ตามที่ไดก้ ล่าวไปแลว้ก่อนหนา้นีว้่า กิจกรรมฝ่ ายวิญญาณสาม ประการของมนุษย์ไดแ้ ก่ การขอบพระคุณ การสรรเสริญ และการ นมสัการนนั้ ช่วยใหเ้ราสามารถสมั พนั ธก์ บั พระลกั ษณะของพระเจา้ใน สามแง่มุมที่แตกต่างกนั ได้ก⁠ล⁠่⁠า⁠วคือ โดยการขอบพระคุณสํา หรบั พระ เมตตาและสิ่งดีงามที่พระองคท์ รงกระทํา เพื่อเรา - เราก็ยอมรบั ใน พระคุณค⁠ว⁠า⁠มดีของพระเจา้ โดยการสรรเสริญ ซ่งึเป็นการตอบสนอง ที่เหมาะสมต่อค⁠ว⁠า⁠มย⁠ิ⁠่⁠ง⁠ใ⁠ห⁠ญ⁠่ที่น่าเกรงขามของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์- เราก็ยอมรบั ในค⁠ว⁠า⁠มย⁠ิ⁠่⁠ง⁠ใ⁠ห⁠ญ⁠่ของพระเจา้ และโดยการนมสัการ - เราก็ยอมรบั ใน ค⁠ว⁠า⁠มบริสุทธิข์องพระเจา้"

เป็นการสมควรที่เราจะเริ่มตน้ ดว้ย สดุดี48:1 ในเรื่องของการ สรรเสริญที่เรากํา ลงัใหค้ วามสนใจอยู่ในเวลานี้

พระเยโฮวาห์นั้นย⁠ิ⁠่⁠ง⁠ใ⁠ห⁠ญ⁠่และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ในนครแห่งพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าของเรา ภูเขาบริสุทธิ์ของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ (สดุดี 48:1 ฉบับมาตรฐาน)

ก⁠ล⁠่⁠า⁠วอีกนยั หน่งึ คือ การสรรเสริญของเราควรจะเป็นสดั ส่วนที่คู่ควร กบั ค⁠ว⁠า⁠มย⁠ิ⁠่⁠ง⁠ใ⁠ห⁠ญ⁠่ของพระเจา้ - ซ่งึหมายค⁠ว⁠า⁠มว่าการสรรเสริญนนั้ ตอ้ ง ไรข้ ีดจํา กดั คือ ไม่มีวนั ที่เราจะใชพ้ ลงัและศกั ยภาพของการสรรเสริญ ใหห้ มดสิน้ ไปได้เพราะยิ่งเราสรรเสริญพระเจา้มากเท่าไร เราก็ยิ่งรบั รู้ ถงึค⁠ว⁠า⁠มย⁠ิ⁠่⁠ง⁠ใ⁠ห⁠ญ⁠่ของพระองคม์ ากขนึ้ เท่านนั้

เราไดเ้ห็นแลว้จากพระธรรมสดุดีบทที่ 100 ว่าการขอบพระคุณ คือ ขนั้ ตอนแรกในการเขา้เฝ้าพระเจา้ และขนั้ ตอนที่สอง คือ การ สรรเสริญ

ทงั้การขอบพระคุณและการสรรเสริญต่างก็มีบทบาทสํา คญั ในการ เสริมสรา้งชีวิตของผูเ้ชื่อ ก⁠ล⁠่⁠า⁠วคือ เมื่อเราเขา้มาหาพระเจา้พรอ้ มกบั คํา ทูลขอที่ดูเหมือนจะยากมาก การที่เราไดข้ อบพระคุณพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ สํา หรบั ทุกสิ่งที่พระองคไ์ดท้ รงกระทํา มาแลว้ จะช่วยใหเ้ราเชื่อไดง้่าย ขนึ้ ว่าพระองคจ์ ะทรงกระทํา สิ่งที่เราตอ้ งการต่อไป ในทางกลบั กนั หากเราไม่ไดเ้ขา้มาหาพรอ้ มกบั การสรรเสริญและการขอบพระคุณ เราก็จะขาดสิ่งที่เป็นแรงกระตุน้ ใหก้ บั ค⁠ว⁠า⁠มเชื่อของเรา

ใหเ้รามาพิจารณา สดุดี100:4-5 กนั อีกครงั้

=จงเขา้ประตูของพระองคด์ ว้ยการโมทนา และเขา้บริเวณ พระนิเวศของพระองคด์ ว้ยการสรรเสริญ จงถวายโมทนา ขอบพระคุณพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์จงถวายสาธุการแด่พระนามของ พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์(สดุดี100:4 ฉบบั มาตรฐาน)

การก⁠ล⁠่⁠า⁠วซ้ํา ถงึเหตุผลสามประการที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงสํา หรบั การ ขอบพระคุณและการสรรเสริญพระเจา้นนั้ ไม่ใช่เรื่องที่น่าเบื่อหรือน่า เหน็ดเหนื่อยเลย

เพราะพระเจา้ประเสริฐ ค⁠ว⁠า⁠มรกั ม่นั คงของพระองคดํา์ ดํารง เป็นนิตย์และค⁠ว⁠า⁠มสตั ยส์ุจริตของพระองคดํา์ ดํารงอยู่ทุกช่วั ชาติพนั ธุ์(สดุดี100:5 ฉบบั มาตรฐาน)

ทํา ไมเราไม่ก⁠ล⁠่⁠า⁠วเหตุผลทงั้สามขอ้ นีอ้ อกมาดงัๆ อีกครงั้ในตอนนี้ เพื่อเป็นการแสดงออกถงึค⁠ว⁠า⁠มเชื่อ? 'เพราะพระยาหเ์วหป์ ระเสริฐ ค⁠ว⁠า⁠มเมตตา (บางฉบบั แปลว่า "ค⁠ว⁠า⁠มรกั ม่นั คง") ของพระองคดํา์ ดํารง เป็นนิตย์และค⁠ว⁠า⁠มจริง (บางฉบบั แปลว่า "ค⁠ว⁠า⁠มสตั ยซ์ ื่อ") ของ พระองคดํา์ ดํารงอยู่ตลอดทุกช่วัชาติพนั ธุ์คราวนีใ้หเ้รามาใชเ้วลาในการ ขอบพระคุณพระเจา้กนั และน่นั คือการประยุกตใ์ชบ้ ทเรียนนี!้"

