Onze zonden erkennen

In Psalm 32 schrijft David vanuit zijn eigen ervaring het volgende:

Toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg, onder mijn jammerklachten, de hele dag. Want dag en nacht drukte Uw hand zwaar op mij, mijn levensvocht veranderde in een zomerse droogte. Mijn zonde maakte ik U bekend, mijn ongerechtigheid bedekte ik niet. Ik zei: Ik zal mijn overtredingen belijden voor de HEERE. En Ú vergaf mijn ongerechtigheid, mijn zonde. (vers 3-5)

Toen David dit schreef, had hij volgens mij zijn zonde met Batseba voor ogen. Batseba was de vrouw van de Hethiet Uria. In deze verschrikkelijke situatie had David overspel gepleegd, en daarna een moord om zijn zonde te maskeren. Vervolgens gedroeg hij zich zoals velen van ons. Lange tijd weigerde hij de realiteit van zijn zonden onder ogen te zien. Hij probeerde het te negeren. Maar uiteindelijk – door de profeet Nathan geconfronteerd met zijn zonde - geeft hij het toe, belijdt zijn zonde en ontvangt vergeving. In het vervolg van de psalm doet David dan een algemene oproep:

Daarom zal iedere heilige tot U bidden ten tijde dat U Zich laat vinden. Voorzeker, een overstroming van machtige wateren zal hem niet bereiken. U bent mijn schuilplaats, U beschermt mij voor benauwdheid, U omringt mij met vrolijke gezangen van bevrijding. (vers 6-7)

Het is nooit te laat om onze zonden aan God te belijden en bescherming te vinden in Zijn verlossing. Hij zal ons bevrijden van de zonden die we erkennen en waar we ons van bekeren.

Je hoeft nooit te twijfelen of God jou wel wil vergeven. Als wij onze zonden belijden, dan is God getrouw en rechtvaardig om onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid (1 Johannes 1:9).