Op weg naar volwassenheid

De 'laten wij'-oproep, het streven naar volwassenheid, is zeer toepasselijk voor de Nieuwtestamentische Hebreeën, omdat ze er namelijk niet naar leefden. Eigenlijk vertrouwden ze erg op hun bijzondere voorrechten en bleven daarin hangen. Ze waren eigenlijk gewoon lui geworden en namen dingen als vanzelfsprekend aan. De briefschrijver spreekt hen aan:

Over hem hebben wij veel dingen te zeggen, die moeilijk zijn om uit te leggen, omdat u traag geworden bent in het horen. Want hoewel u, gelet op de tijd, leraars zou moeten zijn, hebt u weer iemand nodig die u onderwijst in de grondbeginselen van de woorden van God. U bent geworden als mensen die melk nodig hebben en niet vast voedsel. Ieder immers die van melk leeft, is onervaren in het woord van de ​gerechtigheid, want hij is een ​kind. Maar voor de volwassenen is er het vaste voedsel, voor hen die hun zintuigen door het gebruik ervan geoefend hebben om te kunnen onderscheiden tussen goed en kwaad. (Hebreeën 5:11-14)

De schrijver stelt hier vast dat de Hebreeën niet meer waren dan geestelijke baby's. Maar eigenlijk hadden ze helemaal het recht niet om nog op dat lage geestelijke niveau te zitten. Al jarenlang hadden ze zoveel gelegenheid gekregen om te groeien, dat ze al lang volwassen hadden moeten zijn. De schrijver van de Hebreeënbrief legt ook uit wat de enige weg is naar die volwassenheid. We moeten onszelf trainen in onderscheiding tussen goed en kwaad. Onze groei naar volwassenheid op het pad van rechtvaardig leven stimuleren we door onszelf voortdurend te oefenen. Dat gaat niet vanzelf; er is discipline voor nodig. Niet voor niets was de eerste stap 'ijver'. In mijn ervaring is onderscheiding een van de grote noden in de Kerk vandaag. Zelfs grote christelijke gemeenten zijn vaak niet in staat om onderscheid te maken tussen wat geestelijk en Bijbels is en wat slechts een vleselijk toneelspel is dat voortkomt uit de ziel. De enige weg is onszelf te trainen door voortdurend 'gebruik' – dus door stap voor stap onze geestelijke zintuigen te oefenen.