ในพระธรรมอิสยาห์60 มีการบรรยายถงึเมืองของพระเจา้ ซ่งึเป็น เมืองที่เรามีสิทธิเ์ขา้ถงึได้โดยผ่านทางค⁠ว⁠า⁠มรอดและพระโลหิตของ พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูอิสยาห์60:18 ไดใ้หภ้ าพที่งดงามยิ่งของเมืองนี:้

เจา้จะไม่ไดย้ ินถงึค⁠ว⁠า⁠มรุนแรงในแผ่นดินของเจา้อีก และไม่

ไดย้ ินถงึการลา้งผลาญหรือการทํา ลายในเขตแดนของ

เจา้...(อิสยาห์60:18ก. ฉบบั มาตรฐาน)

เราสามารถไปถงึจุดที่ค⁠ว⁠า⁠มรุนแรงและการทํา ลายลา้งเป็นเพียงเสียง สะทอ้ นอนั แผ่วเบาจากแดนไกลได้น่นั คือ ในที่ประทบั ของพระเจา้ เพราะสิ่งเหล่านีจ้ ะไม่มีอยู่จริง แลว้เราจะไปถงึจุดนนั้ ไดอ้ ย่างไร?

...เจา้จะเรียกกํา แพงเจา้ว่าค⁠ว⁠า⁠มรอด และเรียกประตูเมือง เจา้ว่าการสรรเสริญ (อิสยาห์60:18ข. ฉบบั มาตรฐาน)

กํา แพงที่ลอ้ มรอบที่ประทบั ของพระเจา้ คือ ค⁠ว⁠า⁠มรอด แต่ประตูทุก บานมีเพียงชื่อเดียว คือ การสรรเสริญ หากคุณตอ้ งการผ่านกํา แพง เขา้ไปสู่ภายใน หรือพูดอีกนยั หน่งึก็คือ ประตูที่คุณตอ้ งผ่านเขา้ไป คือ การสรรเสริญ หากไม่มีการสรรเสริญ ก็จะไม่มีทางเขา้ การสรรเสริญ เป็นทางเดียวที่จะเขา้ไปสู่ที่ประทบั ของพระจา้ได้โดยตรง

หากคุณรูส้ กึว่าการสรรเสริญพระเจา้เป็นเรื่องยาก ลองใชเ้วลาอ่าน พระธรรมสดุดีซ่งึในภาษาฮีบรูหมายถงึ 'บทเพลงสรรเสริญ' พระ ธรรมนีเ้ป็นเล่มที่ยาวที่สุดในพระคมั ภีรอ์ ย่างเห็นไดช้ ดั ทํา ใหก้ าร สรรเสริญเป็นองคป์ ระกอบสํา คญั ในการเปิดเผยสํา แดงทงั้หมดของ พระเจา้ ลองอ่านพระธรรมสดุดีบทต่างๆ โดยออกเสียงดงัๆ เมื่อคุณ อยู่คนเดียวและก⁠ล⁠่⁠า⁠วว่า 'ขา้แต่พระเจา้ นี่คือคํา อธิษฐานของขา้พระ องค์เป็นคํา อธิษฐานที่พระวิญญาณบริสุทธิท์ รงประทานผ่านผูเ้ขียน พระธรรมสดุดีและในตอนนีข้ า้พระองคกํา์ กําลงัอ่านถวายพระองค'์ผม เชื่อว่าในไม่ชา้คุณจะพบว่าการสรรเสริญกลายเป็นเรื่องที่เป็น ธรรมชาติมากขนึ้ และคุณจะเริ่มปลูกฝังนิสยันีข้ นึ้ มาได้

เพื่อเป็นการหนุนใจคุณ นี่คือขอ้ เท็จจริงจากพระคมั ภีร์7 ประการ เกี่ยวกบั การสรรเสริญ และยงัมีมากกว่านีอ้ ีก แต่หลกั การสํา คญั ทงั้ เจ็ดประการนีจ้ ะช่วยเสริมสรา้งค⁠ว⁠า⁠มเชื่อของคุณได้

ก่อนอื่นใหพ้ ิจารณา สดุดี22:3 ซ่งึก⁠ล⁠่⁠า⁠วต่อองคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้ ในฉบบั คิงเจมส์ใหม่ มีใจค⁠ว⁠า⁠มว่า:

ถงึอย่างไรพระองคท์ รงเป็นองคบ์ ริสุทธิ์โอ พระองคป์ ระทบั เหนือคํา สรรเสริญของคนอ⁠ิ⁠ส⁠ร⁠า⁠เ⁠อ⁠ล (สดุดี 22:3 ฉบบั คิงเจมส)์

คํา ภาษาฮีบรูที่แปลว่า 'ประทบั บน' นนั้ เป็นคํา เดียวกบั คํา ว่า 'น่งับน' หรือ 'อาศยัอยู่' ในค⁠ว⁠า⁠มเป็นจริง เมื่อผูค้ นในอ⁠ิ⁠ส⁠ร⁠า⁠เ⁠อ⁠ลถามรูธและผม ว่า พวกเราอาศยัอยู่ที่ไหน เราจะตอบเป็นภาษาฮีบรูว่า 'เรากํา ลงัน่งั อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม' โดยใชคํา้ คําฮีบรูที่เป็นมาตรฐานซ่งึแปลว่า 'อาศยั อยู่'

พระเจา้ทรงประทบั บนที่น่งัแบบใด? ‘บลัลงัก’์มีเพลงยอดนิยมใน ปัจจุบนั เพลงหน่งึก⁠ล⁠่⁠า⁠วว่า ‘ขณะที่เรานมสัการ เราก็กํา ลงัสรา้งบลัลงัก์ ของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ขอเชิญองคพ์ ระเยซูเจา้เสด็จมา และประทบั ในที่ของ พระองค’์ดงันนั้ เมื่อเราสรรเสริญพระเจา้ โดยแทจ้ ริงแลว้ก็คือการ ถวายบลัลงักแ์ ด่พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์

นบั จากนีเ้ป็นตน้ ไป เมื่อใดก็ตามที่คุณรวมตวักบั ผูเ้ชื่อคนอื่นและเริ่ม สรรเสริญพระเจา้ ขอใหค้ ุณจินตนาการว่าคุณกํา ลงัถวายบลัลงักใ์ห้ พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูประทบั ดว้ยวิธีนี้คุณก็ยอมรบั พระองคใ์นฐานะองคก์ ษตั ริย์ ของคุณ

สดุดี106:47 เปิดเผยว่าการขอบพระคุณ แลว้ตามดว้ยการสรรเสริญ นนั้ สามารถนํา ประชากรของพระเจา้เขา้สู่ชยัชนะอย่างสมบูรณไ์ด้ อย่างไร:

