Araka ny voalaza teo aloha, ny asa telo ataon'ny fanahin'olombelona - fisaorana, fiderana ary fanompoam-pivavahana – dia ahafahantsika mifandray amin'ny lafiny telo samy hafa amin'ny toetran'Andriamanitra. Amin’ny alalan’ny fisaorana noho ny karazany rehetra, ny zavatra tsara ataony ho antsika, dia manaiky ny fahatsaran’Andriamanitra isika. Amin’ny alalan’ny fiderana – ny valin-tenintsika mifanaraka amin’ny fahalehibiazany mahatahotra – dia manaiky ny fahalehibiazan’Andriamanitra isika. Ary amin’ny alalan’ny fanompoam-pivavahana no anekentsika ny fahamasinan’Andriamanitra.

Amin’ny fifantohana amin’ny fiderana amin’izao fotoana izao, dia mety ny manomboka amin’ny Salamo 48:1:

"Lehibe Jehovah ka mendrika hoderaina indrindra, ao an-tanànan'Andriamanitsika, dia ao an-tendrombohitra masina."

Ny fiderana ataontsika, raha lazaina amin'ny teny hafa, dia tokony hifanaraka amin'ny fahalehibiazan'Andriamanitra - izany hoe tsy maintsy tsy misy fetra. Tsy ho lany mihitsy ny hery sy ny fahafahana midera. Arakaraka ny fiderantsika an’Andriamanitra no ahafantarantsika ny fahalehibeazany.

Efa hitantsika ao amin’ny Salamo faha-100 fa ny fisaorana no dingana voalohany amin’ny fanatonana an’Andriamanitra. Ny dingana faharoa dia ny fiderana.

Ny fisaorana sy ny fiderana dia samy manana vokany mampahery lehibe eo amin’ny mpino. Rehefa manatona an’Andriamanitra amin’ny fangatahana toa sarotra dia mora kokoa ny mino an’Andriamanitra amin’izay tiantsika hataony manaraka rehefa misaotra Azy noho izay rehetra efa nataony. Raha tsy tonga miaraka amin’ny fiderana sy fisaorana kosa isika, dia tsy ampy izany fanamafisam-pinoana izany.

Andao hojerentsika indray ny Salamo 100:4–5:

“Midira eo amin'ny vavahadiny amin'ny fisaorana, ary eo an-kianjany amin'ny fiderana; Misaora Azy, mankalazà ny anarany.”

Tsy mandreraka mihitsy ny mamerina an'ireo antony telo tsy miova isaorana sy fiderana an'Andriamanitra:

"Fa tsara Jehovah; Mandrakizay ny famindram-pony, ary mihatra amin'ny taranaka fara mandimby ny fahamarinany."

Nahoana raha averina amin'ny feo avo ireo antony telo ireo izao ho fanehoana finoana? ‘Fa tsara Jehovah; Mandrakizay ny Famindram-pony; ary mihatra amin'ny taranaka fara mandimby ny fahamarinany.’ Makà fotoana hisaorana an’Andriamanitra izao. Izany no fampiharana ny lesona!

Ao amin'ity andiany Taratasy Fampianarana ity, Iza moa ny Fanahy Masina?, ny tanjonay dia ny hampitombo ny fahatakarantsika ny anjara asa sy ny fiantraikan'ny Fanahy Masina eo amin'ny fiainantsika. Ny fampianarana amin’ity volna ity dia miompana amin’ny fanomezam-pahasoavana mahagaga azon’ny tsirairay amintsika mpino amin’ny alalan’ny Fanahy Masina

"Ny fampahoriana tsy ho re eo amin'ny taninao intsony, na ny fandravana sy ny fandringanana ao anatin'ny fari-taninao;"

Afaka tonga any amin'ny toerana misy ny herisetra sy ny fandringanana izay akony avy lavitra; eo anatrehan'Andriamanitra dia tsy manana ny zava-misy izy ireo. Ahoana no ahatongavana any?

