Logo
Logo
Learn
หนังสือหลักสูตรพระคัมภีร์แหล่งข้อมูล
โครงการประกาศ (พันธกิจนอกสถานที่)เกี่ยวกับ
ประเทศไทย Flag Icon

เมนูู

  • หน้าหลัก
  • Learn +
    • โครงการประกาศ (พันธกิจนอกสถานที่)
    • เกี่ยวกับ +
      • การมีส่วนร่วม +
        • ติดต่อ +

            รับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (ebook) ฟรี

            เริ่มสะสมหนังสือของเดเร็ก ปรินซ์ของคุณด้วย eBook ฟรีเมื่อคุณสมัครรับจดหมายข่าวของเรา.

            คำสอนพระคัมภีร์ฟรี
            Logo
            Logo
            หน้าหลักLearnโครงการประกาศ (พันธกิจนอกสถานที่)เกี่ยวกับการบริจาค

            ลิขสิทธิ์ © 2026 เดเร็ค พรินซ์ มินิสทรีส์. สงวนลิขสิทธิ์

            ติดต่อความเป็นส่วนตัวลิขสิทธิ์Licensesแผ่นที่เว็บไซต์
            บ้าน
            แหล่งข้อมูล
            จงตำมเรำมำ!

            จงตำมเรำมำ!

            Derek Prince

            Teaching Legacy Letter

            26
            แบ่งปัน
            ไทย

            *Article Language

            ส่งคำให้การ

            เสนอ

            ให้

            *First Published: 2018

            *Last Updated: เมษายน 2026

            10 min read

            This teaching is not currently available in ไทย.

            In this Teaching Legacy, Derek issues the challenge to follow Jesus more closely. He makes it clear that to obey Jesus is to encounter the cross in our lives. We cannot truly follow without denying ourselves and taking up our cross. Citing Jesus’ first encounter with Matthew when He said, “Follow Me” to this tax collector, Derek makes it clear: “Like Matthew, our eternal destiny also hangs in the balance of our response to Jesus Christ.” Derek provides four questions for a penetrating personal assessment of our pursuit of the Savior.

            หากมีคนขอให้คุณอธิบายถึงชีวิตคริสเตียนด้วยค าเพียงสองค า คุณจะตอบว่าอะไร? ส าหรับผมแล้ว ผมจะ ตอบโดยไม่ลังเลเลยว่า: “ติดตามพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ู” ซึ่งเป็นเนื้อแท้ของชีวิตคริสเตียน

            ภาพตัวอย่างที่ชัดเจนของการติดตามพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูเห็นได้จากการกลับใจใหม่ของมัทธิวคนเก็บภาษี (มัทธิว 9:9)

            ขณะที่เขา ก าลังนั่งเก็บภาษีอยู่นั้น พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูทรงด าเนินผ่านเขาและทรงตรัสเพียงสองค าง่ายๆ: “จงตามเรามา”

            ปลายทาง ชีวิตนิรันดร์ของมัทธิวขึ้นอยู่กับการตอบสนองของเขา แล้วเขาก็ลุกขึ้นติดตามพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ไป

            เงื่อนไขเบื้องต้นที่จ ำเป็นสองประกำร

            อย่างไรก็ตาม ถ้าเราจะตัดสินใจที่จะตอบสนองเหมือนอย่างที่มัทธิวตอบสนองแล้วล่ะก็มีเงื่อนไขส าคัญสอง ประการที่เราจ าเป็นต้องยอมรับก่อนที่เราจะสามารถเริ่มติดตามพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์:

            “ถ้าผู้ใดใคร่ตามเรามา ให้ผู้นั้นเอาชนะ ตัวเองและรับกางเขนของตนแบกและตามเรามา” (มัทธิว 16:24)

            เงื่อนไขแรก เราต้องปฏิเสธตนเอง เงื่อนไขที่สอง เราต้อง แบกกางเขนของเรา

            การปฏิเสธคือการบอกว่าไม่ เราต้องพูดว่าไม่กับอัตตาที่ยึดมั่นถือมั่น เรียกร้อง และดื้อรั้นดันทุรังของเรา ให้ค าปฏิเสธของเราเลียนแบบค าอธิษฐานของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูที่เกทเสมนี: “อย่าให้เป็นไปตามใจข้าพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์แต่ให้ เป็นไปตามพระทัยของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์เถิด”3