ขา้แต่พระยาหเ์วหพ์ ระเจา้ของขา้พระองคท์ งั้หลาย ขอทรง ช่วยขา้พระองคท์ งั้หลายใหร้ อด ขอทรงรวบรวมขา้พระ องคท์ งั้หลายจากช⁠น⁠ช⁠า⁠ต⁠ิต่างๆ เพื่อขา้พระองคท์ งั้หลายจะ ขอบพระคุณพระนามอนั บริสุทธิข์องพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์และยกย่อง สรรเสริญพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์(สดุดี106:47 ฉบบั อมตธรรมร่วม สมยั )

โปรดสงัเกตการจดั ลํา ดบั แบบเดียวกนั คือ ขอบพระคุณแลว้จงึ สรรเสริญ เมื่อเราสรรเสริญพระเจา้ เราก็ฉลองชยัชนะ ในวฒั นธรรม ของกรุงโรมโบราณ 'การฉลองชยัชนะ (triumph)' ไม่ใช่การควา้ชยั ชนะ (winning of a victory) แต่เป็นการเฉลิมฉลองชยัชนะที่ไดร้ บั มา แลว้ ดงันนั้ เมื่อเราสรรเสริญพระเจา้ เราไม่ไดกํา้ กําลงัทูลขอชยัชนะจาก พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์แต่เรากํา ลงัเฉลิมฉลองค⁠ว⁠า⁠มจริงที่ว่าพระองคไ์ดร้ บั ชยัชนะ มาแลว้ เปาโลไดก้ ล่าวไวเ้ช่นนนั้ ใน 2 โครินธ์2:14 ว่า:

แต่ขอบพระคุณพระเจา้ ผูท้ รงนํา เราดว้ยค⁠ว⁠า⁠มมีชยั ใน ขบวนฉลองชยั เสมอมาในพระคริสต...์ (2โครินธ์2:14ก. ฉบบั มาตรฐาน)

ในขบวนแห่ฉลองชยันนั้ แม่ทพั ผูไ้ดร้ บั ชยัชนะจะน่งับนรถมา้ศกึที่ เทียมดว้ยมา้สีขาวแล่นไปตามทอ้ งถนนในกรุงโรม ขณะที่ผูค้ น ทงั้หลายซ่งึยืนอยู่เต็มสองขา้งทางต่างโห่รอ้ งสรรเสริญเขา และเชลย ของเขา คือ ศตั รูที่เขาพิชิตได้ก็ถูกล่ามโซ่เดินตามหลงัเขาไป

แลว้เราอยู่ตรงไหนในภาพนี?้ เราไม่ไดถ้ ูกล่ามโซ่เดินตามหลงัพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ู คริสตผ์ ูท้ รงเป็นแม่ทพั ผูไ้ดร้ บั ชยัชนะ และเราก็ไม่ไดย้ ืนอยู่ขา้งทาง เพื่อโห่รอ้ งสรรเสริญพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์แต่เรากํา ลงัน่งัอยู่ในรถมา้ศกึต่างหาก และการสรรเสริญพระองคก์็คือการกา้วเขา้ไปในรถมา้ศกึน่นั เอง

ขอ้ เท็จจริงตามพระคมั ภีรป์ ระการที่สามเกี่ยวกบั การสรรเสริญนนั้ ปรากฏอยู่ในสดุดี30:11-12 ซ่งึผมไดส้ มั ผสั ดว้ยตนเองเมื่อปี1975 ตอนที่ผมสูญเสียภรรยาคนแรกไป - เป็นประสบการณท์ ี่ยากลํา บาก ที่สุดในชีวิตของผม ผมอยากจะบอกว่าขอ้ 11 นนั้ เป็นเรื่องจริง และ มนั ไดผ้ล

พระองคไ์ดท้ รงเปลี่ยนการไวท้ ุกขข์ องขา้พระองคเ์ป็นการ เตน้ รํา พระองคท์ รงถอดเสือ้ ผา้กระสอบของขา้พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ ออก และทรงคาดเอวขา้พระองคด์ ว้ยค⁠ว⁠า⁠มยินดีเพื่อ ขา้พระองคจ์ ะรอ้ งเพลงสดุดีพระองคแ์ ละไม่นิ่งเงียบ ขา้แต่ พระยาหเ์วห์พระเจา้ของขา้พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ขา้พระองคจ์ ะ ขอบพระคุณพระองคเ์ป็นนิตย์(สดุดี30:11-12 ฉบบั มาตรฐาน)

เมื่อพระเจา้ทรงถอดเสือ้ ผา้กระสอบของเราออก และทรงปลดปล่อย เราจากการไวท้ ุกข์พระองคท์ รงทํา สิ่งนีเ้พื่อจุดประสงคห์ น่งึ น่นั คือ เพื่อ 'สง่าราศีของเรา (our glory)' จะไดส้ รรเสริญพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์สง่าราศี ของเราคืออะไร? ไม่จํา เป็นตอ้ งคาดเดา เราสามารถหาคํา ตอบได้โดย ตรงจากพระคมั ภีร์ดว้ยการนํา ขอ้ พระคมั ภีรอ์ ีกสองตอนมาประกอบ กนั (หมายเหตุ: พระคมั ภีรฉ์ บบั มาตรฐานและฉบบั อื่นๆ แปลคํา ว่า "our glory" เป็น "ขา้พระองค"์ หรือ "จิตวิญญาณ" แต่ฉบบั 1940 แปลว่า "สง่าราศี")

ขอ้ แรกอยู่ใน สดุดี16:9 (ขอ้ นีเ้นน้ โดยตวัผมเอง)

เพราะฉะนนั้ ใจขา้พเจา้จงึยินดีและจิตวิญญาณ (หมายถงึ glory หรือสง่าราศี) ก็เปรมปรีดิ์ร่างกายของขา้พเจา้ก็ อาศยัอยู่อย่างปลอดภยั ดว้ย (สดุดี16:9 ฉบบั มาตรฐาน)

อีกครงั้ที่พูดถงึคํา ว่า 'สง่าราศีของขา้พเจา้' พระคมั ภีรฉ์ บบั ต่างๆ แปลคํา นีแ้ ตกต่างกนั ไป แต่ในกิจการ 2:26 อคั รทูตเปโตรซ่งึไดร้ บั การดลใจจากพ⁠ร⁠ะ⁠ว⁠ิ⁠ญ⁠ญ⁠า⁠ณ⁠บ⁠ร⁠ิ⁠ส⁠ุ⁠ท⁠ธ⁠ิ⁠์ไดอ้ า้งถงึสดุดี16:9 และตีค⁠ว⁠า⁠ม คํา ว่า 'สง่าราศี' ใหเ้ราเขา้ใจว่า

