“Ianareo no fanasin'ny tany”. Amin'ity teny ity, i Jesosy dia tsy miteny amin'ny mpianany ihany, fa amintsika rehetra izay manaiky ny fahefan'ny fampianarany koa. Ampitahain'i Jesosy amin'ny asan'ny fanasina ny asantsika eto an-tany. Lasa mazava ny tiany holazaina rehefa dinihintsika ny fampiasana roa mahazatra ny fanasina amin'ny sakafo: manome tsiro ny fanasina ary misakana ny fahasimbana.



Moa ve azo hanina ny sakafo matsatso raha tsy misy sira?

Ny fisian'ny sira no mitondra ny fiovana, ka mahatonga antsika hankafy ny sakafo izay mety ho nolavintsika tsy hohanina raha tsy teo izany.

Ny fanatrehantsika no mahatonga ny tany ho azo eken’Andriamanitra sy mampisarika ny famindram-pony ho amin’ny tany. Noho ny maha-eto antsika, dia mbola manohy mifandray amin’ny tany amin’ny alalan’ny fahasoavana sy ny famindram-po Andriamanitra, fa tsy amin’ny fahatezerana sy ny fitsarana. Ny fanatrehantsika no mitondra ny fiovana.

Ity fotopoto-pitsipika ity dia aseho mazava tsara ao amin'ny tantaran'ny fifonana nataon'i Abrahama ho an'i Sodoma. Nilaza tamin'i Abrahama ny Tompo fa ho any Sodoma Izy mba hizaha raha efa tonga amin'ny fara-tampony ny faharatsian'izany tanàna izany, ka tsy azo atsahatra intsony ny fitsarana. Avy eo dia niara-nandeha tamin'ny Tompo teny an-dalana i Abrahama ary nifampidinika taminy momba izany toe-javatra izany.

Nametraka fitsipika iray i Abrahama tamin'ny voalohany, izay nifotoran'ny zavatra nanaraka: Tsy sitrapon'Andriamanitra mihitsy ny hiantefan'ny fitsarana tokony ho an'ny ratsy fanahy amin'ny marina. "Haringanao miaraka amin'ny ratsy fanahy va ny marina?" hoy ny fanontanian'i Abrahama. "Sanatria Anao ny hanao zavatra toy izany, dia ny hamono ny marina miaraka amin'ny ratsy fanahy, ka ny marina ho tahaka ny ratsy fanahy; sanatria Anao izany! Tsy hanao izay rariny va ny Mpitsara ny tany rehetra?" Nataon'ny Tompo mazava tsara tamin'ny resaka nifanaovan'izy ireo fa nekeny ilay fitsipika nolazain'i Abrahama. Akory ny maha-zava-dehibe ny fahazoan'ny mpino rehetra izany! Raha natao marina tamin'ny alalan'ny finoana an'i Kristy isika ary miaina fiainana izay tena maneho ny finoantsika, dia tsy sitrapon'Andriamanitra mihitsy ny hampidirana antsika ao anatin'ny fitsarana izay entiny amin'ny ratsy fanahy. Antony roa mamaritra izany Fitsipika iray momba ny fitsarana

Nametraka fitsipika iray izay nifotoran'izay nanaraka i Abrahama tamin'ny voalohany: Tsy sitrapon'Andriamanitra mihitsy ny hihatran'ny fitsarana tokony ho an'ny ratsy fanahy amin'ny olo-marina. "Haringanao miaraka amin'ny ratsy fanahy va ny marina?" hoy ny fanontanian'i Abrahama. "Sanatria Anao ny hanao zavatra toy izany, dia ny hamono ny marina miaraka amin'ny ratsy fanahy, ka ny marina ho tahaka ny ratsy fanahy; sanatria Anao izany! Tsy hanao izay rariny va ny Mpitsara ny tany rehetra?"

Nasehon’ny Tompo mazava tamin’ny resaka nifanaovana nanaraka izany fa nekeny ilay fitsipika nolazain’i Abrahama. Tena zava-dehibe tokoa ny hahatakaran’ny mpino rehetra izany! Raha natao marina tamin’ny alalan’ny finoana an’i Kristy isika ary miaina fiainana izay maneho marina ny finoantsika, dia tsy sitrapon’Andriamanitra mihitsy ny hampidirana antsika ao anatin’ny fitsarana izay entiny amin’ny ratsy fanahy.