Ny manda manodidina ny fanatrehan'Andriamanitra dia ny Famonjena. Fa ny vavahady rehetra dia manana anarana iray ihany: Fiderana. Raha te hiditra amin'ny rindrina ianao, amin'ny teny hafa, ny vavahady tsy maintsy aleha dia ny Fiderana. Tsy misy fiderana, tsy misy fidirana. Ny fiderana no hany lalana mankany amin'ny fanatrehan'Andriamanitra.

Raha sarotra aminao ny midera an’Andriamanitra, dia miezaha maka fotoana hamakiana ny Salamo – amin’ny teny Hebreo hoe ‘Fiderana’. Izy io no boky lava indrindra ao amin’ny Baiboly, ka mahatonga ny fiderana ho singa lehibe amin’ny fanambarana feno an’Andriamanitra. Mamakia Salamo samihafa amin’ny feo avo rehefa irery ianao, ka lazao hoe: ‘Tompo ô, izao no fivavako. Vavaka nomen’ny Fanahy Masina tamin’ny alalan’ny mpanao salamo izany, ary vakiako ho Anao izao. Mino aho fo ho hitanao fa ho lasa voajanahary kokoa ny fiderana rehefa afaka kelikely, ary hanomboka hanana fahazarana ianao.

Mba hamporisihana anao, ireto misy zava-misy fito ao amin'ny Soratra Masina momba ny fiderana. Mbola misy maro hafa koa, nefa ireo fitsipika fito manan-danja ireo dia hanampy amin’ny fanamafisana ny finoanao.

Diniho aloha ny Salamo 22:3 , izay miantefa amin’i Jehovah.

"Kanefa masina Hianao, ry mipetraka eo ambonin'ny fideran'ny Isiraely."

Ny teny Hebreo nadika hoe ‘mipetraka eo ambonin’ny seza fiandrianana’ dia midika koa hoe ‘mipetraka eo amboniny’ na ‘mipetrahana’. Raha ny marina, rehefa manontany anay sy Ruth ny olona teo amin’ny Isiraely hoe aiza no misy anay, dia mamaly amin’ny teny Hebreo izahay hoe: ‘Mipetraka eto Jerosalema izahay’, amin’ny fampiasana ny teny Hebreo mahazatra hoe ‘mipetraka’.

Karazana seza inona no ipetrahan'Andriamanitra? Seza fiandrianana. Misy hira malaza ankehitriny manao hoe: ‘Rehefa mivavaka izahay, dia manorina ny seza Fiandriananao. Avia, Jesosy Tompo, ka misolo toerana Anao.’ Koa rehefa midera an’Andriamanitra isika, dia toy ny manolotra seza fiandrianana ho Azy.

Manomboka izao, isaky ny mikambana amin'ny mpino hafa ianao ka manomboka Midera an'Andriamanitra, dia alaivo sary an-tsaina ny tenanao manolotra seza fiandrianana hipetrahan'i Jesosy. Amin’izany fomba izany no anekenao Azy ho Mpanjakanao.

Ahariharin’ny Salamo 106:47 fa ny fisaorana sy ny fiderana dia afaka mitondra ny vahoakan’Andriamanitra ho amin’ny fandresena tanteraka:

"Vonjeo izahay, ry Jehovah Andriamanitray ô, ka angony avy amin'ny jentilisa, mba hisaoranay ny anaranao masina sy hifalianay amin'ny fiderana Anao."

Mariho ny filaharana mitovy: misaotra, dia dera. Rehefa midera an’Andriamanitra isika dia mandresy. Ao amin'ny kolontsain'i Roma fahiny, ny fandresena dia tsy ny fandresena fandresena, fa ny fankalazana ny fandresena izay efa azo. Koa rehefa midera an’Andriamanitra isika dia tsy mangataka fandresena Aminy fa mankalaza ny maha-efa nandresy Azy. Hoy i Paoly ao amin’ny 2 Korintiana 2:14:

“Ary isaorana anie Andriamanitra, Izay mitarika antsika mandrakariva amin’ny fandresena ao amin’i Kristy...”

Tamin'ny filaharam-pandresena, dia notaritaritina teny amin'ny araben'i Roma ilay jeneraly mpandresy tamin'ny kalesy iray notarihan'ny soavaly fotsy, ary ny olona rehetra nilahatra teo amin'ny lampivato dia nidera azy. Ary ny babony, ny fahavalony izay resiny, dia nofatorana teo aoriany.