เพราะเหตุนี้จิตใจของขา้พเจา้จงึยินดีและลิน้ ของขา้พเจา้ จงึเปรมปรีดิ...์ (กิจการ 2:26 ฉบบั มาตรฐาน)

ดงันนั้ สง่าราศีของคุณคืออะไร? คือ ลิน้ ของคุณน่นั เอง เหตุผล สํา คญั ที่สุดที่พระเจา้ประทานลิน้ ใหก้ บั คุณ คือ เพื่อสรรเสริญ พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์การใชล้ ิน้ ในทางที่ไม่ถวายพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ก⁠ี⁠ย⁠ร⁠ต⁠ิแด่พระองคเ์ป็นการใช้ ในทางที่ผิด ลิน้ เป็นอวยั วะที่สํา คญั ที่สุดที่คุณสามารถสรรเสริญ พระเจา้ได้และลิน้ คือ ‘สง่าราศีของคุณ’ เมื่อคุณใชล้ ิน้ เพื่อถวายพระ เกียรติแด่พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์

ขอ้ เท็จจริงจากพระคมั ภีรป์ ระการที่สี่เกี่ยวกบั การสรรเสริญพบไดใ้น อิสยาห์61:3 และนี่เป็นอีกครงั้หน่งึที่ขอ้ ค⁠ว⁠า⁠มนีม้ าถงึผูท้ ี่ทุกขโ์ศก และซมึเศรา้ อนั ที่จริง องคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้ไดท้ รงปลดปล่อยผมจาก วิญญาณแห่งค⁠ว⁠า⁠มซมึเศรา้เมื่อหลายปีก่อน โดยผ่านทางขอ้ พระ คมั ภีรน์ ี้

เพื่อจดั เตรียมใหก้ บั พวกที่ไวท้ ุกขใ์นศิโยน คือใหม้ งกุฎแทน ขีเ้ถา้แก่พวกเขา และใหน้ ้ํา มนั แห่งค⁠ว⁠า⁠มยินดีแทนการ ไวท้ ุกข์เสือ้ คลุมแห่งการสรรเสริญแทนจิตวิญญาณที่ ทอ้ แท...้ (อิสยาห์61:3ก. ฉบบั มาตรฐาน)

น่นั คือสิ่งที่พระเจา้ไดท้ รงปลดปล่อยผมอย่างแทจ้ ริง - จากวิญญาณ แห่งค⁠ว⁠า⁠มทอ้ แท้ดงันนั้ หากคุณไม่อยากรูส้ กึซมึเศรา้ และไม่ตอ้ งการ ใหซ้ าตานเขา้มาหาคุณดว้ยลางรา้ยอนั มืดมนและค⁠ว⁠า⁠มคิดที่ช่วัรา้ย จงสวมเสือ้ คลุมแห่งการสรรเสริญ แลว้มนั จะไม่เขา้ใกลค้ ุณเลย! คลุมแห่งการสรรเสริญ แลว้มนั จะไม่เขา้ใกลค้ ุณเลย!

เมื่อหลายปีก่อน ขณะที่ผมเป็นศิษยาภิบาลของคริสตจกั รเล็กๆ แห่ง หน่งึในลอนดอนตะวนั ตก มีพี่นอ้ งหญิงชาวยิวรสั เซียสองคนที่เคยมา เยี่ยมภรรยาคนแรกของผมกบั ผมเป็นประจํา พวกเธอไดพ้ บกบั องค์ พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูเจา้ขณะที่ยงัอยู่ในรสั เซีย และต่อมาก็ไดร้ บั การปลดปล่อย ออกจากรสั เซียโดยการอศั จรรย์หลงัจากการหลบหนีออกมาแลว้ พวกเธอก็ไดร้ บั การเติมเต็มดว้ยพ⁠ร⁠ะ⁠ว⁠ิ⁠ญ⁠ญ⁠า⁠ณ⁠บ⁠ร⁠ิ⁠ส⁠ุ⁠ท⁠ธ⁠ิ⁠์

โดยทางนิกายแลว้พวกเธอเป็นแบบ๊ ติสต์แต่เมื่อพวกเธออธิษฐานร่วม กบั เรา พวกเธอกลบั ส่งเสียงดงักว่าพวกเพนเทคอสต์(หมายถงึ ผูเ้ชื่อ ที่เนน้ ประสบการณก์ บั พ⁠ร⁠ะ⁠ว⁠ิ⁠ญ⁠ญ⁠า⁠ณ⁠บ⁠ร⁠ิ⁠ส⁠ุ⁠ท⁠ธ⁠ิ⁠์- ผูแ้ ปล) ส่วนใหญ่ในโลก ตะวนั ตกเสียอีก พวกเธอรูจ้ กั วิธีสรรเสริญพระเจา้จริงๆ!

ขณะที่เราสี่คนกํา ลงัสรรเสริญพระเจา้อย่างมีค⁠ว⁠า⁠มสุข ก็มีเสียงกริ่ง ดงัขนึ้ ที่ประตูหนา้บา้นของเรา ผมจงึไปเปิดประตูและพบหญิงคน หน่งึซ่งึเป็นสมาชิกของคริสตจกั รเรายืนอยู่และจูงมือผูช้ ายคนหน่งึ มาดว้ย

‘นี่คือสามีของฉนั ’ เธอก⁠ล⁠่⁠า⁠ว ‘เขาเพิ่งออกมาจากเรือนจํา เขามี วิญญาณช่วัสิงอยู่คุณช่วยอธิษฐานเผื่อเขาไดไ้หมคะ?’