Mampalahelo fa matetika ny Kristiana no tsy mahazo izany. Nahoana? Satria tsy mahay manavaka toe-javatra roa izay mety hitovy ivelany izy ireo, nefa raha ny tena izy dia samy hafa tanteraka ny toetrany sy ny antony mahatonga azy. Etsy an-daniny, misy ny fanenjehana noho ny fahamarinana. Etsy an-kilany kosa, misy ny fitsaran’Andriamanitra ny ratsy fanahy. Ny maha samy hafa an’ireo toe-javatra roa ireo dia asehon’ireto fanambarana mifanohitra manaraka ireto. Ny fanenjehana dia avy amin’ny ratsy fanahy mihatra amin’ny marina. Fa ny fitsarana kosa dia avy amin’Andriamanitra, Izay marina, mihatra amin’ny ratsy fanahy. Noho izany, ny fanenjehana noho ny fahamarinana sy ny fitsarana noho ny faharatsiana dia mifanohitra tanteraka amin’ny fiaviany, ny tanjony ary ny vokany. Mampitandrina mazava ny Baiboly fa tsy maintsy manantena ny hiharan’ny fanenjehana ny Kristiana. Tao amin’ny Toriteny teo an-tendrombohitra, dia hoy i Jesosy tamin’ny mpianany: Antony Roa Manavaka

Mampalahelo fa matetika ny Kristiana no tsy mahatakatra izany. Nahoana? Satria tsy hain’izy ireo ny manavaka toe-javatra roa izay mety hitovy endrika ivelany, nefa raha ny tena izy dia samy hafa tanteraka ny toetrany sy ny antony mahatonga azy. Etsy an-daniny, misy ny fanenjehana noho ny fahamarinana. Etsy an-kilany kosa, misy ny fitsaran’Andriamanitra ny ratsy fanahy.

Ny fahasamihafana misy eo amin'ireo toe-javatra roa ireo dia asongadin'ireto filazana mifanohitra manaraka ireto. Ny fanenjehana dia avy amin'ny ratsy fanahy mihatra amin'ny marina. Fa ny fitsarana kosa dia avy amin'Andriamanitra, Izay marina, mihatra amin'ny ratsy fanahy. Noho izany, ny fanenjehana noho ny fahamarinana sy ny fitsarana noho ny faharatsiana dia mifanohitra tanteraka eo amin'ny niaviany, ny tanjony, ary ny vokany.

Mampitandrina mazava tsara ny Baiboly fa ny Kristiana dia tokony hanantena ny hiaritra fanenjehana. Tao amin’ny Toriteny teo an-tendrombohitra, dia hoy Jesosy tamin’ireo mpianany: Sambatra izay enjehina noho ny fahamarinana, fa azy ny fanjakan’ny lanitra. Sambatra ianareo, raha haratsin’ny olona sy enjehiny ary lazainy lainga amin’ny ratsy rehetra noho ny amiko. Manoratra toy izany koa i Paoly ho an’i Timoty: Eny, ary izay rehetra te-hiaina amim-panoloran-tena ho an’Andriamanitra ao amin’i Kristy Jesosy dia henjehina.

Sambatra izay enjehina noho ny fahamarinana, fa azy ny fanjakan’ny lanitra. Sambatra ianareo, raha haratsin’ny olona sy enjehiny ary ampitahoriny lainga amin’ny ratsy rehetra noho ny amiko.

Eny, ary izay rehetra te-hiaina amim-panoloran-tena ho an'Andriamanitra ao amin'i Kristy Jesosy dia henjehina. Noho izany, ny Kristiana dia tsy maintsy vonona handefitra amin'ny fanenjehana noho ny finoany sy ny fomba fiainany, ary hihevitra izany ho tombontsoa manokana mihitsy aza. Toy izany koa, ny Kristiana dia tsy tokony ho tafiditra ao anatin'ny fitsaran'Andriamanitra ny ratsy fanahy. Voalaza matetika ao amin'ny Soratra Masina io fitsipika io. Nanoratra ho an'ireo

Eny, ary izay rehetra maniry hiaina amin’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra ao amin’i Kristy Jesosy dia hiharan’ny fanenjehana.

Noho izany, ny Kristiana dia tsy maintsy ho vonona hiaritra fanenjehana noho ny finoany sy ny fomba fiainany, ary na dia ny hihevitra izany ho tombontsoa manokana aza.

