Niet mijn wil…

De typerende functie van een Oudtestamentische priester was het brengen van offers. Jezus moest ook een offer brengen. Hij was echter geen Leviet, dus kon Hij geen offer brengen in de wettige zin van het woord. Daarom offerde Hij Zijn eigen priesterlijke offer, namelijk gebed.

In de dagen dat Hij op aarde was, heeft Hij met luid geroep en onder tranen ​gebeden​ en smeekbeden geofferd aan Hem Die Hem uit de dood kon verlossen. En Hij is uit de angst verhoord. (Hebreeën 5:7-8)

Jezus' eerbiedige gehoorzaamheid zorgde ervoor dat de Vader luisterde naar Zijn gebeden. Hij leerde gehoorzaamheid door lijden heen. Jezus moest gehoorzaamheid leren, en wij dus ook, op dezelfde manier. We ontdekken wat gehoorzaamheid inhoudt door simpelweg te gehoorzamen. We ontdekken het niet alleen door naar preken over gehoorzaamheid te luisteren. Dat kan natuurlijk helpen, maar gehoorzaamheid moet stap voor stap worden uitgewerkt door… te gehoorzamen! Gehoorzaamheid brengt lijden voort, omdat je hiervoor je eigen wil moet loslaten, en zelfs ontkennen.

Laat niet mijn wil, maar de uwe geschieden. (Lukas 22:42)

Iedere stap van gehoorzaamheid in het leven als christen houdt zelfverloochening in:

Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, Zijn kruis opnemen en Mij volgen. (Mattheüs 16:24)

Dat is pijnlijk, ons oude ego wil helemaal niet ontkend of verloochend worden. Ons ego zegt: 'Ik wil...' of: 'Ik ben belangrijk...', etc. De Heer eist echter een voortdurend ontkennen van dat ego. Jezus is ons voorbeeld in het nee zeggen tegen zichzelf, om de Vader te gehoorzamen. Nee zeggen tegen jezelf is één van de moeilijkste dingen die er zijn, maar dat is de nieuwe en levende weg.