணக்கில் மருத்துவமனையில் படுத்துக்கொண்டிருந்தேன், அந்த தட்பவெப்ப சூழ்நிலையில், என்னை குணப்படுத்த மருத்துவர்களிடம் எந்த வழியும் இல்லை என்பதை நான் உணர்ந்தேன்.

நான் சமீபத்தில் தேவனை தனிப்பட்ட முறையில் தெரிந்துகொண்டிருந்தேன், பைபிள் உண்மையில் தேவனுடைய வார்த்தை என்று நான் நம்பினேன். ஆனால் பைபிளில் தேவன் எனக்கு திறக்காத பல விஷயங்கள் இன்னும் இருந்தன. நாளுக்கு நாள், வாரத்திற்கு வாரம், மற்றும் மாதந்தோறும் மருத்துவமனைப் படுக்கையில் நான் படுத்திருக்கையில், ஜான் பன்யன் "Slough of Despond" என்று அழைக்கும் விரக்தியின் இருண்ட தனிமையான பள்ளத்தாக்கில் நான் உண்மையில் மூழ்கினேன்.

"எனக்கு விசுவாசம் இருந்தால் தேவன் என்னைக் குணப்படுத்துவார் என்று எனக்குத் தெரியும்" என்று என் மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டு அங்கேயே படுத்துக்கிடந்தேன். ஆனால் நான் எப்போதும் எனக்குள் சொல்லிக்கொண்ட அடுத்த விஷயம், "ஆனால் எனக்கு விசுவாசம் இல்லை." "எனக்கு விசுவாசம் இல்லை" என்று நான் சொன்னபோது, அந்த இருண்ட தனிமையான பள்ளத்தாக்கில் நான் இருந்தேன்.

ஆனால் ஒரு நாள், நான் என் பைபிளை முழங்காலில் முட்டுக்கொடுத்து படுக்கையில் உட்கார்ந்திருந்தபோது, தேவனிடமிருந்து ஒரு அற்புதமான துளையிடும் ஒளி அந்த இருளை ஊடுருவி எனக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. அந்த ஒளிக்கதிர் எங்கிருந்து வந்தது என்பதை இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போகிறேன். ரோமரின் பத்தாவது அதிகாரத்தில் பைபிளை என் முன்னால் திறந்து வைத்திருந்தேன், 17 வது வசனத்தில் நான் இந்த வார்த்தைகளைப் படித்தேன்:

"ஆதலால் விசுவாசம் கேள்வியினாலே வரும், கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினாலே வரும்."

"விசுவாசம் வரும்" என்ற இரண்டு வார்த்தைகள் என்னை நோக்கி பாய்ந்தன. நான் அதை மீண்டும் மீண்டும் எனக்குள் சொன்னேன்: “விசுவாசம் வருகிறது . . . நம்பிக்கை வருகிறது. உங்களிடம் அது இல்லையென்றால், நீங்கள் அதைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். விசுவாசம் வர ஒரு வழி இருக்கிறது."

பின்னர் நான் திரும்பிச் சென்று அந்த வசனத்தையே மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தேன், அது என்னிடம் என்ன சொல்கிறது என்பதை நான் பகுப்பாய்வு செய்து, நான் இதைக் கண்டேன்: தேவன் நம்முடன் தொடர்புகொள்வதில் நாம் விசுவாசமாக இருப்பதற்கு மூன்று தொடர்ச்சியான நிலைகள் உள்ளன. முதலில், நம்மிடம் தேவனுடைய வார்த்தை இருக்கிறது. அடுத்த கட்டம் கேட்பது: நாம் தேவனின் வார்த்தையைக் கேட்க வேண்டும். நாம் நம் முழு இருதயத்தையும் மனதையும் திறந்து, எல்லாக் காரியங்களையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு தேவன் சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும். தேவன் தம்முடைய வார்த்தையின் மூலம் நம்மோடு பேசுவதற்கு விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும். பின்னர், கேட்கும் செயல்முறையிலிருந்து, விசுவாசம் வருகிறது. எனவே அந்த மூன்று நிலைகள்: தேவனுடைய வார்த்தை, கேட்டல், பின்னர் விசுவாசம்.

