Een levend offer

Ik roep u er dan toe op, broeders, door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te ​wijden​ als een levend offer, ​heilig​ en voor God welbehaaglijk: dat is uw redelijke godsdienst (Romeinen 12:1).

In de eerste elf hoofdstukken van de brief aan de Romeinen worden we meegenomen in een stuk prachtige basistheologie. De redding en de genade in Jezus Christus worden hier stap voor stap beschreven. En dan, in hoofdstuk twaalf, vinden we de praktische toepassing van de eerdere elf hoofdstukken. Het begint met ons lichaam, dat we in Gods handen leggen als een levend offer. Misschien denk je onbewust: 'ach, het lichaam is niet zo belangrijk, het gaat veel meer om de ziel'. Maar laten we dan eens een praktische beeldspraak gebruiken. Als ik op een terrasje water bestel, dan krijg ik zowel het glas als de inhoud. Ik kan geen water krijgen zonder glas er omheen. Dat is wat God hier eigenlijk ook zegt. Hij wil het omhulsel, het vat – en de inhoud: de ziel. We kunnen de inhoud niet aan God geven zonder het vat dat er omheen is.

Wat betekent het om ons lichaam te maken tot een 'levend offer'? De offers in het Oude Testament bestonden uit dieren die gedood werden en op het altaar werden gelegd. Maar hier zegt God: 'Ik wil jouw lichaam precies zoals de Oudtestamentische offers, maar met één belangrijk verschil. Ik wil geen dood lichaam, maar een levend lichaam. Als ik je lichaam heb, dan heb ik jou.'

In Mattheüs 23 spreekt Jezus met de Farizeeën over welke dingen werkelijk belangrijk zijn in het dienen van God. Ze meenden dat het offer belangrijker was dan het altaar. Maar Jezus zei:

Dwazen en blinden, want wat is meer, de gave of het altaar, dat de gave heiligt (Mattheüs 23:19)?

Het altaar heiligt het offer dat erop wordt gelegd. Het offer wordt heilig gemaakt doordat het op het altaar wordt geplaatst. Zo is het ook met ons lichaam. Als we ons lichaam op Gods altaar leggen als een levend offer, dan wordt het geheiligd, apart gezet voor God. En dat is iets wat we allemaal zouden moeten doen.