ในตอนนนั้ ผมอยู่ห่างจากเรื่องของวิญญาณช่วัมานานแลว้ ผมรูส้ กึ กระอกั กระอ่วนใจกบั เรื่องพวกนี้และในเวลานนั้ ผมไม่รูเ้ลยว่าจะตอ้ ง ทํา อย่างไร ดงันนั้ ผมจงึบอกว่า ‘ขนึ้ มาสิครบั เรากํา ลงัอธิษฐานกนั อยู่’ น่นั คือทงั้หมดที่ผมนึกออกว่าควรจะพูดในตอนนนั้

ดงันนั้ พวกเราจงึขนึ้ ไปชนั้ บนและอธิษฐานกนั ต่อไป โดยส่งเสียง ดงัจริงๆ จนกระท่งัสามีคนนนั้ เดินเขา้มาหาผมแลว้พูดว่า 'ผมไม่ชอบ แบบนีเ้ลย - เสียงดงัเกินไป ผมจะไปละ'

พระเจา้ทรงดลใจคํา ตอบของผม ‘ฟังนะ’ ผมพูด ‘วิญญาณช่วั ต่างหากที่ไม่ชอบเสียงดงันี้เพราะเรากํา ลงัสรรเสริญพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูและมนั เกลียดสิ่งนนั้ คุณมีสองทางเลือกคือ ถา้คุณไปตอนนี้วิญญาณช่วัจะ ไปกบั คุณดว้ย แต่ถา้คุณอยู่วิญญาณช่วัจะไปโดยไม่มีคุณ'

‘ผมจะอยู่’ เขาก⁠ล⁠่⁠า⁠ว

และอีกประมาณสิบนาทีต่อมา เขาก็เดินเขา้มาหาผมอีกครงั้ 'มนั ไป แลว้!' เขาก⁠ล⁠่⁠า⁠ว 'ผมรูส้ กึว่ามนั ออกไปจากลํา คอของผม'

ผมไม่เคยลืมเรื่องนีเ้ลย เพราะมนั แสดงใหเ้ห็นว่า การสรรเสริญทํา ให้ มารอดึอดั ไดม้ ากยิ่งกว่าที่มนั จะทํา ใหเ้ราอดึอดั เสียอีก

ในสดุดี33:1 ผูเ้ขียนพระธรรมสดุดีก⁠ล⁠่⁠า⁠วว่า 'การสรรเสริญจากคน เที่ยงธรรมนนั้ งดงาม' (ฉบบั นิวคิงเจมส)์การสรรเสริญเป็นอาภรณท์ ี่ งดงามสํา หรบั วิญญาณของคุณอย่างแทจ้ ริง

ดงันนั้ เมื่อคุณถูกล่อลวงใหรู้ส้ กึซมึเศรา้ หงุดหงิด หรือไม่มีค⁠ว⁠า⁠มสุข ใหส้ วมใส่เสือ้ แห่งการสรรเสริญแทนวิญญาณแห่งค⁠ว⁠า⁠มทอ้ แท้สิ่งนี้ จะช่วยคุณไดอ้ ย่างแน่นอน เช่นเดียวกบั ที่เคยช่วยผมและอีกหลายพนั คนมาแลว้!

ในเยเรมีย์33:11 ซ่งึก⁠ล⁠่⁠า⁠วถงึการฟื้นฟูช⁠น⁠ช⁠า⁠ต⁠ิของพระเจา้และเสียงที่ จะไดย้ ินตามทอ้ งถนนในกรุงเยรูซาเล็ม เราพบขอ้ เท็จจริงประการที่ หา้ของการสรรเสริญ มีเพลงภาษาฮีบรูสมยั ใหม่ที่ไพเราะเพลงหน่งึ ถูกแต่งขนึ้ โดยอิงจากถอ้ ยคํา เหล่านี้

เสียงบนั เทิงและเสียงรื่นเริง และเสียงเจา้บ่าวและเสียง เจา้สาว และเสียงบรรดาคนเหล่านนั้ ที่รอ้ งเพลงอีก ขณะที่ เขานํา เครื่องบูชาแห่งการสรรเสริญมายงัพระนิเวศของ พระเยโฮวาห์ว่า ‘จงสรรเสริญพระเยโฮวาหจ์ อมโยธา เพราะพระเยโฮวาหป์ ระเสริฐ เพราะค⁠ว⁠า⁠มเมตตาของ พระองคดํา์ ดํารงอยู่เป็นนิตย’์... (เยเรมีย์33:11 ฉบบั คิง เจมส)์

พระคมั ภีรฉ์ บบั แปลบางฉบบั แปลว่า 'เครื่องบูชาแห่งการ ขอบพระคุณ' แทน 'การสรรเสริญ' การแปลทงั้สองแบบทํา ใหเ้ห็น ชดั เจนว่า ไม่ว่าจะเป็นการสรรเสริญหรือการขอบพระคุณลว้นเป็น เครื่องบูชา ซ่งึตอ้ งจ่ายราคาดว้ยบางสิ่งบางอย่าง น่นั ไม่ใช่เรื่องง่าย เสมอไป และเวลาที่สํา คญั ที่สุดในการสรรเสริญพระเจา้นนั้ กลบั เป็น เวลาที่คุณรูส้ กึไม่อยากทํา สิ่งนนั้ มากที่สุด อย่าปล่อยใหอ้ ารมณค์ วาม รูส้ กึของคุณควบคุมการตอบสนองของคุณต่อค⁠ว⁠า⁠มย⁠ิ⁠่⁠ง⁠ใ⁠ห⁠ญ⁠่อนั ไรข้ ีด จํา กดั ของพระเจา้ พ⁠ร⁠ะ⁠ว⁠จ⁠น⁠ะของพระเจา้บอกคุณว่าใหทํา้ ทําอะไร แมว้่า สิ่งนนั้ จะสวนทางกบั ค⁠ว⁠า⁠มรูส้ กึของคุณอย่างสิน้ เชิงก็ตาม ฮีบรู 13:15–16 ไดต้ อกย้ํา แนวคิดนีว้่า:

เหตุฉะนนั้ ใหเ้ราถวายคํา สรรเสริญเป็นเครื่องบูชาแด่ พระเจา้ตลอดไปโดยทางพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์(คือพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ู) นนั้ คือผล แห่งริมฝีปากที่ขอบพระคุณพระนามของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์(เราควร จะสรรเสริญพระเจา้มากเท่าไร และบ่อยเท่าใด? - อย่างไม่ หยุดหย่อน) แต่อย่าลืมที่จะกระทํา การดีและที่จะแบ่งปัน ขา้วของซ่งึกนั และกนั เพราะเครื่องบูชาอย่างนนั้ เป็นที่พอ พระทยัพระเจา้... (ฮีบรู13:15-16)

ดงันนั้ การสรรเสริญหรือการขอบพระคุณจงึเป็นเครื่องบูชา และจะ ยิ่งเป็นที่พอพระทยัของพระเจา้มากที่สุด เมื่อเราตอ้ งจ่ายราคามาก ที่สุด เมื่อทุกสิ่งดูเหมือนจะต่อตา้นเรา น่นั คือเวลาที่เราควรจะ สรรเสริญพระเจา้มากที่สุด - ดว้ยค⁠ว⁠า⁠มเชื่อ