Aiza isika amin'ity sary ity? Tsy voafatotra amin’ny rojo vy isika ao ambadik’i Jesosy Kristy, ilay Jeneraly mpandresy. Tsy eny amin’ny lampivato akory aza isika midera Azy. Fa kosa, mitaingina kalesy izahay. Ary ny fiderana Azy no dingana mankany amin'ny kalesy.

Ny zava-misy fahatelo ao amin'ny Soratra Masina momba ny fiderana dia hita ao amin'ny Salamo 30:11–12. Nahita izany voalohany aho tamin'ny 1975 fony aho namoy ny vadiko voalohany — ilay traikefa mafy indrindra teo amin'ny fiainako. Te-hilaza aho fa tena marina ny andininy faha-11. Mandeha izany.

“Efa nampody ny fisaonako ho fandihizana Hianao; efa nanaisotra ny lamba fisaonako Hianao ka nampisikina ahy fifaliana, mba hankalazan'ny fanahiko Anao ka tsy hangina. Jehovah Andriamanitro ô, hidera Anao mandrakizay aho.”

Rehefa manaisotra ny lamba fisaonantsika Andriamanitra ka manafaka antsika amin'ny alahelo, dia manao izany Izy mba hideran'ny 'voninahitsika' Azy. Inona no voninahitsika? Tsy ilaina ny manombantombana; Afaka mahita ny valiny mivantana avy ao amin’ny Soratra Masina isika amin’ny alalan’ny fanakambanana andalana roa hafa.

Voalohany ao amin’ny Salamo 16:9 (ny ahy no hamafisina):

"Koa izany no ifalian'ny foko sy iravoravoan'ny fanahiko, ary ny nofoko hitoetra amin'ny fanantenana."

Ary indray, 'ny voninahitro'. Ny dikan-teny samihafa no mandika izany amin’ny fomba hafa, fa ao amin’ny Asan’ny Apostoly 2:26, ny apostoly Petera, nahazo tsindrimandry avy amin’ny Fanahy Masina, dia naka teny ao amin’ny Salamo 16:9 ary nandika ny teny hoe ‘voninahitra’ ho antsika:

“Koa izany no niravoravoan’ny foko sy niravoravoan’ny lelako...”

Ka inona no voninahitrao? Ny lelanao. Ny antony voalohany nanomezan'Andriamanitra lela anao dia ny hiderana Azy. Ny fampiasana azy izay tsy manome voninahitra Azy dia fanararaotana. Ny lela no rantsambatana ambony indrindra ahafahanao midera an’Andriamanitra. Ary ‘voninahitrao’ izany rehefa ampiasainao hanomezam-boninahitra Azy.

Ny zava-misy ara-panahy fahefatra momba ny fiderana dia hita ao amin’ny Isaia 61:3. Hafatra indray ity, ho an’ireo izay ory sy ketraka. Raha ny marina dia tamin’ny alalan’io andininy io taona maro lasa izay no nanafahan’ny Tompo ahy tamin’ny fanahin’ny fahaketrahana.

“...Hanolotra ho an'ny malahelo ao Ziona, eny, hanome azy namama ho solon'ny lavenona, sy diloilo fifaliana ho solon'ny fahalahelovana, ary fitafiana fiderana ho solon'ny fanahy reradreraka...”

Izany indrindra no nanafahan'Andriamanitra ahy – ny fanahin'ny alahelo. Koa raha tsy te ho ketraka ianao ka tsy tianao hanatona anao i Satana miaraka amin’ny fiheviny maizina sy ny eritreriny ratsy, dia mitafy ny akanjo fiderana. Tsy hanatona anao izy!

Izany indrindra no nanafahan'Andriamanitra ahy – ny fanahin'ny alahelo. Koa raha tsy te ho ketraka ianao ka tsy tianao hanatona anao i Satana miaraka amin’ny fiheviny maizina sy ny eritreriny ratsy, dia mitafy ny akanjo fiderana. Tsy hanatona anao izy!