Toy izany koa, ny Kristiana dia tsy tokony ho tafiditra mihitsy ao anatin’ny fitsaran’Andriamanitra ny ratsy fanahy. Voalaza imbetsaka ao amin’ny Soratra Masina izany fitsipika izany. Nanoratra ho an’ireo mpino namany i Paoly ka nanao hoe: “Fa rehefa tsaraina isika, dia anarin’ny Tompo, mba tsy hotsaraina ho meloka miaraka amin’izao tontolo izao.” Izany dia mampiseho fa misy fahasamihafana eo amin’ny fomba fitondran’Andriamanitra ny mpino sy ny fomba fitondrany izao tontolo izao. Amin’ny maha mpino antsika, dia tokony hanampo ny hahazo fananarana avy amin’Andriamanitra isika. Raha manaiky izany fananarana izany isika ary mandamina ny fiainantsika, dia tsy hiharan’ny fitsarana izay mihatra amin’ny tsy mpino na amin’izao tontolo izao amin’ny ankapobeny. Ny tanjona farany amin’ny fananaran’Andriamanitra antsika mpino dia ny hiarovana antsika tsy hiharan’ny fitsarany mihatra amin’ny tsy mpino.

Ny bokin’ny Eksodosy dia mitantara ny fomba nitondran’Andriamanitra fitsarana folo izay nihamafy hatrany tamin’ny Egyptiana satria nanda tsy hihaino an’i Mosesy sy i Arona mpaminaniny izy ireo. Nandritra izany rehetra izany, ny Isiraely olon’Andriamanitra dia nipetraka teo afovoan’i Egypta, nefa tsy nisy na dia iray aza tamin’ireo fitsarana folo ireo nikasika azy ireo. Izao no voalaza mazava tsara ny anton’izany: Fa amin’ny zanak’Isiraely rehetra kosa

Fa amin'ny zanak'Isiraely rehetra kosa dia tsy hisy amboa hanetsika ny lelany, na amin'ny olona na amin'ny biby, mba hahafantaranareo fa manao fanavahana ny Tompo eo amin'ny Egyptiana sy ny Isiraely.

Tsy nihatra tamin’ny Isiraely ny fitsarana satria ny Tompo dia “nanao fanavahana” teo amin’ny olony sy ny mponin’i Egypta. Na dia ny alikan’i Egypta aza dia tsy maintsy nanaiky izany fanavahana izany! Ary mbola manan-kery izany fanavahana izany mandraka androany.

Firy no Ampy? Teo am-panohizana ny resaka nifanaovany tamin’ny Tompo momba an’i Sodoma, dia niezaka namantatra ny isa kely indrindra amin’ny olo-marina ilaina mba hiarovana ny tanàna manontolo amin’ny fitsarana i Abrahama. Nanomboka tamin’ny dimampolo izy. Avy eo, tamin’ny alalan’ny fitambarana miavaka amin’ny fanajana sy ny faharetana, dia nampidininy hatramin’ny folo izany isa izany. Nanome toky an’i Abrahama ny Tompo tamin’ny farany fa raha mahita olo-marina folo monja ao Sodoma Izy, dia hitsimbina ny tanàna manontolo noho ny amin’ireo folo ireo. Firy moa ny isan’ny mponina tao Sodoma? Sarotra ny hahazo tombantombana marina tsara. Na izany aza, misy ny isa azo raisina momba ny tanàna hafa sasany tany Palestina fahiny izay manome fampitahana. Raha jerena ireo tanàna hafa ireo, dia azontsika lazaina fa ny isan’ny mponina tao Sodoma tamin’ny andron’i Abrahama dia angamba tsy latsaky ny iray alina. Nanome toky an’i Abrahama Andriamanitra fa ny olo-marina folo, amin’ny alalan’ny fanatrehan’izy ireo fotsiny, dia afaka miaro tanàna misy mponina iray alina farafahakeliny. Izany dia manome taha iray amin’ny arivo. Io taha “iray amin’ny arivo” io ihany no omena ao amin’ny andinin-tsoratra masina hafa, ary ireo andalan-tsoratra masina ireo dia milaza fa ilay iray dia olona manana fahamarinana miavaka, raha toa kosa ka ny sisa rehetra dia tsy mahatratra ny fenitr’Andriamanitra.

Teo am-panohizana ny dinika nifanaovany tamin’ny Tompo momba an’i Sodoma, dia niezaka namantatra ny isan’ny olona marina kely indrindra ilaina mba hiarovana ny tanàna manontolo amin’ny fitsarana i Abrahama. Nanomboka tamin’ny dimampolo izy. Avy eo, tamin’ny alalan’ny fitambarana miavaka eo amin’ny fanajana sy ny faharetana, dia nampidimpidininy ho folo izany isa izany. Tamin’ny farany, ny Tompo dia nanome toky an’i Abrahama fa raha mahita olona marina folo monja ao Sodoma Izy, dia hitsimbina ny tanàna manontolo noho ny amin’ireo folo ireo.

