We zijn aanvaard!

Afwijzing is het gevoel ongewild te zijn, of het gevoel dat – hoewel je dat graag zou willen – niemand van je houdt. Afwijzing kan ook het verlangen zijn om bij een groep te horen maar je hebt het gevoel dat dat niet zo is… het lijkt alsof je er altijd buiten staat. Een belangrijke oorzaak dat zoveel mensen vandaag de dag lijden aan afwijzing, heeft te maken met de inrichting van onze moderne maatschappij met al zijn hoge verwachtingen die voor velen grote druk geven. Allemaal zaken die maken dat het gezinsleven afbrokkelt.

Wat is het tegenovergestelde van afwijzing? Aanvaarding, acceptatie. Ik houd van het laatste deel van Efeze 1:6, waar staat:

...waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde.

Jezus, Gods enige echte Zoon, werd afgewezen zodat wij – onwaardige opstandelingen – Zijn aanvaarding door de Vader kunnen ontvangen. De beste oplossing voor onze problemen en voor de pijn van afwijzing, is te geloven dat Jezus onze afwijzing droeg. Dit deed Hij zodat wij Zijn aanvaarding door de Vader konden ontvangen.

Gods gezin is de beste familie die er is, onvergelijkbaar. Zelfs als je eigen familie niet voor je zorgde – misschien hadden je vader of je moeder nooit tijd voor je – God wil jou wel. Je bent aanvaard. Je bent het voorwerp van Zijn speciale zorg en liefde. Alles wat Hij doet in het universum draait om jou.

Als God zegt dat we aanvaard zijn, dan betekent dit niet dat Hij ons alleen maar tolereert. We kunnen nooit teveel van Zijn tijd in beslag nemen. Het enige wat Hem doet fronsen, is als we te lang wegblijven. En dan nog fronst Hij niet uit afkeuring, maar uit liefdevolle bewogenheid. Hij drukt ons nooit in een hoek en zegt: 'Wacht even, ik heb het nu te druk. Ik heb geen tijd voor je.' In plaats daarvan zegt Hij: 'Ik ben geïnteresseerd in je. Ik wil jou. Je bent welkom. Kom binnen. Ik heb op je gewacht.'