Het meedogenloze kruis

Sommige mensen worstelen met angst, depressie, eenzaamheid of zonden als lust, jaloezie of boosheid. Een pastoraal werker kan ons met dit soort problemen een eind op weg helpen, maar uiteindelijk ligt de oplossing in onze eigen handen – het kruis. Als we overweldigd worden door dit soort gevoelens, moeten we ons identificeren met Jezus die in ons woont.

In de bevrijdingsbediening zijn er vaak twee demonen die de poort bewaken en de deur openen voor andere demonen en ons leven willen beïnvloeden. Deze poortwachters heten zelfmedelijden en bitterheid. Zelfmedelijden is een krachtig gereedschap in de handen van satan. Ook bitterheid of wrok kan niemand zich veroorloven. Op een zeker moment moeten we meedogenloos zijn naar onszelf. Het kruis is op zichzelf een extreem meedogenloos martelwerktuig – er is niets aan het kruis wat gemakkelijk, aantrekkelijk of prettig is. Maar we danken God ervoor, omdat het kruis onze ontsnappingsroute is.

De meeste mensen hebben een 'gewoontezonde', een zonde waar we zo aan gewend zijn, dat we denken dat het een deel is van onszelf en het hoort bij wie we zijn. Daardoor vinden we het zelfs moeilijk deze zonde te haten, omdat het dan lijkt alsof we onszelf haten. Het is interessant dat mijn 'gewoontezonde' ook die van mijn vader was. Kinderen erven een heleboel van hun ouders. Bepaalde gedragspatronen staan al vast voordat we geboren worden. Ik zie gedrag in mezelf dat afkomstig is van mijn vaders gedrag.

We moeten de Heilige Geest vragen ons de wortel, de aard van onze problemen, te laten zien. Noem ze bij hun juiste naam (waarschijnlijk zijn het geen fraaie dingen) zoals lust, liegen, trots of zelfgerichtheid. Daarna zeggen we:

In Jezus is dit allemaal gekruisigd, en ik nagel het aan het kruis. Ik sta niet toe dat _______ mij overheerst. Ik ben er vrij van door het kruis.