De wil van de Vader doen

In Efeze 1:5 spreekt Paulus over alle gelovigen, als hij zegt: ...tevoren voorbestemd om tot Zijn kinderen aangenomen te worden door Jezus Christus. Verder beschrijft hij Gods doel voor Zijn kinderen in Romeinen 8:29:

Want die Hij tevoren gekend heeft, die heeft Hij ook tevoren bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.

Jezus is dus de 'voorbeeldzoon', degene aan wie wij – de andere zonen en dochters van God - ons moeten spiegelen in onze groei naar volwassenheid. Hij zelf is de nieuwe en levende weg waarop we wandelen naar volmaaktheid, het allerheiligste binnengaan en tot God naderen (zie Hebreeën 6:1; 10:19-22). De weg die Jezus naar volmaaktheid leidde, is dezelfde weg die wij moeten volgen.

De weg naar volwassenheid was voor Jezus niet gemakkelijker dan voor ons:

Die in alles is verzocht op gelijke wijze als wij, maar zonder zonde (Hebreeën 4:15).

In Zijn menselijke natuur ervoer Jezus iedere vorm van verleiding die wij ook ervaren. Toch zondigde Hij nooit. Het is geen zonde om verleid te worden! De zonde komt pas als we eraan toegeven.

Wat was het, dat Jezus in staat stelde om al deze verleidingen te overwinnen, ondanks het feit dat Hij werkelijk mens was? Zijn succes lag in zijn volkomen, onveranderlijke motivatie om de wil van de Vader te doen. David beschreef dit al in een profetische vooruitblik in Psalm 40:8,9:

Toen zei Ik: Zie Ik kom, in de boekrol is over mij geschreven. Ik vind er vreugde in, mijn God, Uw welbehagen te doen.

Ook Jezus zelf bevestigde diverse keren dat dit zijn voortdurende onderliggende motivatie was. Bij de bron van Jakob vertelde Hij Zijn discipelen:

Mijn voedsel is dat Ik de wil doe van Hem die Mij gezonden heeft, en Zijn werk volbreng (Johannes 4:34, zie ook Johannes 5:30; 6:38).