Ieder van ons ontvangt een persoonlijk oordeel vanaf de rechterstoel

Naar de manier waarop dit oordeel over christenen zal plaatsvinden, wordt door Paulus verwezen in twee verschillende passages van zijn brieven, die overigens sterk met elkaar overeenkomen.

In beide brieven gebruikt Paulus de uitdrukking ‘de rechterstoel van Christus’. Het Griekse woord dat hier vertaald is met ‘rechterstoel’ is bema. Dit woord wijst op een verhoogd platform, dat in die tijd gebruikt werd voor een openbare toespraak.

Elders in het Nieuwe Testament geeft het de plaats van rechtspraak aan, die gebruikt werd door de Romeinse keizer en gezagsdragers, om de zaken die hen werden voorgelegd aan te horen en daar een oordeel over uit te spreken. In Handelingen 25:10 bijvoorbeeld, maakt Paulus aanspraak op zijn Romeinse burgerrecht om door de keizer te worden geoordeeld:

Ik sta voor de rechterstoel van de keizer en daar behoor ik geoordeeld te worden.

Hier gebruikt Paulus het woord bema voor de keizerlijke ‘rechterstoel’.

De eerste tekst staat in Romeinen 14:10 en 12:

U echter, wat oordeelt u uw broeder? Of ook u, wat minacht u uw broeder? Wij zullen immers allen voor de rechterstoel van Christus gesteld worden... Zo zal dan nu ieder van ons voor zichzelf rekenschap geven aan God.

In het eerste vers komt tweemaal de uitdrukking ‘uw broeder’ voor, en de uitdrukkingen ‘wij allen’ en ‘ieder van ons’ laten duidelijk zien dat Paulus het alleen heeft over het oordeel over christenen. Paulus bedoelt hiermee: wij als christenen moeten geen oordeel over elkaar uitspreken, omdat Christus dat zelf over elk van ons zal doen, en ieder van ons zal voor zichzelf verantwoording moeten afleggen aan Christus.

Zoals altijd waar het over het eeuwige oordeel gaat, is dat een volkomen individuele zaak. Dit wordt nog eens onderstreept door de grote nadruk die Paulus legt op: ‘ieder van ons’ – dat is ‘ieder van ons persoonlijk’.

In 2 Korinthiërs 5:10 gebruikt Paulus dezelfde taal om dit oordeel over christenen te beschrijven:

Want wij moeten allen voor de rechterstoel van ​Christus​ verschijnen, zodat ieder van ons krijgt wat hij verdient voor wat hij in zijn leven heeft gedaan, of het nu goed is of slecht (NBV).

Opnieuw blijkt uit zowel de taal zelf als uit de context, dat Paulus het alleen heeft over christenen. Ook ligt er dezelfde nadruk op de individuele persoon – ‘ieder van ons’.

Paulus vermeldt tevens wat precies ter beoordeling naar voren zal komen, de ‘dingen die in het lichaam verricht zijn’– dat wil zeggen: de daden en het gedrag van iedere christen tijdens zijn leven hier op aarde.

Verder wijst Paulus erop dat iedere daad van een christen hier op aarde onder één van twee categorieën valt – hetzij ‘goed’, hetzij ‘kwaad’. Er is geen derde categorie, geen neutraliteit. Iedere daad van een christen heeft op de een of andere manier een beslissende waarde – hetzij positief, hetzij negatief. Iedere daad die niet verricht wordt in geloof en gehoorzaamheid, tot verheerlijking van God, is voor God onaanvaardbaar, en daarom ‘kwaad’. Het is op deze, duidelijk geopenbaarde en eenvoudige basis, dat ieder van ons als christen moet verwachten geoordeeld te zullen worden.