God haat huichelarij

Gisteren zagen we hoe Gods oordeel over de mensen van Sodom en Gomorra dient als een model, een voorbeeld, voor alle mensen na hen. Een ander dramatisch geval van een model van Gods oordelen, zien we in de geschiedenis van Ananias en Saffira:

En Ananias verkocht samen met zijn vrouw Saffira een eigendom, en hield een deel van de opbrengst achter, ook met medeweten van zijn vrouw, en hij bracht een bepaald gedeelte en legde dat aan de voeten van de ​apostelen.
En ​Petrus​ zei: Ananias, waarom heeft de ​satan​ uw ​hart​ vervuld, zodat u gelogen hebt tegen de ​Heilige​ Geest​ en een deel achtergehouden hebt van de opbrengst van het stuk grond? Als het onverkocht gebleven was, bleef het dan niet van u, en toen het verkocht was, bleef de opbrengst dan niet tot uw beschikking? Waarom toch hebt u deze daad in uw ​hart​ voorgenomen? U hebt niet tegen mensen gelogen, maar tegen God. Toen Ananias deze woorden hoorde, viel hij neer en gaf de geest. En er ontstond grote vrees bij allen die dit hoorden.
Na drie uur kwam ook zijn vrouw daar binnen, zonder te weten wat er gebeurd was. En ​Petrus​ vroeg haar: Zeg mij, hebt u beiden het land voor zoveel verkocht? En zij zei: Ja, voor zoveel. Petrus​ zei tegen haar: Waarom toch hebt u met elkaar afgesproken de Geest van de Heere te verzoeken? Zie, de voeten van hen die uw man ​begraven​ hebben, zijn voor de deur en zullen u ook uitdragen. En zij viel onmiddellijk voor zijn voeten neer en gaf de geest. En toen de jongemannen binnengekomen waren, troffen zij haar dood aan, en zij droegen haar naar buiten en ​begroeven​ haar bij haar man. (Handelingen 5:1–10, ingekort)

Ananias en zijn vrouw Saffira waren, wat wij zouden noemen, ‘vrome huichelaars’. Zij verkochten een bezit en brachten een deel van de opbrengst bij de apostelen als een offer voor het werk van God. Dat was op zichzelf prijzenswaardig. Maar hun zonde was dat zij het deden voorkomen dat het geld dat zij meebrachten, de volle prijs vertegenwoordigde van het bezit dat zij hadden verkocht… Zij deden dit om de lof en de gunst te winnen van de apostelen en hun medechristenen.

Door de bovennatuurlijke openbaring van de Heilige Geest onderscheidde Petrus echter hun huichelachtigheid en beschuldigde hij eerst Ananias en later Saffira ervan, te liegen en te proberen de Heilige Geest te misleiden. Er kwam zo’n intense overtuiging van zonde over hen, dat zij beiden na elkander dood neervielen aan Petrus’ voeten.

Het effect van dit dramatische oordeel van God wordt beschreven in Handelingen 5:11:

En er kwam grote vrees over heel de gemeente en over allen die dit hoorden.

Natuurlijk wil dit niet zeggen dat God altijd dergelijk gedrag van christenen op zo’n snelle en dramatische manier zal beoordelen. Maar de onveranderlijke houding van God ten opzichte van liegen en huichelarij, wordt door deze gebeurtenis wel gedemonstreerd als een waarschuwing aan alle volgende generaties van de Gemeente.