Wat heiligmaking betekent

‘Heiligmaking' of 'heiliging' is een van die lange, ingewikkelde theologische begrippen. Laten we om te beginnen het woord ontleden. Het werkwoord heiligen is direct gerelateerd aan het originele Bijbelse woord voor 'heilig'. Heiligen betekent dus heilig maken. Het Nederlandse woord heiliging is verbonden met het woord heilige. Heiligmaking is dus het proces van iemand maken tot een heilige.

Daarom heeft ook ​Jezus, om door Zijn eigen bloed het volk te ​heiligen, buiten de ​poort​ geleden (Hebreeën 13:12).

Jezus ging buiten de stad als een zondoffer (zie bijvoorbeeld Johannes 19:16-20 – hoe Jezus werd weggeleid buiten de stad, om te lijden als een zondoffer). We leren uit het Oude Testament dat een zondoffer niet kon worden gebracht midden in de menigte van Gods volk (zie bijvoorbeeld Exodus 29:14). Heiligmaking omvat altijd afscheiding, apart zetten.

Om onszelf heilig te maken, moeten we de juiste belijdenis uitspreken:

Door het bloed van Jezus ben ik heilig gemaakt, apart gezet voor God, afgescheiden van al het kwade. Tussen mij en al het kwade staat het bloed van Jezus.

Degene die geheiligd wordt, bevindt zich in een gebied waar God toegang tot hem heeft, terwijl de duivel dat niet heeft. Geheiligd worden is weggehaald worden uit het gebied waarin satan kan komen en overgezet worden in een gebied waarin we beschikbaar zijn voor God – maar waar we niet thuis zijn als satan aanbelt. Dat is heiligmaking, heilig gemaakt worden, apart gezet voor God.