Het volhardingsproces

Laten we een aantal eenvoudige principes doornemen die ons helpen om volharding te ontwikkelen. We lezen wat Paulus schreef in Romeinen 5:1-2:

Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben ​vrede​ bij God door onze Heere ​Jezus​ ​Christus. Door Hem hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze ​genade​ waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God.

We verheugen ons en roemen in de toekomst die ons nog te wachten staat. Maar niet alleen in wat er nog staat te gebeuren, maar ook in wat ons nu ter beschikking staat:

En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop (Romeinen 5:3-4)

We roemen in de verdrukkingen; we scheppen erover op en verheugen ons erin. Waarom? Om wat het voor ons karakter doet. De NASB vertaalt:

Vervolging brengt volharding; en volharding brengt beproefd karakter en beproefd karakter brengt hoop.

Volharding bewerkt dus een beproefd karakter in ons leven. Dat is het hart van volharding – karakter dat de proef doorstaan heeft. Zoals Paulus schreef:

En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, die ons gegeven is. (Romeinen 5:5)

Liefde is een kwestie van karakter. In essentie hebben we dus te maken met de vorming van ons karakter. We verheugen ons in vervolgingen, want vervolging produceert volharding, en volharding geeft ons een beproefd of bewezen karakter. Ik ken mannen met wie ik samen ben geweest, moeilijke dingen heb meegemaakt, tegenstand, onjuiste voorstelling van zaken en misverstand. Maar vandaag kan ik zeggen dat hun karakter bewezen is. Ik weet dat ik hen kan vertrouwen. Midden in een wereld van bedrog en wetteloosheid, wil ik weten wie ik kan vertrouwen.