அதன் விளைவு உறுதியானது என்பதை இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன். உங்களுக்கு விசுவாசம் இல்லையென்றால், நீங்கள் விசுவாசத்திற்காக போராடுகிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் அந்த இருண்ட மற்றும் தனிமையான பள்ளத்தாக்கில் இருந்தால், நான் உங்களுக்கு இதைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்: "விசுவாசம் வரும்."

அந்த வசனத்தைப் பற்றி இன்னும் ஒன்றை மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன். கிறிஸ்துவின் வார்த்தை என்பதற்கான, கிரேக்க வார்த்தை “ரேமா” ஆகும். இப்போது நான் கிரேக்க மொழியைப் படித்து பல்கலைக்கழக மட்டத்தில் கற்பிக்கத் தகுதி பெற்றுள்ளேன். ரேமா என்றால் குறிப்பாக "பேசப்படும் ஒரு சொல்" என்று அர்த்தம். "கேட்டல்" என்று நீங்கள் நினைக்கும் போது அது உண்மையாகிறது. ஏனென்றால் ஒரு வார்த்தை பேசப்படாவிட்டால், அதை நீங்கள் கேட்க முடியாது. எனவே இது நீங்கள் பைபிளைப் படிப்பது மற்றும் உங்கள் முன் வெள்ளை காகிதத்தில் கருப்பு குறிகளைப் பார்ப்பது பற்றி மட்டும் பேசுவதில்லை, ஆனால் எப்படியாவது அந்த கருப்பு குறிகள், நீங்கள் கேட்கக்கூடிய குரலாக மாற்றப்பட வேண்டும். விசுவாசம் கேட்பதன் மூலம் வருகிறது, பைபிளைப் படிப்பதால் மட்டுமல்ல. அந்த கருப்பு குறிகளை உங்களுடன் தனிப்பட்ட முறையில் பேசும் உயிருள்ள குரலாக மாற்றுவது எது? நிச்சயமாக, அதற்கான பதில், பரிசுத்த ஆவியானவர் தான். பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவனுடைய வார்த்தையை எழுச்சியூட்டும்போது, அதை உங்களுக்குத் தனிப்பட்டதாகவும் உண்மையானதாகவும் ஆக்கினால், பரிசுத்த ஆவியால் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதை நீங்கள் கேட்கும்போது, விசுவாசம் வரும்.

மேலும் பரிசுத்த ஆவியானவர் மிகவும் ஞானமுள்ளவர். கொடுக்கப்பட்ட எந்த நேரத்திலும் உங்களுக்குத் தேவையான வார்த்தையை மட்டுமே அவர் அறிவார். அவர் அந்த வார்த்தைக்கு உங்களை வழிநடத்துகிறார், பின்னர் அவர் அதை உங்களுக்காக நிதர்சனமாக மாற்றுகிறார். அந்த வார்த்தையில் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய சத்தத்தை நீங்கள் கேட்கிறீர்கள். அந்தக் குரலைக் கேட்பதால் விசுவாசம் வருகிறது. தேவை நேரத்தில் உங்களுக்கு அதற்கான பிரத்யேக விசுவாசம் உங்களுக்கு இருக்க வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார்.

தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்பதன் மூலம் விசுவாசம் எவ்வாறு வருகிறது என்பதற்கு வேதத்தில் உள்ள மிக அழகான உதாரணங்களில் ஒன்றை இப்போது நான் உங்களுக்குக் கொடுக்க விரும்புகிறேன். கன்னி மரியாளின் உதாரணத்தை நான் உங்களுக்கு தருகிறேன். நாசரேத்தின் சிறிய கிராமத்தில் அவள் எப்படி இருந்தாள் என்ற கதை உங்களுக்கு நன்கு தெரிந்திருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன். ஒரு நாள் தேவனிடமிருந்து ஒரு தூதன், தேவனிடமிருந்து ஒரு செய்தியுடன் அவளுக்குத் தோன்றினான். அந்தச் சம்பவத்தின் ஒரு பகுதியை மட்டும் லூக்கா 1 இல், வசனம் 30 லிருந்து படிக்கப் போகிறேன்:

30 தேவதூதன் அவளை நோக்கி: மரியாளே, பயப்படாதே; நீ தேவனிடத்தில் கிருபைபெற்றாய். 31 இதோ, நீ கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாய், அவருக்கு இயேசு என்று பேரிடுவாயாக. 34 அதற்கு மரியாள் தேவதூதனை நோக்கி: இது எப்படியாகும்? புருஷனை அறியேனே என்றாள். 35 தேவதூதன் அவளுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: பரிசுத்த ஆவி உன்மேல் வரும்; உன்னதமானவருடைய பலம் உன்மேல் நிழலிடும்; ஆதலால் உன்னிடத்தில் பிறக்கும் பரிசுத்தமுள்ளது தேவனுடைய குமாரன் என்னப்படும். 37 தேவனாலே கூடாதகாரியம் ஒன்றுமில்லை என்றான். 38 அதற்கு மரியாள்: இதோ, நான் ஆண்டவருக்கு அடிமை, உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகக்கடவது என்றாள். அப்பொழுது தேவதூதன் அவளிடத்திலிருந்து போய்விட்டான்.

ஒரு மனிதனின் அனுபவத்தில் இதுவரை நடந்த மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க அற்புதத்திற்கு, அந்த சம்பவம் முக்கியமான திறவுகோல் என்று இப்போது நான் நம்புகிறேன். நிச்சயமாக இது ஒரு கருத்து மட்டுமே. ஆனால், கன்னி மரியாளிடம் இருந்து தேவனுடைய குமாரன் இயேசு பிறந்தபோது, எந்த ஒரு மனிதப்பிறவியின் வாழ்க்கையிலும் நடக்காத மிகப்பெரிய அதிசயத்தை அந்தக் கன்னிப்பெண் அனுபவித்தாள் என்று நான் நம்புகிறேன். அந்த அதிசயத்தின் திறவுகோலை நான் உங்களுக்குக் காட்ட விரும்புகிறேன்.

முதலில், தூதன் தேவனிடமிருந்து ரேமா, பேசப்பட்ட வார்த்தையைக் கொண்டுவந்தான். இது மரியாள் கனவிலும் நினைத்துப் பார்க்காத ஒன்று. அவள் அங்கேயே உட்கார்ந்து பல மாதங்கள் ஜெபித்திருந்தால், தேவன் அவளுக்கு வாக்களித்தது அவள் தலையில் நுழைந்திருக்காது. எனவே தேவன் தான் அதை ஆரம்பிக்க வேண்டும். அவளுக்கான தேவனுடைய நோக்கம் அவள் கற்பனை செய்ததை விட அல்லது தனக்காக தானே செய்வதை விட மிக உயர்ந்ததாக இருந்தது. அது அந்த பேசப்பட்ட வார்த்தையான ரேமா வடிவத்தில் அவளுக்கு வந்தது.

முதலில் நடந்தது மரியாள் ரேமாவைப் பெற்றுக்கொண்டாள். அவள் இதயத்தைத் திறந்தாள். அவள் எதிர்க்கவில்லை. அவள் வாதிடவில்லை. இது மிகவும் சாத்தியமற்றது என்று அவள் விளக்கவில்லை. அவள், “இதோ, நான் ஆண்டவருக்கு அடிமை, உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகக்கடவது என்றாள்." எனவே அவள் தன் இதயத்தை தேவனுடைய வார்த்தைக்கு, தேவனுடைய ரேமாவுக்கு, அவரது பேசும் வார்த்தைக்கு திறந்து கொடுத்தாள்.

இரண்டாவதாக, ரேமா அவளுக்கு விசுவாசத்தைக் கொடுத்தது. ரோமர் 10:17-ல் நாம் படித்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா, “விசுவாசம் கேள்வியினாலே வரும், கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினாலே வரும்.” ஆகவே, நாம் நம் இதயத்தைத் திறந்து, அந்த வார்த்தையை உள்ளே அனுமதிக்கும்போது, அது நமக்கு விசுவாசத்தை அளிக்கிறது.

மரியாளின் அனுபவத்தில் மூன்றாவது நிலை இதுவாகும்: அவளுடைய விசுவாசம் தேவன் அவளுக்கு அனுப்பிய வார்த்தையில் இருந்த தேவனுடைய அற்புதம் செய்யும் வல்லமையை அவளுக்கு வெளிப்படுத்தியது. தேவதூதன், “தேவனாலே கூடாதகாரியம் ஒன்றுமில்லை” என்றார். ஆனால் கிரேக்கம் கூறுகிறது, "தேவனால் பேசப்படும் எந்த வார்த்தையும் வல்லமையற்றதாக இருக்காது”. இது இன்னும் நேரடியான மொழிபெயர்ப்பு. அல்லது, அதைத் திருப்பி நேர்மறையாகச் சொன்னால், தேவனுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அதன் நிறைவேற்றத்திற்கான வல்லமையைக் கொண்டுள்ளது. எனவே நாம் அதைப் பெறும்போது, அது விசுவாசத்தை அளிக்கிறது. மேலும் நமது விசுவாசம், அந்த வார்த்தையில் இருக்கும் தேவனுடைய அற்புதம் செய்யும் வல்லமையைக் கட்டவிழ்க்கிறது.

