Kwetsbare doelen

Deze vorm van afwijzing komt bijvoorbeeld veel voor onder groepen mensen van een specifieke leeftijd – in de VS bij kinderen die werden verwekt tijdens de Grote Crisis van de jaren ‘30 en in Europa mensen die geboren werden tijdens de hongerperioden van de Tweede Wereldoorlog. Waarom? De meeste gezinnen in deze beide situaties hadden al te veel monden om te voeden. De komst van nog een nieuw leven gaf veel zorgen en veroorzaakte een gevoel van bitterheid: ‘Waarom moeten we nog een kind krijgen?’

Een vergelijkbaar probleem kan ontstaan in het leven van een kind dat buiten het huwelijk wordt verwekt. Vaak heeft de moeder enorme problemen door de zwangerschap en kan ze zelfs op het punt komen dat ze het kind dat in haar is afwijst of zelfs haat, vanwege de problemen die het haar bezorgt. Ook zo’n kind wordt in veel gevallen geboren met een geest van afwijzing.

Wat ook kan, is dat een kind geboren wordt maar om andere redenen geen liefde ontvangt – de moeder is bijvoorbeeld depressief, of beide ouders zijn te druk... Wat het ook is, het kind ervaart afwijzing. Ieder kind wordt geboren met een verlangen naar liefde van een vader en een moeder. Ieder kind is zo geschapen. Maar helaas zijn in onze wereld talloze baby’s die ter wereld komen niet geliefd, zelfs (of misschien wel juist) in onze Westerse wereld. Ook in de fase van opgroeien kan afwijzing ontstaan. Want het kind is misschien wél geliefd, maar de ouders weten niet hoe ze die liefde kunnen uiten. Zoveel mensen – niet in de laatste plaats mannen – hebben mij verteld: ‘Ik neem aan dat mijn vader van me hield, maar hij wist niet hoe hij dat moest laten merken. Hij heeft me nooit op schoot genomen, tijd genomen om samen dingen te doen of iets anders gedaan om me te laten zien dat hij van me hield.’ Hetzelfde kan gelden voor de moeder. Als gevolg daarvan krijgt het kind het gevoel niet gewenst te zijn en ervaart afwijzing.

Afwijzing ontstaat ook vaak in nog latere levensfasen. Zoals de vrouw over wie we lazen in Jesaja, die trouwt en zich voorstelt hoe haar echtgenoot haar zal liefhebben en hoe ze gezegend zal worden met kinderen. Maar het loopt anders. Na een tijdje heeft de vrouw het gevoel: mijn echtgenoot wil me niet, hij zorgt niet voor me en brengt geen tijd met me door. Een wond van afwijzing ontstaat.

Reacties op afwijzing

Afwijzing kan simpelweg een innerlijke houding zijn die we met ons meedragen. Maar ik heb ontdekt dat wanneer mensen stelselmatig reageren vanuit een negatieve emotie of houding, hier vaak een vergelijkbare geest zit. Achter een patroon van angstaanvallen zit vaak een geest van angst. Achter een houding van jaloezie zit een geest van jaloezie.

En achter haat zit een geest van haat. Vaak is het zo dat wanneer je je overgeeft aan een bepaalde emotie en regelmatig reageert vanuit die emotie, dit de deur openzet voor de geest van die emotie om binnen te komen. En als zo’n geest eenmaal binnen is, dan heeft de betreffende persoon niet langer de volledige controle, maar zal min of meer automatisch vanuit die emotie gaan reageren. Een voorbeeld: een meisje haat haar vader omdat hij grof, kritisch en liefdeloos was. Ze trouwt en krijgt zelf kinderen. Op een gegeven moment begint ze zonder dat ze het zelf wil en zonder enige reden, onlogisch en venijnig, een van haar kinderen te haten. Ze projecteert de haat voor haar vader daarbij op haar kind. Dat is de geest van haat. Als de vader er niet is, wordt de haat gericht tegen iemand anders.

Vaak is het zo dat ouders met specifieke zwakten in hun karakter, het kind gaan haten dat het meest op henzelf lijkt. Eigenlijk haten ze de zwakte in zichzelf, maar in plaats van hun haat te richten op zichzelf, richten ze het op het kind, dat dezelfde zwakheid heeft geërfd. En raad eens wat dit kind later zelf weer gaat doen?

Zoals er een geest van haat is, zo bestaat er ook een geest van afwijzing. Ik weet dit uit de eerste hand, omdat ik zelf met vele honderden mensen te maken heb gehad die bevrijding nodig hadden en

Needs Translation (ls-c307-de)

*Browse Series