Deze week hebben we ons tot nu toe beziggehouden met het innerlijke, onzichtbare karakter van de doop in de Heilige Geest, zoals ons dit met de woorden in het Nieuwe Testament wordt beschreven. Nu moeten we verder gaan om te onderzoeken wat de uiterlijke manifestaties zijn die met deze innerlijke ervaring gepaard gaan.

In de eerste plaats moeten we erop wijzen dat het heel bijbels is om het woord ‘manifestatie’ te gebruiken in verband met de Heilige Geest. Natuurlijk erkennen we dat de Heilige Geest zelf, naar Zijn aard, onzichtbaar is. Wat dat betreft wordt Hij door de Here Jezus vergeleken met de wind. Jezus zegt in Johannes 3:8, als Hij spreekt over de werking van de Heilige Geest:

De wind waait waarheen hij wil en u hoort zijn geluid; maar u weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat; zo is het met iedereen die uit de Geest geboren is.

Hoewel de wind zelf onzichtbaar is, kan het effect van de wind zowel gezien als gehoord worden; stof waait over de straat, bomen buigen allemaal in dezelfde richting, bladeren ritselen, golven van de zee bulderen en wolken drijven met grote snelheid door de lucht. De gevolgen van de wind kunnen we dus zien of horen. Zo is het ook met de Heilige Geest, zegt Jezus,. De Geest zelf is onzichtbaar, maar de gevolgen die de Heilige Geest bewerkt, kan men vaak zien of horen. Dit wordt bevestigd door het woordgebruik dat we vinden op verschillende plaatsen in het Nieuwe Testament.

In Handelingen 2:33 bijvoorbeeld, verwijst Petrus naar de gevolgen die de uitstorting van de Heilige Geest heeft op de Pinksterdag, en hier zegt hij:

Hij dan, die door de rechterhand van God verhoogd is en de belofte van de Heilige Geest ontvangen heeft van de Vader, heeft dit uitgestort wat u nu ziet en hoort.

Het woordje ‘dit’ in Petrus’ uitspraak verwijst naar de uitingen of manifestaties die er zijn wanneer de Heilige Geest aan het werk is, die zoals Petrus zegt, gezien en gehoord kunnen worden.

In 1 Korinthiërs 2:4 beschrijft Paulus zijn eigen bediening met deze woorden:

En mijn spreken en mijn prediking bestonden niet in overtuigende woorden van menselijke wijsheid, maar in het betonen van geest (NBV: Geest) en kracht.

In 1 Korinthiërs 12:7 zegt Paulus:

In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente. (NBV)

Let op de woorden die Paulus gebruikt in verband met de Heilige Geest - betoon van Geest en zichtbaar aan het werk. Deze twee woorden, ‘betoon’ en ‘zichtbaar’, laten duidelijk zien dat de tegenwoordigheid en de werkzaamheid van de Heilige Geest gevolgen kunnen hebben die met onze zintuigen waargenomen kunnen worden. Het is demonstratie en manifestatie.

230:T800,

Gisteren sloten we af met Paulus’ woorden uit Romeinen 6:2, dat wij, die aan de zonde gestorven zijn, daar niet meer in kunnen leven. Wat moeten we ons eigenlijk voorstellen bij de woorden aan de zonde gestorven?

Om ons daarvan een beeld te vormen, nemen we het geval van een man die een notoire zondaar is. We gaan ervan uit dat hij altijd onredelijk en ruw is tegen zijn vrouw en kinderen. Hij heeft verboden dat er in zijn huis over God en over het geloof gesproken wordt. Hij slaat grove en godslasterlijke taal uit en hij is verslaafd aan drank en tabak.

Veronderstel dat deze man, terwijl hij thuis in zijn gemakkelijke stoel zit, plotseling aan een hartaanval sterft. Bij hem op de tafel ligt een brandende sigaret in de asbak en er staat een glas dat hij zojuist heeft volgeschonken met whisky. De sigaret noch de sterke drank kan nu nog enige reactie bij de man teweegbrengen. Er is geen innerlijke prikkel meer die hem ernaar doet verlangen en er is ook geen enkele beweging meer in zijn arm. Waarom niet? Simpel: de man is dood - dood voor de sterke drank en ook dood voor de tabak.

Korte tijd daarna komen zijn vrouw en kinderen thuis uit de zondagavonddienst in de plaatselijke gemeente. Ze zingen de nieuwe liederen die ze zojuist hebbe

Foundations

*Browse Series