De Vader – de Zoon – het Woord

We hebben gezien dat God met tegenzin toorn uitoefent. Het Nieuwe Testament neemt ons echter nog verder mee in deze waarheid. Gods tegenzin komt ook tot uitdrukking in de manier waarop Zijn oordeel uiteindelijk zal worden voltrokken. In eerste instantie behoort het oordeel aan God de Vader. In 1 Petrus 1:17 staat dit:

...Hem als Vader Die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt.

Hier wordt gezegd, dat het vellen van het oordeel en over alle mensen het ambt van God de Vader is. Maar in Johannes 5 openbaart Christus dat de Vader in Zijn soevereine wijsheid verkozen heeft alle oordeel over te dragen aan de Zoon:

Want ook de Vader oordeelt niemand, maar heeft heel het oordeel aan de Zoon gegeven, opdat allen de Zoon eren, zoals zij de Vader eren. Wie de Zoon niet eert, eert de Vader niet, Die Hem gezonden heeft... Want zoals de Vader het leven heeft in Zichzelf, zo heeft Hij ook de Zoon gegeven het leven te hebben in Zichzelf; en Hij heeft Hem ook macht gegeven om oordeel te vellen, omdat Hij de Zoon des mensen is. (Johannes 5:22-23, 26-27)

Hier wordt nadrukkelijk vermeld dat het recht tot oordelen is overgegaan van de Vader op de Zoon. Daar worden twee redenen voor gegeven. Ten eerste, omdat aan het ambt van rechter ook de eer verbonden is die de rechter toekomt. Op deze manier zullen alle mensen verplicht zijn dezelfde eer aan God de Zoon te bewijzen als aan God de Vader. Ten tweede, omdat Jezus zowel de Zoon des mensen is als de Zoon van God. Dat wil zeggen dat Hij zowel aan de menselijke als aan de goddelijke natuur deel heeft, en in Zijn oordeel kan Hij dus vanuit Zijn eigen ervaring ruimte laten voor alle zwakheden en verleidingen van het menselijke vlees.

De goddelijke natuur in de Zoon en de Vader is echter zo vol ontferming en barmhartigheid, dat ook Christus met tegenzin een oordeel velt. Daarom heeft Hij op Zijn beurt het uiteindelijke gezag om te oordelen overgedragen aan het Woord van God:

En als iemand Mijn woorden hoort en niet gelooft, veroordeel Ik hem niet, want Ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld zalig te maken. Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk het woord dat Ik gesproken heb; dat zal hem veroordelen op de laatste dag. (Johannes 12:47–48)

Het Woord van God is de onpartijdige, onveranderlijke maatstaf waaraan alle mensen op een dag moeten beantwoorden. Dezelfde openbaring omtrent Gods Woord is al in het Oude Testament gegeven, want David zegt tegen God in Psalm 119:160:

Vanaf het begin is Uw woord waarachtig, al Uw rechtvaardige bepalingen zijn voor eeuwig.

Dat wil zeggen dat al de maatstaven en de principes van Gods oordeel in Zijn Woord besloten liggen. En evenals het Woord, waarvan zij deel uitmaken, blijven deze maatstaven en principes voor eeuwig en onveranderlijk bestaan.