ในสดุดี8:2 ซ่งึเป็นขอ้ เท็จจริงจากพระคมั ภีรป์ ระการที่หก - การ สรรเสริญคือ อาวุธฝ่ ายวิญญาณ นี่เป็นหน่งึในขอ้ พระคมั ภีรท์ ี่ผมชื่น ชอบ เป็นเรื่องยากสํา หรบั ผมที่จะเทศนาเป็นเวลานานโดยไม่พูดถงึ สดุดี8:2 เลย ซ่งึด⁠า⁠ว⁠ิ⁠ดไดท้ ูลต่อพระเจา้ว่า:

จากปากของเด็กอ่อนและเด็กที่ยงัดูดนม พระองคท์ รงตงั้ กํา ลงัเพราะบรรดาคู่อริของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์เพื่อระงบั ยบั ยงั้ศตั รู และผูก้ ระทํา การแกแ้ คน้ (สดุดี8:2 ฉบบั คิงเจมส)์

ใหเ้รามาพิจารณาวลีที่ว่า "พระองคท์ รงตงั้กํา ลงั" กนั ก่อน นี่เป็นอีก ครงั้หน่งึที่พระคมั ภีรใ์หม่ไดใ้หคํา้ คําอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกบั พระคมั ภีร์ เดิม ซ่งึมาจากช่วงสปั ดาหส์ุดทา้ยแห่งพระราชกิจของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูในกรุง เยรูซาเล็ม ใหเ้ราอ่านใน มทั ธิว 21:15–16:

แต่เมื่อพวกปุโรหิตใหญ่กบั พวกธรรมาจารย์ไดเ้ห็นการ มหศั จรรยท์ ี่พระองคท์ รงกระทํา ทงั้ไดย้ ินหมู่เด็กรอ้ งใน พระวิหารว่า 'โฮซนั นาแก่ราชโอรสของด⁠า⁠ว⁠ิ⁠ด' เขาทงั้หลาย ก็พากนั แคน้ เคือง และจงึทูลพระองคว์่า 'ท่านไม่ไดย้ ินคํา ที่ เขารอ้ งหรือ' พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูตรสั ตอบเขาว่า (อา้งอิง สดุดี8:2) ' ไดย้ ินแลว้ พวกท่านยงัไม่เคยอ่านหรือว่า "จากปากของเด็ก อ่อนและเด็กที่ยงัดูดนม ท่านก็ไดร้ บั คํา สรรเสริญอนั จริง แท"้?’ (มทั ธิว 21:15-16 ฉบบั คิงเจมส)์

ตรงที่ผูเ้ขียนพระธรรมสดุดีก⁠ล⁠่⁠า⁠วว่า 'พระองคท์ รงตงั้กํา ลงั' นนั้ พระ เยซูตรสั ว่า 'ท่านก็ไดร้ บั คํา สรรเสริญอนั แทจ้ ริง' (ฉบบั ภาษาองักฤษ ของนิวคิงเจมสเ์ขียนว่า 'พระองคท์ รงทํา ใหคํา้ คําสรรเสริญสมบูรณ)์สิ่ง นีบ้ อกเราว่า กํา ลงัที่พระเจา้ทรงตงั้ไวสํา้ สํา หรบั ช⁠น⁠ช⁠า⁠ต⁠ิของพระองคค์ ือ คํา สรรเสริญอนั สมบูรณ์ไม่ว่ามนุษย์(หมายถงึ ผูท้ ี่สรรเสริญ - ผู้ แปล) จะอ่อนแอเพียงใดก็ตาม อาวุธฝ่ ายวิญญาณนีก้ ็ไม่มีอะไรจะ ตา้นทานได้ผูเ้ขียนพระธรรมสดุดีเลือกใชต้ วัอย่างของผูท้ ี่อ่อนแอ ที่สุด น่นั คือ ทารกและเด็กที่ยงัดูดนม แมแ้ ต่พวกเขาก็ยงัสามารถเป็น เครื่องมือแห่งกํา ลงัของพระเจา้ได้เมื่อพวกเขาไดส้ รรเสริญพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ และดว้ยวิธีนนั้ พวกเขาก็ทํา ใหศ้ ตั รูเงียบเสียงลงในที่สุด

อย่าลืมว่าพระเจา้ทรงมีศตั รูโดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'ศตั รูและผูแ้ กแ้ คน้ ' น่นั คือซาตาน

เมื่อหลายปีก่อน ผมเคยเทศนาที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอรแ์ ลนด์ ร่วมกบั ล่ามชาวฝร่งัเศส ผมฟังคํา แปลไปดว้ยเพราะผมเขา้ใจภาษา ฝร่งัเศส และผมไม่เคยลืมการแปลสดุดี8:2 ในครงั้นนั้ เลยที่ว่า: ' พระเจา้ทรงปิดปากมาร' พระเจา้ทรงปิดปากมารเมื่อไร? เมื่อเรา สรรเสริญพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ทํา ไมเราตอ้ งทํา ใหม้ ารเงียบเสียง? เพราะมนั ก⁠ล⁠่⁠า⁠วโทษเราตลอดเวลา ทงั้กลางคืนและกลางวนั เราอาจจะถาม พระเจา้ว่า 'ทํา ไมพระองคไ์ม่ทรงทํา ใหม้ ารเงียบเสียงเองล่ะ?' พระเจา้ ทรงตอบว่า 'เพราะเราไดม้ อบอาวุธสํา หรบั ทํา สิ่งนนั้ ใหก้ บั เจา้แลว้'

สํา หรบั ผมแลว้ เป็นค⁠ว⁠า⁠มชื่นชมยินดีอย่างยิ่งที่ไดใ้ชอ้ าวุธแห่งการ สรรเสริญและปิดปากมาร!