Firy moa ny isan'ny mponina tao Sodoma? Sarotra ny hamantatra ny tena isany marina. Kanefa, misy tarehimarika azo ampiasaina momba ny tanàna hafa sasany tany Palestina fahiny izay azo atao fampitahana. Raha jerena ireo tanàna hafa ireo, dia azontsika lazaina fa ny isan'ny mponina tao Sodoma tamin'ny andron'i Abrahama dia azo inoana fa tsy latsaky ny iray alina.

Nanome toky an’i Abrahama Andriamanitra fa ny fanatrehan’ny olo-marina folo fotsiny dia afaka miaro tanàna iray misy mponina farafahakeliny iray alina. Izany dia manome ny tahan’ny iray amin’ny arivo. Hita ao amin’ny Soratra Masina ihany koa io tahan’ny “iray amin’ny arivo” io, ary ireo andinin-teny ireo dia manondro fa io iray io dia olona manana fahamarinana miavaka, raha ny sisa rehetra kosa dia tsy mahatratra ny fenitr’Andriamanitra.

Mora ny manitatra izany taha izany tsy misy fetra. Ny fisian’ny olona marina folo dia afaka miaro fiaraha-monina misy olona iray alina. Ny fisian’ny olona marina zato dia afaka miaro fiaraha-monina misy olona iray hetsy. Ny fisian’ny olona marina arivo dia afaka miaro fiaraha-monina misy olona iray tapitrisa. Firy ary ny olona marina ilaina mba hiarovana firenena lehibe tahaka an’i Etazonia, izay tombanana ho manana mponina maherin’ny 300 tapitrisa kely? Olona eo ho eo amin’ny 300 arivo.

Mampieritreritra lalina ireo tarehimarika ireo. Moa ve ny Soratra Masina manome antsika antony hinoana fa, ohatra, olona tena marina mihoatra kely ny ampahefatry ny tapitrisa, izay miparitaka toy ny voan-tsira manerana an'i Etazonia, dia ho ampy hiarovana ny firenena manontolo amin'ny fitsaran'Andriamanitra ary hiantohana ny fitohizan'ny fahasoavany sy ny famindram-pony? Ho fahadalana ny milaza fa tena marina tanteraka ireo tombantombana ireo. Na izany aza, ny Baiboly dia mametraka mazava tsara ny foto-kevitra ankapobeny fa ny fisian'ny mpino marina no antony lehibe mamaritra ny fomba fifandraisan'Andriamanitra amin'ny fiarahamonina iray.

Izany no mitarika antsika amin'ny vokatra faharoa avy amin'ny fisian'ny Kristiana amin'ny maha "fanasin'ny tany" azy ireo.

Manakana ny fahasimbana ny sira Tamin'ny andro mbola tsy nisy ny fampangatsiahana artifisialy, ireo tantsambo nitondra hena tamin'ny dia lavitra dia nampiasa sira ho fitehirizana izany. Efa niasa sahady ny fizotry ny fahasimbana talohan'ny nanasira ny hena. Ny fanasira dia tsy nanafoana ny fahasimbana, saingy nampitazona izany tsy hihitatra nandritra ny dia mba hahafahan'ireo tantsambo mbola mihinana ny hena na dia efa ela aza, izay raha tsy izany dia ho efa tsy azo hanina intsony. Ny fanatrehantsika ety an-tany amin'ny maha-mpianatr'i Kristy antsika dia miasa toy ny sira ao anatin'ny hena. Efa miasa sahady ny fizotry ny fahasimban'ny ota. Miseho amin'ny lafiny rehetra amin'ny fiainan'ny olombelona izany—eo amin'ny fitondrantena, ny fivavahana, ny fiaraha-monina, ary ny politika. Tsy afaka manafoana ny fahasimbana izay efa misy isika. Saingy afaka mampitazona izany tsy hihitatra isika mandra-pahatanteraka tanteraka ny fikasan'Andriamanitra momba ny fahasoavana sy ny famindram-po. Avy eo, rehefa tsy tsapa intsony ny herintsika, dia hahatratra ny fara tampony ny fahasimbana, ary ny vokany dia ho fahapotehana tanteraka. Ity fanoharana momba ny herin'ny sira hanakanana ny fahasimbana ity dia manazava ny fampianaran'i Paoly. Mampitandrina i Paoly fa ny faharatsian'ny olombelona dia hahatratra ny fara tampony amin'ny alalan'ny mpitondra an'izao tontolo izao izay omen'i Satana hery sy tarihin'i Satana mihitsy amin'ny fomba mihoatra ny voajanahary. Nantsoin'i Paoly hoe "ilay lehilahin'ny ota [na ny tsy tan-dalàna]" sy "ilay zanaky ny fahaverezana" io mpitondra io. Antsoina hoe "Antikristy" izy, ary antsoina hoe "ny bibidia" koa. Ity mpitondra ity dia hihambo ho Andriamanitra mihitsy ary hitaky ny hiankohofan'izao tontolo izao eo anatrehany.