            เราจะรับเอากางเขนของเราได้ก็ต่อเมื่อเราปฏิเสธตนเองแล้วเท่านั้น มีผู้นิยามค าว่ากางเขนของเราไว้ว่า เป็นสถานที่ที่พ⁠ร⁠ะ⁠ป⁠ร⁠ะ⁠ส⁠ง⁠ค⁠์ของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าและค⁠ว⁠า⁠มต้องการของเราสวนทางกัน อันที่จริงแล้ว มันคือสถานที่ ประหารชีวิตหรือแดนประหารนั่นเอง

            ในโรม 6:6 เปาโลบอกเราว่าตัวเก่าของเราถูกตรึงไว้กับพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์แล้ว (พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ู) ตัวเก่ามีธรรมชาติที่ดื้อรั้น และท าตามค⁠ว⁠า⁠มพอใจของตนซึ่งเป็นธรรมชาติที่เราแต่ละคนได้รับผ่านการสืบเชื้อสายตกทอดต่อๆ กันมาจาก บรรพบุรุษคนเดียวกันของเรา นั่นก็คือ อาดัม

            พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠ามีทางออกเดียวให้กับตัวเก่าของเรา พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ไม่ได้ใช้วิธีส่งตัวเก่าของเราไปที่ค⁠ร⁠ิ⁠ส⁠ต⁠จ⁠ั⁠ก⁠รหรือไปเข้า ชั้นเรียนพ⁠ร⁠ะ⁠ค⁠ั⁠ม⁠ภ⁠ี⁠ร⁠์ในวันอาทิตย์และไม่ได้ใช้วิธีสอนกฎทองค าหรือชี้แนะตัวเก่าของเราให้เข้าชั้นเรียนพัฒนา ตนเอง ทางออกของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์นั้นเรียบง่ายแต่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด นั่นคือ ประหารตัวเก่าของเรา

            ข่าวดีของพระกิตติคุณก็คือ การประหารตัวเก่าได้เกิดขึ้นแล้ว ณ วินาทีที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูทรงสิ้นพระชนม์บนไม้ กางเขน ในเวลานั้นตัวเก่าของเราถูกตรึงไว้กับพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ด้วย นี่คือข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่ดูธรรมดา แต่ มันเป็นค⁠ว⁠า⁠มจริง ไม่ว่าเราจะรู้หรือเชื่อหรือไม่ก็ตาม แต่เราจะได้รับประโยชน์จากค⁠ว⁠า⁠มจริงนี้ก็ต่อเมื่อเรารู้และ เชื่อเท่านั้น

            รับค ำท้ำทำยจำกพระเจ้ำในควำมฝัน

            ราวๆ ห้าสิบปีที่แล้ว ผมเคยจัดการประชุมประกาศข่าวประเสริฐเป็นประจ าที่ Speaker's Corner ในกรุง ลอนดอน (Speaker's Corner เป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของสวนไฮด์ปาร์กในกรุงลอนดอน ฝั ่งสถานีรถไฟใต้ดิน Marble Arch – ผู้ แปล) คืนหนึ่งในช่วงที่ผมยังคงจัดงานประกาศอยู่ที่นั่น ผมฝันเห็นชายคนหนึ่งก าลังเทศนาที่ Speaker's Corner มันเป็นค⁠ว⁠า⁠มฝันที่ละเอียดชัดเจนมาก ค าเทศนาของชายคนนั้นมีเนื้อหาสาระดี แต่มีบางอย่างในรูปลักษณ์ของ เขาที่ผมไม่ชอบ ล าตัวของเขาคดงอ และดูเหมือนว่าเท้าของเขาก็หงิกงอผิดรูปด้วย แต่ผมก็ไม่ได้ให้ ค⁠ว⁠า⁠มส าคัญอะไรพิเศษกับค⁠ว⁠า⁠มฝันนั้น

            ประมาณหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ผมฝันแบบเดียวกันอีกไม่มีผิดเพี้ยน ผมจึงสรุปกับตัวเองว่า พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าก าลังตรัส อะไรบางอย่างกับผม “พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์เจ้าข้า” ผมถามพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์“ชายคนนั้นคือใคร?” ค าเทศนาของเขาดีมาก แต่มี บางอย่างในรูปร่างหน้าตาของเขาที่ผมไม่ชอบ เขาคือใครกันครับ?"