Amin'ny anaram-piangonana dia Batista izy ireo, fa rehefa niara-nivavaka taminay izy ireo, dia nitabataba kokoa noho ny ankamaroan'ny Pentekotista tany Andrefana. Nahay nidera an’i Tompo izy ireo!

Eny, teo izahay efa-dahy nahafinaritra ny nidera ny Tompo, rehefa nisy peratra teo am-baravaranay. Nandeha namaly an’izany aho, ary nisy ramatoa iray nijoro teo amin’ny fiangonanay, nitarika lehilahy iray tamin’ny tanany.

‘Ity no vadiko’, hoy izy. ‘Vao nivoaka ny fonja izy. Manana demonia izy. Hivavaka ho azy ve ianao?’

Tamin'izany andro izany dia niala lavitra tamin'ny demonia aho. Menatra azy ireo aho. Ary izao vao tsy hitako izay hatao. Dia hoy aho hoe: ‘Miakara, mivavaka isika.’ Izay ihany no azoko notenenina.

Dia niakatra tany ambony izahay ary nanohy nivavaka, tena nitabataba, mandra-pahatongan'ilay rangahy nanatona ahy ka nanao hoe: 'Tsy tiako izany - tabataba be loatra. Handeha aho.’

Notsindrian'Andriamanitra ny valinteniko. ‘Henoy,’ hoy aho, ‘ny devoly no tsy tia ny tabataba satria midera an’i Jesosy isika ary mankahala izany. Manana safidy roa ianao. Raha mandeha izao ianao, dia hiaraka aminao ny devoly. Raha mijanona ianao dia handeha tsy misy anao ny devoly.

‘Hijanona aho’, hoy izy.

Ary tokony ho folo minitra taty aoriana dia nanatona ahy indray izy. ‘Tsy misy intsony izany!’ hoy izy. ‘Tsapako niala teo amin’ny tendako ilay izy.’

Tsy hadinoko mihitsy izany, satria mampiseho ny mahamenatra ny devoly ny fiderana mihoatra noho ny mahamenatra antsika.

Milaza ny mpanao salamo ao amin’ny Salamo 33:1 fa ‘tsara ny fiderana avy amin’ny mahitsy’. Fitafiana tsara ho an’ny fanahinao tokoa ny fiderana.

Koa rehefa alaim-panahy ho ketraka ianao na ho kivy na tsy faly, dia mitafia akanjo fiderana ho solon'ny fanahin'ny alahelo. Hiasa ho anao tahaka ny nandaitra tamiko izany – sy ho an'ny hafa an'arivony!

Ao amin’ny Jeremia 33:11, miresaka momba ny famerenana amin’ny laoniny ny vahoakan’Andriamanitra sy ny feo izay ho re eny an-dalamben’i Jerosalema, dia mahita lafiny fahadimy amin’ny fiderana isika. Hira Hebreo maoderina tsara tarehy dia mifototra amin'ireto teny ireto:

Ny feo mifaly sy ny feo miravoravo, dia ny feon'ny mpampakatra sy ny feon'ny ampakarina ary ny feon'izay manao hoe: Miderà an'i Jehovah, Tompon'ny maro, fa tsara Izy, fa mandrakizay ny famindrampony, [jereo ny roa amin’ireo antony telo ireo] dia izay mitondra fanati-pisaorana ho ao an-tranon'i Jehovah;”

Ny dikan-teny sasany kosa dia manondro ny ‘fanatitra fisaorana’. Samy mampiseho mazava tsara ny fiderana na ny fisaorana. Mandany anao izany. Tsy mora foana izany. Ary ny fotoana tena manan-danja indrindra hiderana an'i Tompo dia ny fotoana tsy dia tianao loatra. Aza avela hibaiko ny fihetseham-ponao ny fihetsikao manoloana ny fahalehibeazan’Andriamanitra tsy misy fetra. Ny Tenin’Andriamanitra dia milaza aminao izay tokony hatao, na dia mifanohitra tanteraka amin’ny fihetseham-ponao aza izany. Manamafy an’io hevitra io ny Hebreo 13:15–16:

“Koa aoka isika hanatitra ny fanati-piderana amin’ny alalany ho an’Andriamanitra mandrakariva [izany hoe Jesosy], dia ny vokatry ny molotra izay manaiky ny anarany.[Hatraiza no tokony hiderantsika an’Andriamanitra ary impiry isika? Foana.] Fa aza manadino hanao soa sy hiantra; fa fanatitra toy izany no sitrak’Andriamanitra.”