Tamin'ny andro mbola tsy nisy ny fampangatsiahana namboarina, ireo tantsambo izay nitondra hena tamin'ny dia lavitra dia nampiasa sira ho fitehirizana izany. Efa niasa sahady ny fizotry ny fahalovana talohan'ny nanasirana ny hena. Ny fanasirana dia tsy nanafoana ny fahalovana, saingy nifehy izany kosa nandritra ny faharetan'ny dia, mba hahafahan'ireo tantsambo mbola nihinana ilay hena ela be taorian'ny fotoana izay tokony ho efa tsy nahafahana nihinana azy intsony.

Ny fanatrehantsika ety an-tany amin'ny maha-mpianatr'i Kristy antsika dia miasa toy ny sira ao anatin'ny hena. Efa miasa sahady ny fizotran'ny fahasimban'ny ota. Miharihary izany amin'ny sehatra rehetra amin'ny fiainan'ny olombelona—eo amin'ny fitondran-tena, ny fivavahana, ny fiarahamonina, ary ny politika. Tsy afaka manafoana ny fahasimbana izay efa misy eo isika. Saingy afaka manakana izany tsy hihitatra isika mandritra ny fotoana ampy mba hahatanteraka tanteraka ny fikasan'Andriamanitra amin'ny fahasoavana sy ny famindram-po. Avy eo, rehefa tsy tsapa intsony ny herintsika, dia hahatratra ny fara tampony ny fahasimbana, ary ny fahalòna tanteraka no ho vokany.

Ity fanoharana momba ny herin'ny sira hanakanana ny fahasimbana ity dia manazava ny fampianaran'i Paoly. Mampitandrina i Paoly fa ny faharatsian'ny olombelona dia hahatratra ny tampony amin'ny alalan'ny mpitondra an'izao tontolo izao izay nomena hery mihoatra ny voajanahary sy tarihin'i Satana mihitsy. Antsoin'i Paoly io mpitondra io hoe "ilay lehilahin'ny ota [na ny tsy tan-dalàna]" sy "ilay zanaky ny fahaverezana". Antsoina hoe "Antikristy" izy, ary antsoina koa hoe "ny biby". Ity mpitondra ity dia hihambo ho Andriamanitra mihitsy ary hitaky ny hiankohofan'ny olona rehetra manerana izao tontolo izao eo anatrehany.

Mampalahelo fa misy mpitory teny sasany nampiasa ity fampianarana momba ny Antikristy ity mba hambolena toe-tsaina malemy sy fanekena lembenana amin'ny lahatra ao amin'ny Kristiana. "Ho avy ny Antikristy," hoy izy ireo. "Miharatsy hatrany ny zava-misy. Tsy misy azontsika atao ny amin'izany." Vokatr'izany, matetika loatra ny Kristiana no mipetrapetraka fotsiny, miforitra tanana amim-pahatahorana an'Andriamanitra nefa feno famoizam

Mampalahelo fa nisy mpitory teny sasany nampiasa ity fampianarana momba ny Antikristy ity mba hambolena ao amin'ny Kristiana toe-tsaina tsy miraika sy mino ny lahatra. "Ho avy ny Antikristy," hoy izy ireo. "Miharatsy hatrany ny zava-misy. Tsy misy azontsika atao ny amin'izany." Noho izany, matetika loatra ny Kristiana no nipetrapetraka fotsiny sady niforitra tanana amim-pahatahorana mody masina, ary nijery ny fandravan'i Satana niely tsy nisy sakana manodidina azy ireo.

Ny toe-tsaina tsy miraika sy ny fanekena ny lahatra dia sady mampalahelo no tsy araka ny Soratra Masina. Marina tokoa fa tsy maintsy hiseho ny Antikristy amin’ny farany. Saingy tsy marina velively ny filazana fa tsy misy zavatra azo atao manoloana azy mandritra izany fotoana izany.

