Kiezen voor genade

Toewijding is onze wil ergens op zetten, en vervolgens overgave; in die volgorde. Als we het niet eerst echt willen, dan zullen we ons uit gewoonte overgeven aan het verkeerde. We moeten radicaal stoppen onze ledematen ter beschikking te stellen aan de zonde. Toen we nog ongelovig waren, hebben we dat juist heel lang gedaan, maar we moeten zeggen: 'Vandaag stop ik ermee!' Als we onze wil overgeven aan God, dan hoeven we onze ledematen niet langer te lenen aan satan en zijn ongerechtigheid.

Want de zonde zal over u niet heersen (in de King James Version (KJV) staat hier vertaald naar het Nederlands: de zonde zal geen macht over u hebben). U bent namelijk niet onder de Wet, maar onder de genade. (Romeinen 6:14)

Dit vers heeft grote gevolgen. Paulus schrijft dat we niet onder de Wet zijn, maar onder de genade. Het is dus het één of het ander, het kan niet allebei tegelijk. Als we onder de Wet zijn, dan zijn we niet onder de genade. En als we onder de genade zijn, dan zijn we niet onder de Wet.

Paulus schrijft ook dat de zonde geen macht over ons zal hebben, omdat we niet onder de Wet zijn. Omgekeerd evenredig heeft de zonde dus wel macht over ons, als we onder de Wet zijn. Voor sommigen klinkt dit misschien schokkend, maar dit is wat de Bijbel voortdurend leert.

We worden niet geregeerd door een serie regels. We zijn zonen en dochters van God geworden, en we gehoorzamen Hem omdat we van Hem houden. Vanaf dit moment is niet langer angst onze motivatie voor gehoorzaamheid, maar liefde en geloof. God maakt ons niet tot slaven; dat is wat de Wet doet. God maakt ons tot zonen en dochters. Daarom moeten we kiezen voor de Wet van Gods genade.