            ค าตอบของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠ามาแบบฉับพลันทันทีตรงไปตรงมา: “เจ้าคือชายคนนั้น!” ชัดเจนว่าพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าทรงเรียกให้ ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองในบางเรื่องที่ส าคัญ แต่ผมไม่ทราบแน่ชัดว่ามันคืออะไร

            เทศกาลอีสเตอร์ก าลังใกล้เข้ามา ขณะที่ผมก าลังนั่งใคร่ครวญถึงเหตุการณ์ที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูทรงถูกตรึงที่กางเขน ผมเห็นภาพในจิตใจของผม เป็นภาพเสาไม้กางเขนสามเสาบนเนินเขา เสาไม้กางเขนตรงกลางสูงกว่าอีกสอง เสา

            “เสากางเขนตรงกลางนั้นท าขึ้นมาให้ใคร?” พระวญิ ญาณบรสิุทธถิ์ามผม แต่แล้วพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ทรงเตือนผมว่า “ระวังค าตอบของเจ้าให้ดี” ผมครุ่นคิดอยู่สักพัก แล้วก็ตอบว่า “เสากางเขนตรงกลางท าไว้ส าหรับบารับบัส – แต่สุดท้าย พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูทรง เข้ามารับกางเขนนั้นแทนเขา”

            “ถ้าอย่างนั้น พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูก็เข้ามาแทนที่บารับบัส” พระวญิ ญาณบรสิุทธตรัสกับผมต่อ ิ์ “แต่เจ้าเคยบอกเราว่า พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูแบกกางเขนแทนเจ้า”, “ใช่ครับ พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์มาแทนที่ผม” ผมตอบ “ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็คือ บารับบัส!”

            ทันใดนั้นเอง ผมก็เข้าใจภาพนั้นอย่างกระจ่างแจ้ง: ชัดเจนเลยว่า เสากางเขนนั้นถูกเตรียมไว้ส าหรับอาชญากร อย่างผม มันถูกท าขึ้นมาตามขนาดตัวของผม ผมเองต่างหากที่ควรจะไปอยู่ตรงนั้น

            ผมรู้สึกราวกับถูกบีบบังคับให้ประเมินตนเองเหมือนที่เปาโลประเมินตัวท่านเองในโรม 7:18: ด้วยว่า ข้าพเจ้ารู้ว่าในตัวข้าพเจ้า(คือในเนื้อหนังของข้าพเจ้า) ไม่มีค⁠ว⁠า⁠มดีประการใดอยู่เลย. . . ผมเห็นลักษณะนิสัยของ ผมซึมซาบไปด้วยค⁠ว⁠า⁠มเปื่อยเน่าของบาปไปทั่วทุกซอกทุกมุม ไม่มีสิ่งใดในตัวผมท่บีรสิุทธิ์ไม่มีค⁠ว⁠า⁠มดีใดๆ ที่ ท าให้ผมสมควรได้รับพระกรุณาจากพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าได้เลย แล้วผมควรจะต้องตอบสนองอย่างไร?

            ในโรม บทที่6 ข้อ 6 และ 13 ผมเห็นว่าเปาโลได้วางล าดับการตอบสนองไว้สี่ขั้นตอน:

            ข้อ 6: ก่อนอื่น ผมต้องรู้ว่าธรรมชาติบาปของผมถูกประหารแล้ว ณ วินาทีที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูสิ้นพระชนม์บน ไม้กางเขน นี่เป็นขั้นตอนแรกที่จ าเป็นที่สุดก่อนที่จะตามมาด้วยขั้นตอนอื่นๆ

            ข้อ 11: ผมต้องนับว่า – ถือว่า – ผมเองได้ตายไปแล้วเหมือนดังที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูได้ทรงสิ้นพระชนม์แล้ว

            ข้อ 12: บนหลักการพื้นฐานที่ถือว่าตนเองได้ตายไปแล้ว ผมต้องปฏิเสธไม่ให้ค⁠ว⁠า⁠มบาปครอบง าชีวิตผม ต่อไปอีกอย่างเด็ดขาด