Mandra-pahatongan’izao fotoana izao, misy hery miasa eo amin’izao tontolo izao izay mihaika, manohitra ary manakana ny fanahin’ny antikristy. Ity hery manakana ity, izay mitazona ny fisehoana feno sy farany an’ny Antikristy amin’izao fotoana izao, dia ny fanatrehan’ny Fanahy Masina amin’ny maha-Izy Azy ao anatin’ny Fiangonana. Miharihary izany rehefa arahintsika ny fivoaran’ny fanambarana ao amin’ny Soratra Masina momba ny maha-Izy Azy sy ny as

Hatramin'izao ankehitriny izao, dia misy hery miasa eto amin'izao tontolo izao izay mihantsy, manohitra ary misakana ny fanahin'ny antikristy.

Ity hery manakana ity, izay mitazona ny fisehoana feno sy farany an'ny Antikristy amin'izao fotoana izao, dia ny fanatrehan'ny Tenan'ny Fanahy Masina ao anatin'ny Fiangonana. Miharihary izany rehefa dinihintsika ny fanambarana miandalana ao amin'ny Soratra Masina momba ny maha-Izy Azy sy ny asan'ny Fanahy Masina.

Eo am-piandohan'ny Baiboly mihitsy, dia lazaina amintsika fa "ny Fanahin'Andriamanitra dia nanomba tambonin'ny rano." Nanomboka teo, manerana ny Testamenta Taloha, dia misy firesahana matetika momba ny asan'ny Fanahy Masina ety ambonin'ny tany. Kanefa, tamin'ny fiafaran'ny fanompoany tety an-tany, dia nampanantena ny mpianany i Jesosy fa ho avy amin'izy ireo tsy ho ela ny Fanahy Masina amin'ny fomba vaovao, tsy mitovy amin'izay rehetra efa nisy tety ambonin'ny tany hatramin'izay fotoana izay.

Ny Mpanampy Nampanantenaina Manome izao fampanantenana izao i Jesosy: Ary Izaho hangataka amin’ny Ray, ary Izy hanome anareo Mpanampy [Mpananatra] hafa, mba hitoetra aminareo mandrakizay Izy—dia ny Fanahin’ny fahamarinana … satria mitoetra eo aminareo Izy ary ho ao anatinareo. Azontsika adika amin’ny fomba hafa izao fampanantenan’i Jesosy izao: “Teo aminareo tamin’ny fanatrehana mivantana nandritra ny telo taona sy tapany Aho, ary efa hiala aminareo izao. Rehefa lasa Aho, dia hisy Olona hafa ho avy hisolo ny toerako. Io Olona io dia ny Fanahy Masina. Rehefa tonga Izy, dia hitoetra aminareo mandrakizay.”

Ary Izaho hangataka amin’ny Ray, ary Izy hanome anareo Mpanampy [Mpanome fampiononana] hafa, mba hitoetra aminareo mandrakizay Izy—dia ny Fanahin’ny fahamarinana [anaran’ny Fanahy Masina] … satria mitoetra eo aminareo Izy ary ho ao anatinareo. Azontsika ambara amin’ny fomba hafa toy izao ity fampanantenan’i Jesosy ity: “Teo aminareo tamin’ny maha-olona Ahy nandritra ny telo taona sy tapany Aho, ary efa hiala aminareo izao. Rehefa las

Ary Izaho hangataka amin’ny Ray, ary Izy hanome anareo Mpanampy [Mpananatra] hafa, mba hitoetra aminareo mandrakizay Izy—dia ny Fanahin’ny fahamarinana … satria mitoetra eo aminareo Izy ary ho ao anatinareo.

Azontsika ambara amin’ny fomba hafa toy izao ity fampanantenan’i Jesosy ity: “Niara-niaina taminareo mivantana teto Aho nandritra ny telo taona sy tapany, ary efa hiala aminareo Aho izao. Rehefa lasa Aho, dia hisy Olona hafa ho avy hisolo Ahy. Ny Fanahy Masina izany Olona izany. Rehefa tonga Izy, dia hitoetra aminareo mandrakizay.”

Ity fifanakalozan'olona nampanantenain'i Jesosy ity dia tanteraka tamin'ny dingana roa: voalohany, ny fiakaran'i Jesosy tany an-danitra; avy eo, folo andro taty aoriana, ny fidinan'ny Fanahy Masina tamin'ny Andron'ny Pentekosta. Tamin'io fotoana teo amin'ny tantara io, nidina avy tany an-danitra tamin'ny maha-Olona Azy ny Fanahy Masina ary niorina fonenana teto an-tany. Izy izao no solontena manokan'ny maha-Andriamanitra mon

Tsy fantatrareo va fa tempolin’Andriamanitra ianareo ary ny Fanahin’Andriamanitra mitoetra ao aminareo?

