Ontferming betonen aan Israël

Het is belangrijk dat we de waarheid erkennen in wat Jezus zei tegen de Samaritaanse vrouw bij de waterput:

De redding is uit de Joden (Johannes 4:22).

Zonder de Joden hadden we geen aartsvaders, geen profeten, geen apostelen, geen Bijbel en bovenal... geen Verlosser! Zonder Israël zou er voor ons dus helemaal geen redding mogelijk zijn! De Bijbel maakt duidelijk dat God van christenen verlangt dat zij ten opzichte van de Joden hun dankbaarheid erkennen en doen wat in hun vermogen ligt om de Joden daarvoor te belonen. In Romeinen 11: 30,31 somt Paulus op wat hij eerder schreef over de verantwoordelijkheid van christenen naar de Joden:

Zoals u God eens ongehoorzaam was, maar door hun ongehoorzaamheid Gods barmhartigheid hebt ondervonden, zo zijn zij nu ongehoorzaam om door de barmhartigheid die u ondervonden hebt, ook zelf barmhartigheid te ondervinden.

Wat ik in deze tekst lees, is dat omdat God door Israëls ongehoorzaamheid barmhartigheid aan ons heeft betoond, Hij verwacht dat wij op onze beurt barmhartigheid tonen aan Israël, zodat ook zij door onze ontferming de barmhartigheid (genade) leren kennen. Hoe kunnen we deze verplichting vervullen? Op vier praktische manieren:

1. We kunnen een houding van oprechte liefde voor het Joodse volk aannemen en uiten.

2. We kunnen het goede voor Israël zoeken door ons gebed en voorbede, zoals de Bijbel ons aanspoort te doen (Romeinen 10:1)

3. We kunnen onze dankbaarheid naar Israël tonen door praktische daden van liefdadigheid en vriendschap.

4. We kunnen zo genieten van de overvloed van Gods zegen in Jezus Christus en deze laten zien, dat we de Joden daarmee tot jaloersheid wekken en zij daar ook naar gaan verlangen.