Geen genoegen met minder

Gisteren lazen we hoe God dacht over de onverschilligheid van Ezau, die zijn eerstgeboorterecht niet op waarde schatte. Laten we vandaag eens naar de andere kant kijken, naar Jakobs houding tegenover wat God aanbood. Daarvoor noem ik een belangrijk voorval. Jakob was op de terugweg naar zijn eigen land, toen hij ‘s nachts een man tegenkwam, die een engel of boodschapper was van God. Zoals je je zult herinneren, heeft hij de hele nacht met deze man gevochten. Dit is typerend voor Jakob. Hij was een vechter; hij was altijd aan het strijden om nummer één te zijn.

Maar Jakob bleef alleen achter, en een Man worstelde met hem, totdat de dageraad kwam. En toen Hij zag dat Hij niet van hem kon winnen, raakte Hij zijn heupgewricht aan, zodat Jakobs heup ontwricht werd, toen Hij met hem worstelde. En Hij zei: Laat Mij gaan, want de dageraad is gekomen. Maar hij zei: Ik zal U niet laten gaan, tenzij U mij zegent. En Hij zei tegen hem: Hoe is uw naam? En hij antwoordde: Jakob! Toen zei Hij: U zult voortaan niet meer Jakob heten, maar Israël, want u hebt met God en met mensen gestreden, en hebt overwonnen. (Genesis 32:24-28)

De betekenis van ‘Israël’ zoals het hier staat, is ‘strijdend met God’. Hoe typerend! Jakob was een vechter, een worstelaar.

Hij kende één sleutelprincipe: hij wilde het beste van God. Hij zei tegen deze engel:

Ik zal U niet laten gaan, tenzij U mij zegent… (vers 26)

Ik geloof dat dit de sleutel was waarom God voorkeur had voor Jakob. God zag de gebreken in Jakobs karakter niet door de vingers, God verhult nooit iemands karakterfouten. Maar omdat Jakob niet met minder genoegen wilde nemen dan het beste van God, kon God hem stap voor stap veranderen en hem maken tot de man die Hij bedoeld had. De voorwaarde en het uitgangspunt was het feit dat Jakob geen genoegen nam met minder dan het beste van God.

Wil jij dezelfde beslissing nemen, en helemaal te gaan voor het beste van God?