Juiste gemeenschap

Er is een ogenschijnlijk negatief bij-effect van echte gemeenschap met God en onze medegelovigen: we kunnen nooit dezelfde diepte van gemeenschap ervaren met ongelovigen.

Vorm geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeenschappelijk met wetteloosheid, en welke gemeenschap is er tussen licht en duisternis? En welke overeenstemming is er tussen Christus en Belial? Of wat deelt een gelovige met een ongelovige? Of welk verband is er tussen de tempel van God en de afgoden? Want u bent de tempel van de levende God... (2 Korinthe 6:14-16)

De scheiding tussen gelovigen en ongelovigen die Paulus hier beschrijft, was niet in de eerste plaats fysiek. We bevinden ons waarschijnlijk dagelijks in de onmiddellijke nabijheid van ongelovigen – thuis, op het werk, op school of andere activiteiten. In die situaties vereist ons christelijke getuigenis juist dat we vriendelijk, beleefd en behulpzaam zijn. Maar we zijn niet vrij om met hen dingen te delen die moreel of geestelijk onrein zijn, of die de eer van Christus aantasten. Daarbij denk ik aan dingen als negatieve taal, roddel, of verkeerde houdingen in relationele sfeer. Hoewel deze dingen natuurlijk ook kunnen voorvallen in de omgang met christenen (en ze zijn dan net zo verkeerd, zo niet nog erger!), is de kans op dit soort 'verontreiniging' groter in de omgang met ongelovigen. De Heilige Geest zal ons altijd waarschuwen voor dit soort verontreiniging en ons laten zien hoe we ons ertegen kunnen beschermen.

Juiste gemeenschap is de beste bescherming tegen verkeerde gemeenschap – laat daarom die gemeenschap de overhand hebben. Als Gods kinderen zijn we erfgenaam van ontelbare zegeningen en blijdschap waar de wereld niets van weet.

Onze Vader God heeft ons gezegend met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus. (Efeze 1:3)

Als we deze zegeningen regelmatig delen met de rest van Gods gezin, zal dat onze omgang met ongelovigen onvermijdelijk positief beïnvloeden.