Ka dia sorona ny fiderana na fisaorana. Ary tena eken’Andriamanitra izany rehefa be dia be ny vidiny. Rehefa toa manohitra antsika ny zava-drehetra, dia izao no fotoana hiderana an’Andriamanitra indrindra – amin’ny finoana.

Ao amin'ny Salamo 8:2 – ary izany no zava-misy ara-tSoratra Masina fahenina – fiadiana ara-panahy ny fiderana. Ity no iray amin'ireo Soratra Masina tiako indrindra. Sarotra amiko ny mitory ela nefa tsy tonga amin’ny Salamo 8:2, izay nilazan’i Davida tamin’Andriamanitra hoe:

"Avy amin'ny vavan'ny ankizy madinika sy ny minono no nanorenanao hery noho ny mpandrafy Anao, mba hampanginanao ny fahavalo sy izay ta-hamaly ratsy."

Jereo aloha ilay andian-teny hoe ‘nanendry hery ianao’. Eto indray ny Testamenta Vaovao dia manolotra fanehoan-kevitra momba ny Taloha. Manomboka amin’ny herinandro faran’ny fanompoan’i Jesosy tany Jerosalema, dia mamaky isika (Matio 21:15–16):

"Fa nony hitan’ny lohan’ny mpisorona sy ny mpanora-dalàna ny zavatra mahagaga izay nataony sy ny ankizy madinika miantso eo an-kianjan’ny tempoly ka manao hoe: ‘Hosana ho an’ny Zanak’i Davida!’ -dia tezitra izy ka nanao taminy hoe: ‘Renao va izay lazain’ireo?’ Dia hoy Jesosy taminy [nanonona ny Salamo 8:2]: ‘Eny; tsy mbola novakianareo va ny teny manao hoe: “Avy amin’ny vavan’ny ankizy madinika sy ny zaza minono no nanamboaranao fiderana”?’”

Teo amin’izay nilazan’ny mpanao salamo hoe: ‘Efa nanendry hery ianao,’ hoy i Jesosy hoe: ‘Efa vitanao ny fiderana.’ Izany dia milaza amintsika fa ny hery voatendrin’ny vahoakan’Andriamanitra dia fiderana tonga lafatra. Na inona na inona fahalemen’olombelona, dia tsy azo toherina ny fiadiana ara-panahy. Ny mpanao salamo dia mifidy ny ohatry ny osa indrindra - ny zazakely sy ny zaza minono. Na dia izy ireo aza dia tonga fitaovan'ny herin'Andriamanitra rehefa midera Azy, ka mampangina ny fahavalo.

Aza hadinoina mihitsy fa manana fahavalo Andriamanitra, ary iray manokana, ‘ny fahavalo sy ny mpamaly ratsy’, dia i Satana.

Nitory tany Lausanne, Soisa aho, niaraka tamin’ny mpandika teny Frantsay, taona vitsivitsy lasa izay. Nihaino an’ilay fandikana aho, satria azoko ny teny Frantsay, ary tsy hadinoko mihitsy ilay fandikana ny Salamo 8:2 manao hoe: ‘Mampangina ny devoly Andriamanitra.’ Rahoviana Andriamanitra no mampangina? Rehefa midera Azy isika. Nahoana isika no mila mampangina ny devoly? Satria miampanga antsika mandrakariva izy, na andro na alina. Mety hanontany an’Andriamanitra isika hoe: ‘Nahoana ianao no tsy hangina ny devoly?’ Namaly Andriamanitra hoe: ‘Satria nomeko anao ny fiadiana hanaovana izany.’

Amiko dia fifaliana ny mitana fitaovam-piderana sy mampangina ny devoly!