விசுவாசம் எப்படி வருகிறது என்பதற்கு இது ஒரு மிக அழகான மற்றும் சரியான உதாரணம். உயிர்ப்பிக்கும் ரேமாவாகிய, தேவனுடைய வார்த்தையின் மூலம் நமக்கு விசுவாசம் வருகிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர் அதை எழுச்சியூட்டுகிறார். பரிசுத்த ஆவியானவர் உயிருள்ளதாகவும் உண்மையானதாகவும் தனிப்பட்டதாகவும் அதனை உருவாக்குகிறார். நாம் அந்த வார்த்தையைப் பெறும்போது, அது விசுவாசத்தை அளிக்கிறது, பின்னர் தேவன் வாக்குத்தத்தம் பண்ணினதைச் செய்ய அந்த வார்த்தையில் இருக்கும் வல்லமையை நம் விசுவாசம் விடுவிக்கிறது. தேவனுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையும், தேவனுடைய பேசப்பட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையும், தேவனிடமிருந்து நேரடியாக நமக்கு வரும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அதன் சொந்த நிறைவேற்றத்தின் வல்லமையைத் தன்னிலே தானே கொண்டுள்ளது.

இன்று என் பேச்சை முடிக்கும் முன் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறேன். விசுவாசம் ஏன் மிகவும் முக்கியமானது? இதற்கான பதில் எபிரெயர் 11:6 இல் கூறப்பட்டுள்ளது:

"விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாதகாரியம்; ஏனென்றால், தேவனிடத்தில் சேருகிறவன் அவர் உண்டென்றும், அவர் தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறவரென்றும் விசுவாசிக்கவேண்டும்."

தேவன் விசுவாசத்தைக் கோருகிறார், மற்றும் அவர் தனது கோரிக்கையை மாற்ற மாட்டார். ஆனால் தேவன் மிகவும் இரக்கமும் கிருபையும் கொண்டவர், அவர் விசுவாசத்தைக் கோருவது மட்டுமல்லாமல், விசுவாசத்தை எவ்வாறு பெறுவது என்பதையும் அவர் நமக்குக் காட்டுகிறார். அதை அவர் நமக்குக் கிடைக்கச் செய்கிறார். எனவே அவருடைய கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற அவர் நமக்கு உதவுகிறார்.

விசுவாசம் எப்படி வரும்? இந்தப் பேச்சை முடிப்பதற்கு முன் மீண்டும் ஒருமுறை சொல்லப் போகிறேன். அதை உங்களிடமே விட்டுவிட விரும்புகிறேன். தேவன் சொல்லும் வார்த்தையைக் கேட்பதன் மூலம் விசுவாசம் வருகிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர், தேவன் கொடுக்கும் வார்த்தையை உங்களுக்கு உயிர்ப்பித்து, அதை உங்களுக்கு தனிப்பட்டதாகவும் சொந்தமானதாகவும் ஆக்குகிறார். நீங்கள் அதைப் பெற்றால், அது உங்களுக்கு விசுவாசத்தைத் தரும். மேலும், அவர் வாக்குத்தத்தம் பண்ணினதை நிறைவேற்றுவதற்கு அவருடைய வார்த்தையில் இருக்கும் வல்லமையை விசுவாசம் விடுக்கும்.

இன்றைக்கு நமது நேரம் முடிந்துவிட்டது. நாளை இந்த நேரத்தில் உங்களிடம் மீண்டும் வருவேன். "தேவனுடைய வார்த்தை உங்களுக்கு என்ன செய்யும்" என்பதை உங்களுடன் தொடர்ந்து பகிர்ந்து கொள்வேன். நாளை நான் கையாளப்போகும் தலைப்பு "புதிய பிறப்பு" ஆகும்.