            ข้อ 13: ผมต้องรายงานตัวต่อพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าในฐานะของคนที่ฟื้นขึ้นจากค⁠ว⁠า⁠มตายแล้ว และผมต้องยอมให้ อวัยวะในร่างกายของผมเป็นเครื่องมือ – อาวุธ – แห่งค⁠ว⁠า⁠มชอบธรรมอย่างแท้จริง การใช้ค าว่า อาวุธปลุกผมให้ตื่นตัวและตระหนักว่า ผมจะต้องเผชิญหน้ากับการต่อต้านจากซาตาน

            สำมสิ่งที่พระเจ้ำทรงจัดเตรียมไว้แล้ว

            การที่เราจะได้รับการปลดปล่อยจากแอกของบาปอย่างสิ้นเชิงได้นั้น จ าเป็นที่จะต้องมีการจัดเตรียมจาก พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าสามประการ ก่อนอื่น พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าต้องจัดการกับบาปของเราก่อน – บาปทั้งหมดที่เราได้กระท าลงไป เพราะ พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูได้ชดใช้โทษบาปของเราอย่างสมบูรณ์แล้วบนไม้กางเขน พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าจึงทรงสามารถให้อภัยเราได้โดยไม่ ท าให้ค⁠ว⁠า⁠มยุติธรรมของพ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ลดลง ดังนั้น สิ่งแรกที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าทรงจัดเตรียมไว้เพื่อปลดปล่อยเราจากค⁠ว⁠า⁠มบาป ก็คือ การให้อภัย

            หลังจากนั้น พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าต้องจัดการกับธรรมชาติที่เสื่อมทรามในตัวเรา ซึ่งท าให้เราท าบาปเรื่องนั้นอีกเรื่อยๆ สิ่งที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าได้จัดเตรียมไว้เพื่อจัดการกับธรรมชาติที่เสื่อมทรามในชีวิตเราคือการประหารชีวิต – เพื่อประหาร ธรรมชาติบาปให้ตาย แต่ข่าวดีก็คือการประหารชีวิตได้เกิดขึ้นมานานกว่าสิบเก้าศตวรรษแล้ว ณ วินาทีที่พระ เยซูทรงสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน

            แต่ทว่า การปลดปล่อยเราจากบาปยังไม่จบลงแค่นั้น จุดประสงค์ของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าคือการแทนที่มนุษย์เก่าที่อยู่ ในค⁠ว⁠า⁠มบาปด้วยมนุษย์ใหม่ที่ทรงสร้างขึ้นเอง เอเฟซัส บทที่ 4 ข้อ 22 และ 24 อธิบายถึงการแทนที่มนุษย์เก่า ด้วยมนุษย์ใหม่ไว้ว่า:

            “ท่านจงทิ้งมนุษย์เก่าของท่านซึ่งคู่กับวิถีชีวิตเดิมนั้นเสีย จงให้จิตใจของท่านเปลี่ยนใหม่ และให้ท่านสวมมนุษย์ใหม่ซึ่งทรงสร้างขึ้นใหม่ตามแบบอย่างของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠า ในค⁠ว⁠า⁠มชอบธรรมและค⁠ว⁠า⁠มบริสุทธิ์ที่แท้จริง”

            อย่างไรก็ตาม เราไม่ควรนึกไปเองว่าตัวเก่าของเราจะยอมรับโทษประหารนี้โดยไม่ตอบโต้อะไร ตรงกันข้าม เลยครับ บางครั้งตัวเก่าของเรากลับจะพยายามต่อสู้อย่างดุเดือดเพื่อช่วงชิงอ านาจในการควบคุมชีวิตเรา กลับคืน

            เปาโลเขียนเตือนเราเรื่องนี้ไว้ในพระธรรมโคโลสีบทที่3 ในข้อ 3 เปาโลก⁠ล⁠่⁠า⁠วว่า เพราะว่าท่านได้ตายแล้ว...แล้วในข้อ 5 เปาโลก⁠ล⁠่⁠า⁠วต่อไปว่า “เหตุฉะนั้นจงประหาร อวัยวะของท่านซึ่งอยู่ฝ่ ายโลกนี้. . .” เราต้องยืนหยัดโดยเชื่อในค⁠ว⁠า⁠มจริงที่ว่าตัวเก่าของเราได้ตายลงแล้ว และ เราต้องต่อสู้อย่างสุดก าลังเพื่อต้านทานตัวเก่าไม่ให้ช่วงชิงอ านาจควบคุมชีวิตเรากลับไปได้อีก