Farany, fahafito amin'ny lisitry ny zava-misy ao amin'ny Soratra Masina, ny fiderana (toy ny fisaorana) dia manomana ny lalana ho an'ny fitsabahan'Andriamanitra mihoatra ny natoraly. Andeha hojerentsika ny Salamo 50:23. (Marihinao ve hoe impiry isika no mitodika any amin’ny Salamo amin’io lohahevitry ny fiderana io?) Miteny Andriamanitra:

"Izay manatitra fanati-pisaorana no manome voninahitra Ahy; ary izay mitandrina ny lalany no hanehoako ny famonjen'Andriamanitra."

Ao amin'ity dikan-teny ity dia nampidirin'ny mpandika teny ny teny hoe aright (sy ny azy). Misy fomba ara-dalàna hafa handikana ity andininy ity:

"Izay manatitra fiderana dia manomana lalana hasehoko azy ny famonjen'Andriamanitra."

Ny olona manolotra fiderana, raha lazaina amin'ny teny hafa, dia manomana fomba hanehoana ny famonjena amin'ny toe-javatra misy azy.

Misy ohatra tsara tarehy ao amin'ny Testamenta Taloha sy Vaovao momba an'io fitsipika io. Ao amin’ny 2 Tantara 20, ohatra, tamin’ny andron’i Josafata mpanjakan’ny Joda, dia nisy miaramila maro be avy any atsinanana nanafika azy. Fantany fa tsy manana ny mpiasa izy na ny loharanon-karena hihaonana amin'io tafika io. Koa nanambara fifadian-kanina izy, ka niantso ny vahoakan’Andriamanitra rehetra i Joda.

Ary raha nifady hanina sy nivavaka izy ireo, dia niteny tamin’ny alalan’ny Levita anankiray ny Tompo ka nilaza taminy izay tokony hataony hoe: ‘Midina fotsiny ho any amin’ny toerana iray. Tsy voatery hiady amin’ity ady ity ianareo, fa Tompo no hiady ho anareo.’ Ary Josafata nanome toky ny vahoaka hoe: ‘Minoa an’i Tompo Andriamanitra sy ny mpaminaniny, dia hambinina ianareo.’

Ny ampitso dia niainga izy ireo. Ary izao no nitranga taorian’izay. Ao amin’ny 2 Tantara 20:21:

“Ary rehefa niara-nihevitra tamin’ny olona [Josafata] izy, dia nanendry mpihira ho an'i Jehovah hidera amin'ny fihaingoana masina, raha mivoaka eo anoloan'ny olona efa voaomana hiady, ka nanao hoe: ‘Miderà an'i Jehovah, fa mandrakizay ny famindrampony.’”

Mariho fa mipoitra indray ny antony hiderana an'Andriamanitra. Izao ny andininy faha-22:

“Ary raha vao nanomboka nihoby sy nidera ireo, dia nasian'i Jehovah otrika hamely ny taranak'i Amona sy Moaba sy ny avy any an-tendrombohitra Seïra, izay avy hamely ny Joda, ka dia resy ireo.”

Raha mamaky ny tohin’ilay tantara ianao, dia ho hitanao fa tsy nila nampiasa fitaovam-piadiana na dia iray aza ny vahoakan’Andriamanitra. Nahazo fandresena tanteraka ho azy ireo ny fiadiana fiderana. Nifamaly ny fahavalony ka nifamono, ka ny vahoakan’Andriamanitra rehetra no tokony hataon’ny vahoakan’Andriamanitra rehefa tonga eo amin’ny ady izy ireo dia haka ny babo. Sarin'ny herin'ny fiderana tokoa izany!

Mba ohatra faharoa, andeha isika hijery vetivety an’i Jona mahantra, teo afovoan’ny zava-manahirana azy. Fantatrao ny tantara. Tao an-kibon’ny hazandrano izy nivavaka tamin’Andriamanitra. Avy amin’ny Jona 2:3b–4a:

"Tao anatin'ny fiainan-tsi-hita no nitarainako, dia nihaino ny feoko Hianao. Fa efa natsipinao tao amin'ny lalina aho,...”

Naharitra andininy fito ny vavaka nataony – saingy tsy nisy na inona na inona nitranga. Dia nanomboka nisaotra an’Andriamanitra izy, ka tsy nahazaka azy intsony ny hazandrano Jereo ny andininy faha-10:

"Fa izaho, dia feo midera no entiko namono zavatra hatao fanatitra ho Anao, Ary izay nivoadiako dia hefaiko; An'i Jehovah ny famonjena.”

