Roemen in het Kruis

Op een dag sprak de Heilige Geest tot me, door middel van een boodschap in tongentaal en de uitleg daarvan: 'Bestudeer het werk op Golgotha, een volmaakt werk; volmaakt in ieder aspect.' God liet me zien dat als ik volledig kon begrijpen wat Jezus deed aan het kruis op Golgotha, ik zou ontdekken dat het perfect en volledig compleet was. Er hoefde niets aan te worden toegevoegd, en er zou niets van kunnen worden afgebroken. In elke nood was voorzien. Ik kreeg een verlangen om meer over het kruis te weten te komen. Door de jaren heen heeft de Heilige Geest de Bijbel steeds meer voor me geopend over dit onderwerp.

Maar ik zal mij volstrekt niet beroemen op iets anders dan op het kruis van onze Heere Jezus Christus, door wie de wereld voor mij gekruisigd is en ik voor de wereld. (Galaten 6:14)

Paulus had maar één ding om over te roemen – het kruis van onze Here Jezus Christus. Wat een verbazingwekkend standpunt, als je weet dat het kruis in de tijd van Paulus de absolute belichaming was van schaamte en afstoot. We zagen dat al in een eerdere overdenking.

In zijn boek 'A doctor at Calvary' ('een dokter op Golgotha') probeert de katholieke chirurg Pierre Barbet uit te leggen wat iemand die wordt gekruisigd lichamelijk ervaart. Wetenschappelijk was het ingewikkeld daarachter te komen, omdat er de afgelopen eeuwen niemand meer is gekruisigd, waaraan medische gegevens ontleend konden worden. Daaruit blijkt direct ook hoe ver het kruis van onze belevingswereld is komen te staan, als martelwerktuig van schaamte en vernedering.

Paulus beroemde zich niet op zijn Joodse afkomst, op de kerken die hij had gesticht of de wonderen die hij had gezien. Hij beroemde zich enkel en alleen op het kruis. Wat zou het heerlijk zijn als wij allemaal diezelfde gezindheid zouden hebben. Dan hebben we een geest die bereid is om leeggemaakt te worden van iedere vleselijke opschepperij, alle trots en zelfgenoegzaamheid – een geest die nederig het kruis van Jezus Christus erkent.