Christus is onze gerechtigheid geworden

Gisteren lazen we in 1 Johannes 1:9 hoe God ons, wanneer wij onze zonden belijden, vergeeft en reinigt van alle ongerechtigheid.

In 1 Johannes 2:1-2 lezen we hierover opnieuw:

Mijn lieve kinderen, ik schrijf u deze dingen, opdat u niet zondigt. En als iemand gezondigd heeft: wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige. En Hij is een verzoening voor onze zonden; en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden van de hele wereld.

Deze passages leren ons dat als een gelovige in Christus zondigt en daarna zijn zonde belijdt en zich ervan bekeert, de uitwerking van Christus’ verzoening zodanig is, dat het verslag van zijn zonde wordt uitgewist en hijzelf gereinigd wordt van alle ongerechtigheid.

Dat is de logische reden waarom de ware gelovige in Christus niet bang hoeft te zijn dat de uitkomst van het oordeel voor hem veroordeling zal zijn. Gods voorziening om zowel de zondaar zelf te reinigen, als ook het verslag van zijn zonden uit te wissen, betekent dat er geen register van zonden zal zijn overgebleven waarop ook maar enige veroordeling tot verdoemenis kan worden gebaseerd.

Als er dan geen mogelijkheid bestaat dat de ware gelovige uiteindelijk veroordeeld wordt, met welk doel zullen christenen dan geoordeeld worden? Het antwoordt luidt, dat het oordeel over christenen zal plaatsvinden om hun beloningen vast te stellen. De ware gelovige zal niet geoordeeld worden naar gerechtigheid, maar naar het aan Christus verleende dienstbetoon.

De reden waarom de gelovige niet op grond van gerechtigheid zal worden geoordeeld is eenvoudig en logisch: de gerechtigheid van de ware gelovige is niet langer van hemzelf, maar het is de gerechtigheid van Christus, die hem door God op basis van zijn geloof wordt toegekend. In 1 Korinthiërs 1:30 zegt Paulus dat Christus:

...Christus Jezus, Die voor ons is geworden wijsheid van God en gerechtigheid, heiliging en verlossing.

Niemand anders dan Jezus Christus zelf is onze gerechtigheid geworden.

In zijn tweede brief aan de Korinthiërs, hoofdstuk 5:21, brengt Paulus dezelfde waarheid naar voren:

Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.

Door deze uitwisseling zijn wij in Christus ‘gerechtigheid van God’ geworden.

Het is duidelijk dat het volkomen onlogisch zou zijn als God Zijn eigen gerechtigheid, die Hij aan de gelovige heeft toegekend, zou veroordelen of zelfs maar in twijfel zou trekken. Daarom komen daarom wij tot de conclusie dat het oordeel over christenen niet met hun gerechtigheid te maken heeft, maar met hun dienstbetoon aan Christus. Het doel van het oordeel is niet kwijtschelding of veroordeling, maar veeleer het bepalen van de beloning die iedere gelovige toekomt voor zijn dienstbetoon hier op aarde aan Christus.