Wat beweegt ons?

Een van de grootste problemen voor de Kerk vandaag is persoonlijke ambitie onder leiders. Paulus schreef hierover in zijn brief aan de Filippenzen:

Als er dan enige bemoediging is in ​Christus, als er enige troost is van de ​liefde, als er enige gemeenschap is van de Geest, als er enige innige gevoelens en ontfermingen zijn, maak dan mijn blijdschap volkomen, doordat u eensgezind bent, dezelfde ​liefde​ hebt, één van ziel bent en één van gevoelen. Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf. (Filippenzen 2:1-3)

Dit is een stevige oproep! Paulus had het hier niet over oppervlakkige gevoelens, maar over diepe, indringende motivaties.

In de loop van mijn bediening heb ik veel geweldige geestelijke leiders ontmoet. Toch is in mijn beleving, persoonlijke ambitie een sterke drijvende kracht in de Kerk van nu: de ambitie om een grotere kerk te bouwen, een grotere bijeenkomst te houden, een grotere organisatie op te zetten met meer adressen op de mailinglijst, of het promoten van jezelf. Ik klink misschien wat cynisch, maar ontegenzeggelijk zie ik dat eerzucht een gevaarlijke maar zeer aanwezige motivatie is in het hart van het hedendaagse christendom. Terwijl Paulus zei:

Doe niets uit eigenbelang of eigendunk.

Ik heb een vraag voor hen die in dienst van de Heer staan. Maar eigenlijk is het een vraag voor ieder van ons, want alle gelovigen staan in dienst van God – toch denk ik aan de leiders in het bijzonder. Mijn vraag is: 'Wat beweegt jou? Wat maakt dat jij doet wat je doet? Wat maakt dat je zegt wat je zegt? Wat is jouw drijfveer in contacten en relaties? Word je gemotiveerd door de liefde van God en door bewogenheid? In 1 Johannes 4:7-8 worden we vermanend toegesproken:

Geliefden, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde is uit God; en ieder die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

Laat Gods liefde altijd je motivatie zijn!