Ny asa lehibe ataon’ny Fanahy Masina ao anatin’ny Fiangonana dia ny hanomana vatana feno ho an’i Kristy. Rehefa tanteraka izany, ity vatana ity kosa dia hatolotra an’i Kristy tahaka ny fanolorana ny ampakarina amin’ny mpampakatra. Raha vao tontosa izany asan’ny Fanahy Masina ao anatin’ny Fiangonana izany, dia hiala ety an-tany indray Izy, ka hitondra miaraka Aminy ny vatan’i Kristy efa feno. Noho izany, azontsika atao ny mamerina ny tenin’i Paoly amin’ny fomba hafa toy izao:

Ny Fanahy Masina, Izay manakana ny Antikristy ankehitriny, dia mbola hanohy hanao izany hatrany mandra-panaisotra Azy (nadika malalaka).

Eto amin'izao tontolo izao ny fanahin'ny antikristy, miasa ho amin'ny fisehoan'ny Antikristy tenany. Ny Fanahy Masina dia mitoetra ao amin'ny mpianatr'i Kristy, misakana ny fisehoan'ny Antikristy. Noho izany, ireo mpianatra izay itoeran'ny Fanahy Masina dia miasa toy ny sakan-dalana, mitazona ny fara tampon'ny tsy fankatoavan-dalàna sy ny fisehoana farany an'ny Antikristy. Rehefa esorina ety ambonin'ny tany ihany ny Fanahy Masina, mi

Amin'ny maha-siran'ny tany antsika, isika izay mpianatr'i Kristy dia manana andraikitra lehibe roa. Voalohany, amin'ny alalan'ny fanatrehantsika dia manolotra ny tany amin'ny fahasoavana sy ny famindram-pon'Andriamanitra mitohy isika. Faharoa, amin'ny alalan'ny herin'ny Fanahy Masina ato anatintsika dia manakana ny herin'ny fahalòvana sy ny tsi-fankatoavan-dalàna isika mandra-pahatongan'ny fotoana voatendrin'Andriamanitra. Amin'

Amin'ny maha-fanasin'ny tany antsika, isika izay mpianatr'i Kristy dia manana andraikitra lehibe roa. Voalohany, amin'ny alalan'ny fanatrehantsika, dia manolotra ny tany ho amin'ny fahasoavana sy ny famindram-pon'Andriamanitra mitohy isika. Faharoa, amin'ny alalan'ny herin'ny Fanahy Masina ato anatintsika, dia manakana ny herin'ny fahalòvana sy ny tsy fankatoavan-dalàna isika mandra-pahatongan'ny fotoana voatendrin'Andriamanitra.

Amin'ny fanatanterahana ireo andraikitra ireo, ny Fiangonana dia mijoro ho sakana amin'ny fahatanterahan'ny faniriana fara tampony an'i Satana, dia ny hanjaka amin'ny tany manontolo. Izany no manazava ny antony ilazan'i Paoly hoe: “tsy maintsy tonga aloha ny fialana amin'ny finoana, ary haseho ilay olon'ny ota [ny Antikristy].” Ny teny nadika hoe “fialana amin'ny finoana” dia midika ara-bakiteny hoe apostasia, izany hoe, fialana amin'ny finoana.

Raha mbola mijoro mafy sy tsy milefitra amin’ny finoany ny Fiangonana, dia manana hery hanakanana ny fisehoana farany an’ilay Antikristy izy. Fantatr’i Satana tsara izany, ka izany no mahatonga ny tanjony voalohany ho ny hanimba ny finoana sy ny fahamarinan’ny Fiangonana. Raha vao tanterany izany, dia voaisotra ny sakana amin’ny fikasany, ary misokatra ny lalana ho azy mba hahazoany ny fifehezana ara-panahy sy ara-politika amin’ny tany manontolo.

