Gehoorzamen onder Gods genade

Wat is het verschil tussen gehoorzaamheid onder de Wet en gehoorzaamheid onder Gods genade? Het ultieme doel van beiden is gehoorzaamheid aan God, maar deze wordt op verschillende manieren bereikt. Om dit te illustreren, kijken we naar een gebod dat zowel in het Oude Testament, onder de Wet van Mozes, als in het Nieuwe Testament, in een van de brieven, wordt gegeven. Er worden precies dezelfde woorden gebruikt en ze kunnen worden toegepast onder de Wet, maar ook onder de genade.

In het Oude Testament sprak God door Mozes tot Israël en Hij zei:

Want Ik ben de HEERE, die u uit het land Egypte heb laten vertrekken, opdat Ik u tot een God ben. U moet heilig zijn, want Ik ben heilig. (Leviticus 11:45)

De context van 'wees heilig' is hier dat je je aan een groot pakket ingewikkelde regels moet houden; regels die tot in het kleinste detail staan uitgewerkt in het boek Leviticus en de andere boeken van Mozes. Heiligheid wordt in dit geval verkregen door een methode van wetticisme, die is samen te vatten met 'doe dit en doe dit niet'.

De passage in het Nieuwe Testament is gericht aan christenen die de verlossing die Jezus voor hen heeft bewerkt hebben aangenomen:

Word als gehoorzame kinderen niet gelijkvormig aan de begeerten die er vroeger in uw onwetendheid waren. Maar zoals Hij die u geroepen heeft, heilig is, word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel, want er staat geschreven: Wees heilig, want Ik ben heilig. (1 Petrus 1:14-16)

Dit citaat is afkomstig uit Leviticus, maar betekent dat dan ook dat Petrus de lezers oproept om zich te houden aan alle Oudtestamentische regels over offerdieren, schimmels, lichaamssappen en nog veel meer? Klaarblijkelijk niet. Dus moest hij iets anders verwachten met zijn citaat. De heiligheid van de Wet zegt: 'Ik moet mij aan al deze regels houden.' Het Nieuwtestamentische antwoord in geloof is: 'Ik volg geen pakket regels op. Ik laat Jezus heilig zijn, in mij en door mij heen.'