Huwelijksrelatie met God

In Romeinen 7 schrijft Paulus dat we door de Wet getrouwd zijn. De Wet was als een huwelijksverbond, een verbond dat gold voor ons leven lang. Met wie of wat waren we dan getrouwd? We waren getrouwd met onze vleselijke natuur. De hele essentie van de Wet is dat we gebonden zijn om die helemaal, in elk detail, te houden en na te leven in onze eigen kracht. Maar we zijn hierin afhankelijk van onze vleselijke natuur, en daarom zijn we hier dus nooit toe in staat.

Onder de Wet komen is alsof je deel hebt aan een huwelijksceremonie waarin je trouwt met je vleselijke natuur. Zolang deze natuur in leven blijft, moet je ermee getrouwd blijven en je kunt niet van hem scheiden en met een ander trouwen. Het goede nieuws is echter dat je partner al is gestorven. Dat gebeurde toen Jezus aan het kruis stierf. Onze oude mens werd toen samen met Hem gekruisigd. Als je dit feit goed begrijpt, dan kun je zeggen:

Prijs God. Ik ben vrij. Ik hoef niet verder te leven met deze verschrikkelijke partner die me nooit zegeningen, vrede of rechtvaardigheid gaf en die me alleen maar een vreselijk leven bezorgde. Ik ben niet langer gebonden aan die smerige partner. Ik kan nu met iemand anders trouwen.

Het alternatief is namelijk dat we in het huwelijk treden met Hem die uit de dood opstond – de opgestane, verheerlijkte Christus. Hij kan je echtgenoot – je vaste verbondspartner - worden, of je nu man bent of vrouw. Waar we het over hebben is een relatie in de Geest. In 1 Korinthe 6:15-16 schetst Paulus een beeld van de seksuele eenwording van een man en een prostituee. Hij gebruikte dat beeld van eenheid om zijn lezers voor te houden dat er ook een andere eenheid is die mensen kunnen beleven, namelijk eenheid met de Heer. Die eenheid is niet lichamelijk; maar geestelijk – een geestelijke huwelijksrelatie met de Heer.

Wie zich echter met de Heere verenigt, is één geest met Hem. (1 Korinthe 6:17)

Niet met onze ziel of ons lichaam, maar in de geest.