De grote overgang

Zo moeten degenen spreken die de HEER heeft bevrijd, bevrijd uit de klauwen van de vijand... (Psalm 107:2, WV)

Sommige mensen weten misschien dat de Heer hen heeft verlost uit de handen van de duivel; anderen lijken dat niet te weten, of althans, dat blijkt niet of nauwelijks uit de woorden die ze spreken. Ze spreken negatief over zichzelf, zelfveroordeling, schuld... Het klinkt alsof ze zich niet bewust zijn dat de Redder hen heeft bevrijd.

Zelf ben ik er net als zij diep van doordrongen hoe mijn hart en mijn leven eruit zien zonder Jezus – maar dat was hoe ik eraan toe was voordat Jezus in mijn leven kwam. Geloof me, ik weet wat het is om in handen van de duivel te zijn – en daar wil ik nooit meer terechtkomen. Door wat de Bijbel zegt, weet ik ook dat het bloed van Jezus ervoor zorgde dat ik uit de handen van de duivel ben verlost, en in handen ben gekomen van de Goede Herder. Jezus zei over de gelovigen:

Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken. (Johannes 10:28)

Dat was de grote overgang – de duivel moest mij loslaten en me laten overgaan in de handen van God. Merk echter wel op dat deze overgang alleen maar effectief is en ons voordeel oplevert, als we één ding doen, namelijk 'zo spreken...'. Laten zo spreken wie de Heer bevrijd heeft uit de hand van de vijand. Als je verlost bent, spreek dat dan uit: 'Ik weet: Hij heeft mij gered!' Als je het niet uitspreekt, is je verlossing niet effectief. Het is door het woord van je getuigenis dat Jezus' bloed effectief wordt.