สุดทา้ยนี้ประการที่เจ็ดในรายการของขอ้ เท็จจริงจากพระคมั ภีรเ์รื่อง การสรรเสริญ (เช่นเดียวกบั การขอบพระคุณ) เป็นการเตรียมหนทาง สํา หรบั การแทรกแซงที่เหนือธรรมชาติของพระเจา้ ขอใหเ้รามา พิจารณาสดุดี50:23 (คุณสงัเกตไหมว่าเราอา้งอิงพระธรรมสดุดีบ่อย แค่ไหนในหวัขอ้ เรื่องการสรรเสริญนี?้) พระเจา้ตรสั ว่า:

บุคคลที่นํา การสรรเสริญมาเป็นเครื่องสกั การบูชาก็ใหเ้กีย รติแก่เรา เราจะสํา แดงค⁠ว⁠า⁠มรอดของพระเจา้ แก่ผูจ้ ดั ทางของเขาอย่างถูกตอ้ ง” (สดุดี50:23 ฉบบั คิง เจมส)์

คํา ว่า "อย่างถูกตอ้ ง" (รวมถงึคํา ว่า "ของเขา") ถูกเพิ่มเขา้มาในฉบบั แปลนีโ้ดยผูแ้ ปล แต่ก็มีอีกวิธีหน่งึที่สามารถแปลขอ้ พระคมั ภีรน์ ีไ้ด้ อย่างถูกตอ้ งเช่นกนั น่นั คือ:

ผูท้ ี่ถวายคํา สรรเสริญก็เตรียมหนทางไวเ้พื่อเราจะได้ สํา แดงค⁠ว⁠า⁠มรอดของพระเจา้ใหเ้ขาเห็น"

ค⁠ว⁠า⁠มหมายก็คือ ผูท้ ี่ถวายคํา สรรเสริญก็กํา ลงัเตรียมหนทางสํา หรบั การเปิดเผยสํา แดงหนทางแห่งค⁠ว⁠า⁠มรอดจากสถานการณข์ องเขา (หรือสถาณการณท์ ี่เขากํา ลงัเผชิญอยู่)

มีบางตวัอย่างที่งดงามของหลกั การนีท้ งั้ในพนั ธสญั ญาเดิมและพนั ธ สญั ญาใหม่ ตวัอย่างเช่น ใน 2 พงศาวดาร บทที่ 20 เมื่อเยโฮชา ฟัทเป็นกษตั ริยข์ องยูดาห์กองทพั มหึมาไดย้ กทพั มาต่อสูก้ บั พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ จากทิศตะวนั ออก พระองคท์ รงทราบว่าพระองคไ์ม่มีทงั้กํา ลงัพลและ ทรพั ยากรที่จะรบั มือกบั กองทพั นนั้ ได้ดงันนั้ พระองคจ์ งึเรียก ประชาชนของพระเจา้ท่วัทงั้ยูดาห์ใหม้ าประชุมกนั และป่ าวประกาศ การอดอาหาร

ขณะที่พวกเขาอดอาหารและอธิษฐาน องคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้ตรสักบั พวก เขาผ่านทางคนเลวีคนหน่งึ และบอกพวกเขาว่าตอ้ งทํา อะไร: 'แค่ลง ไปยงัสถานที่เจาะจงแห่งหน่งึ พวกเจา้ไม่จํา เป็นตอ้ งสูร้ บในสงคราม ครงั้นี้เพราะองคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้จะสูร้ บเพื่อพวกเจา้' และเยโฮชาฟัทก็ ใหค้ วามม่นั ใจแก่ประชาชนว่า 'จงเชื่อในองคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้ พระเจา้ ของพวกเจา้และผูเ้ผยพ⁠ร⁠ะ⁠ว⁠จ⁠น⁠ะของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์แลว้พวกเจา้จะไดร้ บั ค⁠ว⁠า⁠มสํา เร็จ'

วนั รุ่งขนึ้ พวกเขาก็ออกเดินทาง และนี่คือสิ่งที่เกิดขนึ้ ต่อจากนนั้ จาก 2 พงศาวดาร 20:21:

และเมื่อพระองคท์ รงปรกึษากบั ประชาชนแลว้ พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ ทรงแต่งตงั้พวกที่จะรอ้ งเพลงถวายพระยาหเ์วห์และ สรรเสริญพระองคผ์ ูท้ รงไวด้ ว้ยค⁠ว⁠า⁠มบริสุทธิ์ขณะเมื่อพวก เขาเดินนํา หนา้กองทพั ออกไปและรอ้ งว่า “จงขอบพระคุณ (หรือจงสรรเสริญ) พระยาหเ์วห์เพราะค⁠ว⁠า⁠มรกั ม่นั คง (หรือค⁠ว⁠า⁠มเมตตา) ของพระองคดํา์ ดํารงอยู่เป็นนิตย”์ (2 พงศาวดาร 20:21 ฉบบั มาตรฐาน)

ใหส้ งัเกตว่าเหตุผลเดียวกนั ในการสรรเสริญพระเจา้ไดป้ รากฏขนึ้ อีก ครงั้ คราวนีม้ าถงึขอ้ 22:

และเมื่อเขาทงั้หลายตงั้ตน้ รอ้ งเพลงสรรเสริญ พระเจา้ทรง จดั กองซุ่มคอยต่อสูก้ บั คนอมั โมน โมอบั และชาวภูเขาเสอีร์ ผูไ้ดเ้ขา้มาต่อสูก้ บั ยูดาห์ดงันนั้ เขาทงั้หลายจงึแตกพ่ายไป

หากคุณไดอ้ ่านเรื่องราวที่เหลือต่อมา คุณจะเห็นว่าประชากรของ พระเจา้ไม่จํา เป็นตอ้ งใชอ้ าวุธทางการทหารเลยแมแ้ ต่ชิน้ เดียว อาวุธ แห่งการสรรเสริญทํา ใหพ้ วกเขาไดร้ บั ชยัชนะอย่างสมบูรณ์ศตั รูของ พวกเขาหนั มาต่อสูก้ นั เองและฆ่าฟันกนั เอง เพื่อที่ประชากรของ พระเจา้จะตอ้ งทํา เพียงสิ่งเดียวเมื่อมาถงึสนามรบคือ เก็บของที่ริบมา ไดเ้ท่านนั้ ช่างเป็นภาพที่ยอดเยี่ยมของฤทธานุภาพแห่งการ สรรเสริญ!

