Vrij om lief te hebben

Hij echter die zich in de volmaakte Wet verdiept, die van de vrijheid, en daarbij blijft, die zal, omdat hij niet een vergeetachtige hoorder geworden is, maar een dader van het werk, zalig zijn in wat hij doet. (Jakobus 1:25)

Als u echter de koninklijke Wet volbrengt, volgens de Schrift: U zult uw naaste liefhebben als uzelf, dan handelt u goed. (Jakobus 2:8)

De wet U zult uw naaste liefhebben als uzelf, heeft twee benamingen: de 'volmaakte Wet' en de 'koninklijke Wet'. Het is de volmaakte Wet in die zin dat zij alle andere wetten overtreft. Als je werkelijk je naaste vurig lief hebt met een zuiver hart, dan kan het niet anders dan dat je ook alle andere wetten gehoorzaamt. Door het houden van die ene Wet, houd je je automatisch aan alle andere wetten – daarom noemt Jakobus het een hoofdstuk later de 'koninklijke Wet'.

Verder is het de volmaakte Wet van vrijheid, want niemand kan je ervan weerhouden om lief te hebben. Als je hebt besloten om lief te hebben, kunnen mensen allerlei gemene dingen tegen je zeggen en je vreselijk behandelen, maar ze kunnen je nooit stoppen om hen lief te hebben. Zie je het diepe principe dat de enige persoon die werkelijk volkomen vrij is, de persoon is die liefheeft? Jezus was hierin ons volmaakte voorbeeld. De gezagdragers deden alles wat ze konden: ze sloegen Hem, doorstaken Zijn handen en voeten, zetten een doornenkroon op Zijn hoofd, gaven Hem azijn te drinken, mishandelden en beschimpten Hem. Het enige wat ze niet konden doen, was Hem ervan weerhouden lief te hebben. Hij hield van mensen tot het einde toe (zie Lukas 23:34).

Als jij met die liefde liefhebt, dan kan niemand je weerhouden om datgene te doen wat je graag wilt doen – liefhebben. Daarom wordt de liefde ook wel de 'volmaakte Wet van de vrijheid' genoemd.