Aoka hatao hoe mahomby i Satana, satria isika, amin'ny maha-Kristiana antsika, dia tsy mahatanteraka ny andraikitra tandrify antsika. Inona no hitranga amin'izay? Jesosy mihitsy no manome antsika ny valiny. Lasa "sira matsatso" isika. Mampitandrina antsika Izy ny amin'ny hiafaran'ny sira matsatso toy izany: Tsy misy ilana azy intsony izany fa hariana any ivelany ka hohitsahin'ny olona. "Tsy misy ilana azy!" Izany tokoa dia fanamelohana mafy. Inona no manaraka izany? "Hariana any ivelany" isika — nolavin'Andriamanitra. Avy eo dia "hohitsahin'ny olona" isika. Ny olona no lasa fitaovan'ny fitsaran'Andriamanitra amin'ny Fiangonana matsatso sy mpivadi-pinoana. Raha isika ao amin'ny Fiangonana no tsy mahatana ny herin'ny faharatsiana, ny fitsarana antsika dia ny hatolotra eo am-pelatanan'ireo hery ireo indrindra. Nasehon'i Paoly mazava tsara tamintsika ny safidy roa azo atao:

Tsy misy ilana azy intsony izany fa ny hariana any ivelany sy hohitsakitsahin’ny olona.

“Tsy misy ilana azy intsony!” Fanamelohana mafy tokoa izany. Inona no manaraka izany? “Atsipy any ivelany” isika—nolavin’Andriamanitra. Avy eo dia “hataon’ny olona ho dila ambany tongotra” isika. Ny olona no lasa fitaovan’ny fitsaran’Andriamanitra amin’ny Fiangonana tsy misy sira sy mpivadi-pinoana. Raha isika ao amin’ny Fiangonana no tsy mahatana ny herin’ny faharatsiana, ny fitsarana antsika dia ny hatolotra eo am-pelatanan’ireo hery ireo indrindra.

Mazava tsara ny fanehoan'i Paoly safidy roa ho antsika: “Aza avela ho resin'ny ratsy ianao, fa reseo amin'ny tsara ny ratsy.” Safidy roa ihany no misy: na mandresy, na ho resy. Tsy misy marimaritra iraisana, ary tsy misy lalana fahatelo azontsika aleha. Azontsika ampiasaina ny tsara izay napetrak'Andriamanitra eo am-pelatanantsika mba handresena ny ratsy izay manatrika antsika. Fa raha tsy mahavita izany isika, dia io ratsy io indray no handresy antsika. Mihatra amin'ny fomba maika manokana ity hafatra ity ho antsika izay miaina any amin'ny tany mbola ananantsika fahafahana hitory sy hampihatra ny finoantsika kristiana. Any amin'ny tany maro ankehitriny, dia efa namoy izany fahafahana izany ny Kristiana. Mandritra izany fotoana izany, olona an-tapitrisany maro any amin'ireo tany ireo no nampianarina tamin'ny fomba maty paika mba hankahala sy hanamavo ny Kristianisma sy izay rehetra ijoroany. Ho an'ireo olona nampianarina toy izany, dia tsy misy fahafaham-po lehibe noho ny hanitsakitsaka eo ambany tongony ireo Kristiana izay mbola tsy eo ambany ziogany.

“Aza avelanao ho resin’ny ratsy ianao, fa reseo amin’ny tsara ny ratsy.”

Safidy roa ihany no misy: na ny mandresy na ny ho resy. Tsy misy toerana anelanelany, ary tsy misy lalana fahatelo azontsika isafidianana. Azontsika ampiasaina ny tsara izay napetrak’Andriamanitra eo am-pelatanantsika mba handresena ny ratsy izay misedra antsika. Fa raha tsy mahavita izany isika, dia io ratsy io indray no handresy antsika.

Ity hafatra ity dia mihatra amin'ny fomba maika dia maika indrindra ho antsika izay monina any amin'ny tany mbola ananantsika fahafahana mitory sy mampihatra ny finoantsika kristiana. Any amin'ny firenena maro ankehitriny, efa namoy izany fahafahana izany ny Kristiana. Mandritra izany fotoana izany, olona an-tapitrisany maro any amin'ireny firenena ireny no novolavolaina tamin'ny fomba maty paika ny sainy mba hankahala sy hanambany ny Kristianisma ary izay rehetra ijoroany. Ho an'ireo olona novolavolaina toy izany, tsy misy fahafaham-po lehibe noho ny hanitsakitsaka ireo Kristiana izay mbola tsy eo ambanin'ny ziogany.

Raha mihaino ny fampitandreman’i Jesosy isika ka manatanteraka ny andraikitra maha-sira ny tany antsika, dia manana hery hisakanana izany. Raha manao tsirambina isika ka miaritra ny fitsarana manaraka izany, ny eritreritra mangidy indrindra dia ny hoe: Tsy tokony ho niseho mihitsy izany.