สํา หรบั ตวัอย่างที่สอง ใหเ้รามาดูโยนาหผ์ ูน้ ่าสงสารกนั สกั ครู่ ท่ามกลางปัญหาของเขา คุณคงทราบเรื่องราวดีเขาอยู่ในทอ้ งปลา และอธิษฐานต่อพระเจา้ จากโยนาห์2:2-3:

...ขา้พระองคร์อ้ งทูลจากทอ้ งของแดนคนตาย และ พระองคท์ รงฟังเสียงขา้พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์เพราะพระองคท์ รง เหวี่ยงขา้พระองคล์ งไปในที่ลกึ... (โยนาห์2:2-3 ฉบบั มาตรฐาน)

คำอธิษฐานของเขายาวถึงเจ็ดข้อ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นเขาก็เริ่มขอบคุณพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠า และปลาตัวนั้นก็ไม่สามารถรั้งเขาไว้ได้อีกต่อไป ลองดูข้อที่ 9 สิ:

แต่ขา้พระองคจ์ ะถวายสตั วบูชาแด่พระองคพ์ รอ้ มดว้ย เสียงขอบพระคุณ ขา้พระองคบ์ นไวอ้ ย่างไร ขา้พระองคจ์ ะ แกบ้ นอย่างนนั้ ค⁠ว⁠า⁠มรอดนนั้ มาจากพระยาหเ์วห”์ (โยนาห์ 2:9 ฉบบั มาตรฐาน)

น่นั เป็นการถวายบูชาอย่างแทจ้ ริง! ขณะที่คุณอยู่ในทอ้ งปลา การที่จะ เริ่มขอบพระคุณพระเจา้ไดต้ อ้ งใชค้ วามมุ่งม่นั อย่างแทจ้ ริง แต่ พระเจา้ทรงไดย้ ิน! ขอ้ 10:

แลว้พระยาหเ์วหต์ รสัส่งัปลานนั้ มนั ก็สํา รอกโยนาหอ์ อกไว้ บนแผ่นดินแหง้ (โยนาห์2:10 ฉบบั มาตรฐาน)

พระเจา้ตรสักบั ปลาเมื่อไร? เมื่อโยนาหเ์ริ่มสรรเสริญและขอบพระคุณ พระเจา้

ตวัอย่างที่สวยงามของหลกั การเดียวกนั นีป้ รากฏในกิจการ บทที่ 16 ในช่วงการทํา พนั ธกิจของเปาโลและสิลาส เปาโลขบั ผีออกจากหญิงที่ ทํา นายโชคชะตาคนหน่งึ ทํา ใหท้ ่วัทงั้เมืองฟีลิปปีป่ันป่ วน เปา โลกบั สิลาสถูกเฆี่ยนตีอย่างหนกั และถูกขงัในคุกที่มีการรกั ษาค⁠ว⁠า⁠ม ปลอดภยัส⁠ู⁠ง⁠ส⁠ุ⁠ด มนั เป็นเวลาเที่ยงคืน เพื่อนสนิทคนหน่งึของฉนั คาด เดาว่า ณ จุดนนั้ สิลาสอาจพูดกบั เปาโลว่า 'ทํา ไมคุณถงึเริ่มตน้ พนั ธ กิจขบั ผีนี?้ ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างดีจนกระท่งัคุณเริ่มขบั ผี!'

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขนึ้ ไม่ใช่เช่นนนั้ จากกิจการ 16:25:

แต่ในเวลาประมาณเที่ยงคืน (ข่วัโมงที่มืดที่สุด) ขณะเปา โลกบั สิลาสกํา ลงัอธิษฐานและรอ้ งเพลงสรรเสริญพระเจา้ และนกั โทษทงั้หลายในคุกกํา ลงัฟังอยู่(กิจการ 16:25 ฉบบั มาตรฐาน)

พวกเขาไม่เคยมีคนแบบนีใ้นคุกนนั้ มาก่อนเลย! ขอ้ 26:

ทนั ใดนนั้ เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงจนรากคุกสะเทือน สะทา้นและประตูคุกเปิดหมดทุกบาน เครื่องจํา จองก็หลุด จากพวกเขาทุกคน (กิจการ 16:26 ฉบบั มาตรฐาน)

นี่ไม่ใช่แผ่นดินไหวธรรมดา แต่เป็นแผ่นดินไหวเหนือธรรมชาติที่ทํา ให้ โซ่ตรวนของนกั โทษหลุดออก และแผ่นดินไหวเหนือธรรมชาตินีเ้กิด ขนึ้ จากการสรรเสริญ นี่เป็นอีกครงั้หน่งึที่พระเจา้ทรงสํา แดงหนทาง แห่งค⁠ว⁠า⁠มรอดของพระองคแ์ก่ผูท้ ี่ถวายคํา สรรเสริญ

ขอใหผ้ มปิดทา้ยดว้ยคํา ถามและคํา ตอบสนั้ ๆ สามขอ้

ประการแรก เราควรสรรเสริญพระเจา้เมื่อไหร่? ไม่ตอ้ งสงสยั เลย ทุก วนั ตลอดไปเป็นนิตย์ตลอดเวลา และอย่างไม่หยุดหย่อน

เราควรสรรเสริญพระเจา้อย่างไร? ดว้ยสุดใจ (สดุดี111:1), ดว้ย ค⁠ว⁠า⁠มเขา้ใจ (สดุดี47:7), ดว้ยการยกมือขนึ้ – ปากและริมฝีปากที่ เปี่ยมดว้ยค⁠ว⁠า⁠มชื่นชมยินดี(สดุดี63:4–5), การยกมือขนึ้ – เหมือน เครื่องบูชาในเวลาเย็น (สดุดี141:2), ดว้ยการเตน้ รํา (สดุดี149:3), ดว้ยรํา มะนาและการเตน้ รํา (สดุดี150:4)

เราควรสรรเสริญพระเจา้อย่างไร? ดว้ยสุดใจ (สดุดี111:1), ดว้ย ค⁠ว⁠า⁠มเขา้ใจ (สดุดี47:7), ดว้ยการยกมือขนึ้ – ปากและริมฝีปากที่ เปี่ยมดว้ยค⁠ว⁠า⁠มชื่นชมยินดี(สดุดี63:4–5), การยกมือขนึ้ – เหมือน เครื่องบูชาในเวลาเย็น (สดุดี141:2), ดว้ยการเตน้ รํา (สดุดี149:3), ดว้ยรํา มะนาและการเตน้ รํา (สดุดี150:4)สรรเสริญองคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้ คุณก็ตอ้ งพิจารณาตวัเองแลว้!

ถงึตอนนีค้ ุณคงรูว้ิธีทํา ใหถ้ ูกตอ้ งแลว้ น่นั คือ: จงเปลี่ยนวิธีคิดของ คุณ! จงตดั สินใจอย่างแน่วแน่ - ดว้ยเจตจํา นงของคุณ ไม่ใช่ดว้ย อารมณข์ องคุณ แลว้เริ่มตน้ สรรเสริญองคพ์ ระผูเ้ป็นเจา้ และในที่สุด อารมณข์ องคุณจะตามมาสอดคลอ้ งกบั เจตจํา นงของคุณเอง!

14
แบ่งปัน