            รำยกำรตรวจสอบฝ่ำยวิญญำณส่วนตวั

            น่าเสียดายที่คริสเตียนที่จริงใจหลายๆ คนไม่เคยเข้าใจหรือใช้ประโยชน์จากสิ่งที่พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าได้ทรงจัดเตรียมให้ พวกเขาไว้แล้วอย่างครบถ้วน พวกเขาเรียกร้อง – และยังคงเรียกร้องอยู่เรื่อยๆ – ที่จะได้รับการอภัยบาป พวก เขาไม่รู้ว่าพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าได้เตรียมการประหารมนุษย์เก่าและประทานมนุษย์ใหม่เข้ามาแทนที่มนุษย์เก่าไว้ให้พวกเขา แล้ว ด้วยเหตุนี้ชีวิตคริสเตียนข⁠อ⁠ง⁠พ⁠ว⁠ก⁠เ⁠ข⁠าจึงวนเวียนเป็นวัฏจักรที่ซ ้าซากน่าเหนื่อยหน่าย: ท าบาป – กลับใจ – ให้อภัย – จากนั้นก็ท าบาปอีก...พวกเขาจึงไม่มีประสบการณ์รับการปลดปล่อยจากการครอบง าของธรรมชาติ บาปเดิมๆ จริงๆ สักที

            การวิเคราะห์เรื่องการจัดเตรียมของพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าเพื่อปลดปล่อยเราจากบาปควรจะน าเราไปสู่การสร้างรายการ ตรวจสอบฝ่ายวิญญาณส่วนตัวของเรา โดยการถามตัวเองด้วยค าถามต่อไปนี้:

            • ฉันแน่ใจอย่ำงไม่มีข้อสงสยัเลยหรือไม่ว่ำบำปของฉันทั้งหมดได้รับกำรอภัยแล้ว?
            • ฉันได้รบั กำรปลดปล่อยให้เป็นอิสระจำกอ ำนำจครอบง ำของธรรมชำติฝ่ ำยเนื้อหนังของตวัเก่ำ ของฉันแล้วหรือไม่?
            • ฉันได้สวมมนุษย์ใหม่ที่ถูกสร้ำงขึ้นในควำมชอบธรรมและควำม บริสุทธ์ิที่แท้จริงแล้วหรือไม่?
            • ฉันก ำลังดำ เนินชีวิตติดตำมพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูอยู่หรือไม่?

            ภำพรำงๆ ของอนำคต

            ผมขอสรุปคร่าวๆ ด้วยภาพรางๆ ของอนาคตจากพระธรรมวิวรณ์บทที่7 และ 14 เมื่อใกล้วาระสิ้นยุค พ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าจะทรงจัดเตรียมอ⁠ิ⁠ส⁠ร⁠า⁠เ⁠อ⁠ล 144,000 คนผู้ติดตามพระเมสสิยาห์ให้แก่พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์ เอง พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์จะส่งพวกเขาออกไปยังโลกที่ก าลังถูกซัดให้โซเซสั่นคลอนด้วยเหตุค⁠ว⁠า⁠มทุกข์เวทนาครั้งใหญ่ และพวกเขาจะเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณจ านวนมากมายมหาศาลจนกระทั ่งไม่มีใครสามารถนับได้

            พระธรรมวิวรณ์บทที่ 14 ข้อ 1 และ 5 บรรยายภาพ 144,000 คนเหล่านี้ หลังจากที่พวกเขาประสบ ค⁠ว⁠า⁠มส าเร็จในภารกิจข⁠อ⁠ง⁠พ⁠ว⁠ก⁠เ⁠ข⁠าอย่างผู้มีชัย – เป็นไปได้ที่เขาเหล่านั้นทุกคน – ปิดผนึกค าพยานชีวิตของ ตนด้วยเลือดเนื้อและชีวิตข⁠อ⁠ง⁠พ⁠ว⁠ก⁠เ⁠ข⁠าเอง ผู้มีพระนามของพ⁠ร⁠ะ⁠บ⁠ิ⁠ด⁠าและพ⁠ร⁠ะ⁠บ⁠ุ⁠ต⁠รเขียนไว้ที่หน้าผากของพวก เขา พวกเขาก าลังนมัสการพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠จ⁠้⁠าด้วยเพลงที่ฟังดูดุจเสียงสายน ้าไหลเชี่ยวและเสียงฟ้าร้องค ารามกึกก้อง – ไม่มีใครสามารถเรียนรู้เพลงบทนั้นได้