Tena sorona tokoa izany! Rehefa ao an-kibon’ny hazandrano ianao, dia mila finiavana marina vao manomboka misaotra an’Andriamanitra. Nandre anefa Andriamanitra! Andininy faha-11:

"Ary Jehovah nandidy ilay hazandrano, ka dia naloany ho eny amin'ny tany maina Jona."

Oviana ny Tompo no niteny tamin'ny hazandrano? Rehefa nanomboka nidera sy nisaotra an’i Tompo i Jona.

Miseho ao amin'ny Asan'ny Apostoly 16 ao amin'ny fanompoan'i Paoly sy Silasy ny ohatra tsara dia tsara momba an'io fitsipika io. Nandroaka demonia tamin’ny vehivavy mpilaza ny hoavy i Paoly, ka nisahotaka avokoa ny tany Filipy.Nokapohina mafy i Paoly sy i Silasy ary nohidiana tao amin’ny fonja faran’izay tsara. Mamatonalina tamin’izay. Ny namako akaiky iray dia mihevitra fa tamin’izay fotoana izay i Silasy dia afaka niteny tamin’i Paoly hoe: ‘Nahoana ianao no nanomboka izany fanompoana fanafahana izany? Nandeha tsara ny zava-drehetra mandra-panombohanao namoaka demonia!’

Tsy izany anefa no nitranga. Avy amin’ny Asan’ny Apostoly 16:25:

"Ary nony namatonalina [ny ora maizina indrindra], dia nivavaka sy nihira fiderana an'Andriamanitra Paoly sy Silasy; ary nihaino azy ny mpifatotra."

Tsy mbola nisy olona toy izany tao amin'io fonja io hatrizay! Andininy faha-26:

“Ary nisy horohorontany mafy dia mafy avy tampoka, ka nihozongozona ny fanorenan'ny trano-maizina; dia nivoha niaraka tamin'izay ny varavarana rehetra, ary nivaha avokoa ny fatoran'izy rehetra.”

Tsy horohoron-tany mahazatra izany; horohoron-tany mihoatra ny natoraly izay namaha ny fatoran’ny voafonja izany. Ary io horohoron-tany mihoatra ny natoraly io dia nirodana noho ny fiderana. Eto indray dia nasehon’Andriamanitra ny famonjeny an’izay nanolotra fiderana.

Mamelà ahy hamarana fanontaniana telo sy valiny fohy.

Voalohany indrindra, rahoviana isika no tokony hidera an'Andriamanitra? Tsy misy isalasalana: isan'andro, mandrakizay ary mandrakizay, amin'ny fotoana rehetra sy tsy tapaka.

Ahoana no tokony hiderantsika an'Andriamanitra? Amin’ny fo manontolo (Salamo 111:1), amin’ny fahiratan-tsaina (Salamo 47:7), amin’ny tanana manangan-tanana – vava sy molotra mifaly (Salamo 63:4–5), manandra-tanana – ho fanatitra hariva (Salamo 141:2), miaraka amin’ny dihy (Salamo 149:3), miaraka amin’ ny ampongatapaka sy ny dihy (Salamo 150:4).

Iza no tokony hidera an'Andriamanitra? Ny Salamo 148 dia manome lisitr’ireo karazan’olona sivy amby roapolo sy lamin’ny zavaboary tokony hidera an’Andriamanitra. Raha mbola misalasala ianao, ny Salamo 150 dia mamaritra ny ‘izay rehetra manam-pofonaina’. Tsy mamela na iza na iza izany. Raha ny marina, dia misy kilasy iray monja tsy midera an’i Tompo — ny maty (Salamo 115:17). Koa raha tsy midera ny Tompo ianao dia manana ny aretinao manokana!

Amin'izao fotoana izao dia fantatrao ny fanafody: ovay ny fomba fisainanao! Manaova fanapahan-kevitra hentitra - amin'ny sitraponao, fa tsy ny fihetseham-ponao. Manomboka midera ny Tompo. Amin'ny fotoana mety dia hifanaraka amin'ny sitraponao ny fihetseham-ponao!