De grote witte troon

De scène van het derde en laatste oordeel wordt beschreven in Openbaring 20:11-15:

En ik zag een grote witte troon, en Hem Die daarop zat. Voor Zijn aangezicht vluchtten de aarde en de hemel weg, zodat er geen plaats meer voor hen te vinden was. En ik zag de doden, klein en groot, voor God staan. En de boeken werden geopend en nog een ander boek werd geopend, namelijk het boek des levens. En de doden werden geoordeeld overeenkomstig wat in de boeken geschreven stond, overeenkomstig hun werken. En de zee gaf de doden die in haar waren. Ook de dood en het rijk van de dood gaven de doden die in hen waren, en zij werden geoordeeld, ieder overeenkomstig zijn werken. En de dood en het rijk van de dood werden in de poel van vuur geworpen. Dit is de tweede dood. En als iemand niet bleek ingeschreven te zijn in het boek des levens, werd hij in de poel van vuur geworpen.

Dit is het definitieve einde van alle zonde en rebellie tegen het gezag en de heiligheid van de almachtige God: voor eeuwig geworpen in de poel van eeuwigdurend vuur. Alleen diegene wiens naam geschreven staat in het boek des levens, kan aan dit laatste oordeel ontkomen. De namen die in dit boek staan vermeld zijn de namen van degenen die tijdens hun leven op aarde gebruik hebben gemaakt, door het geloof, van Gods ontferming en genade. Dezen vallen in verschillende categorieën:

Allen die hun geloof op Christus’ zoenoffer ten behoeve van de mensheid gesteld hebben, zullen reeds aan het begin van het millennium zijn opgestaan. Zij zullen hun eigen passende beoordeling voor de rechterstoel van Christus al hebben meegemaakt – niet ter veroordeling, maar voor het bepalen van hun beloning.

Het is waarschijnlijk zo, dat de meerderheid van degenen die voor de grote witte troon verschijnen, niet aan de voorwaarden hebben voldaan van het aannemen van Gods genade en dat zij daarom tot de poel van vuur veroordeeld zullen worden. Niettemin, zoals uiteengezet in deel 6 ‘Opstanding van de doden’, zullen er definitief tenminste twee categorieën mensen verschijnen voor de grote witte troon, die aan de veroordeling ontkomen en het eeuwige leven zullen binnengaan.

De eerste categorie zal bestaan uit mensen zoals de koningin van het Zuiden en de mensen van Ninevé, die gebruik hebben gemaakt van de genade die God hun aanbood in een korte maar beslissende openbaring van Zichzelf. De Schrift geeft geen aanwijzing hoeveel anderen er in de loop van de geschiedenis geweest zullen zijn aan wie een dergelijke gelegenheid is geschonken.

De tweede categorie zal bestaan uit allen die in geloof zijn gestorven tijdens het millennium.

Kunnen we verwachten dat er nog anderen zullen zijn aan wie God Zijn genade verleent vanaf Zijn grote witte troon? Alleen God weet dat. Met ons beperkte perspectief is het dwaasheid om hierover te speculeren. In plaats daarvan mogen wij de houding van Abraham aannemen:

Zou de Rechter van de hele aarde geen recht doen? (Genesis 18:25)