Er is nog een ander uniek aspect aan de Heilige Geest dat een uitdaging vormt voor ons bevattingsvermogen. De Geest is zowel persoonlijk als niet-persoonlijk – zowel een ‘Hij’ als een ‘Het’.

The New Testament was written in Greek. Greek has three genders: masculine (he), feminine (she), and neuter (it). Grammatically, the Greek word for "spirit," pneuma , is neuter. Therefore, the pronoun should also be neuter, meaning "it." However, for the Holy Spirit, both "He" and "It" are used (never "she"). In John 16:13, for example, the rules of Greek grammar are deliberately set aside to emphasize that the Holy Spirit is both "He" and "It": But when He, the Spirit of truth, comes, He will guide you into all the truth...

Net als in de Engelse en Nederlandse taal, gebruikt het Grieks het bepalend lidwoord ‘de’. (Overigens zijn er ook talen, zoals het Latijn en het Russisch, die het bepalend lidwoord niet kennen.) In het Griekse Nieuwe Testament wordt het woord ‘Heilige Geest’ soms voorafgegaan door het bepalend lidwoord ‘de’, maar soms ook niet. In het Nederlands zou dit overeenkomen met ‘de Heilige Geest’ en ‘Heilige Geest’.

In Nederlandse oren klinkt de zinsnede ‘Heilige Geest’ niet compleet. Daarom hebben alle Nederlandse vertalingen standaard het woordje ‘de’ voor ‘Heilige Geest’ gezet, ook al stond het er in de Griekse grondtekst niet.

A Vital Distinction

Alleen door de Griekse tekst te raadplegen, kun je bepalen of ‘de’ er echt staat. Door mijn studie van het Griekse Nieuwe Testament ben ik tot de conclusie gekomen dat het aan- of afwezig zijn van het woordje ‘de’ voor het woord ‘Heilige Geest’ een belangrijk onderscheid bepaalt. Wanneer ‘Heilige Geest’ niet voorafgegaan wordt door ‘de’ heeft het de betekenis van iets dat geen persoon is: leven, een macht, een kracht of een invloed. Aan de andere kant, als er voor ‘Heilige Geest’ wél ‘de’ staat, wordt Hij beschreven als een Persoon.

Een onderscheidend kenmerk van persoonlijkheid is het vermogen om te spreken. Met Pinksteren, toen de Heilige Geest neerdaalde uit de hemel, sprak Hij in andere tongen door de discipelen heen. Hiermee maakte Hij kenbaar dat Hij was gekomen als een Persoon, om Zijn verblijf op aarde te beginnen. Nu is Hij de voortdurende, persoonlijke vertegenwoordiger van de Godheid op aarde.

Iedere keer dat de Heilige Geest als Persoon komt om te wonen in het lichaam van een gelovige, is het passend dat Hij Zijn aanwezigheid manifesteert door in een nieuwe taal te spreken, die de gelovige op bovennatuurlijke manier ontvangt. Daarmee zegt Hij in feite: Nu weet je dat Ik hier ben om als Persoon in jouw lichaam te wonen.

Daarom zet Paulus in 1 Korinthiërs 6:19 het woordje ‘de’ ervoor:

Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest...

Hij benadrukt dat het spreken in tongen meer is dan een korte, bovennatuurlijke ervaring. Het is een door God gegeven teken dat de Heilige Geest, als Persoon, in het lichaam van de gelovige is komen wonen, en dat zijn of haar lichaam veranderd is in een heilige tempel. Elke gelovige is daarom geroepen zijn lichaam te bewaren in een staat van heiligheid, zodat het een tempel is voor God zelf. Het woordje ‘de’ wordt ook toegevoegd aan ‘Heilige Geest’ als Hij beschreven wordt als degene die gezag uitoefent in de Gemeente, bijvoorbeeld bij het uitzenden van apostelen, de aanstelling van oudsten of door het richting geven aan apostolische bedieningen. Aan de andere kant, als mensen worden gedoopt in – of vervuld met – de Heilige Geest, dan wordt het woordje ‘de’ meestal weggelaten. Dit zou dan betekenen dat de Heilige Geest in die gevallen gezien wordt als iets onpersoonlijks – dus als leven, kracht of een invloed.

Hierna volgen twee lijsten. In de eerste staan teksten waarin het woordje ‘de’ voorafgaat aan ‘Heilige Geest’. In de tweede lijst wordt ‘Heilige Geest’ beschreven zonder ‘de’.

Heilige Geest als kracht

Der Heilige Geist

*Browse Series