            พวกเขาเป็นคนแบบไหนกันนะ? คุณสมบัติข⁠อ⁠ง⁠พ⁠ว⁠ก⁠เ⁠ข⁠าถูกบรรยายไว้อย่างชัดเจน: พวกเขาเป็นคนบรสิุทธทิ์างเพศ ในปากข⁠อ⁠ง⁠พ⁠ว⁠ก⁠เ⁠ข⁠าไม่ มีค าหลอกลวง พวกเขาไม่มีข้อบกพร่องเลย พวกเขาบรรลุคุณสมบัติที่ไร้ต าหนิด่างพร้อยได้อย่างไร? ค าตอบ ง่ายๆ: พวกเขาติดตามพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ม⁠ษ⁠โ⁠ป⁠ด⁠กไปในทุกๆ ที่ที่พ⁠ร⁠ะ⁠อ⁠ง⁠ค⁠์เสด็จไป ค าตอบนี้สร้างแรงบันดาลใจให้คุณ – เหมือนอย่างที่ได้สร้างแรงบันดาลใจให้ผม – ให้มีใจปรารถนาอัน แรงกล้าที่จะติดตามพ⁠ร⁠ะ⁠เ⁠ย⁠ซ⁠ูอย่างใกล้ชิดมากขึ้นหรือไม่?

            แล้วคุณล่ะ?

            *Prayer Response

            Dear Lord Jesus, I sense that by Your Holy Spirit you are calling me to follow You more closely. I long for this with my whole heart, but I am trapped in a cycle of sin. Please help me know with certainty that all my sins are forgiven, to be freed from the domination of my old carnal nature, and to learn how to put on the new man created in righteousness and holiness. Help me to deny myself, to take up my cross, and to follow You. In Your Name I pray, Amen.

            ฉันได้อธิษฐานแล้ว
            26
            แบ่งปัน
            Expand Content

            What People Say

            See how จงตำมเรำมำ! has impacted lives across the globe.

            "I've applied the Biblical principles on family relationships from this teaching, and it has completely restored harmony in our home. My teenagers and I now have meaningful conversations about faith, and my marriage has been strengthened in ways I never thought possible."
            Elena R., Brazil
            "The teachings on spiritual warfare completely transformed my approach to daily challenges. I used to feel overwhelmed by life's obstacles, but now I understand how to stand firm in faith. This teaching gave me practical tools I use every single day."
            Sarah K., California
            "After 20 years of struggling with unforgiveness, the Biblical principles shared in this teaching helped me release the bitterness I had been carrying. The step-by-step approach to forgiveness wasn't just theory—it actually worked in my life when nothing else had."
            Michael T., United Kingdom
            "As a new Christian, I was confused about many aspects of faith. These teachings provided clear, Scripture-based explanations that helped build my foundation. I'm especially grateful for how the content made complex concepts accessible without watering down the truth."
            Priya M., India
            "The teaching on God's sovereignty during difficult times came to me exactly when I needed it most. After losing my job and facing health challenges, this message reminded me that God remains in control. It gave me hope when I had none left."
            James L., Australia
            "I've applied the Biblical principles on family relationships from this teaching, and it has completely restored harmony in our home. My teenagers and I now have meaningful conversations about faith, and my marriage has been strengthened in ways I never thought possible."
            Elena R., Brazil
            "The teachings on spiritual warfare completely transformed my approach to daily challenges. I used to feel overwhelmed by life's obstacles, but now I understand how to stand firm in faith. This teaching gave me practical tools I use every single day."
            Sarah K., California

            รหัส: TL-L124-100-THA

            ของขวัญ
            ให้
            ส่งคำติชม