Een oordeel dat door genade wordt verzacht

Gisteren lazen we Hebreeën 12:22–24. Laten we vandaag met het oog van ons geloof en het licht van de Bijbel naar dit hemelse schouwspel gaan kijken. In het midden zien we één statige, majestueuze en eerbied afdwingende Figuur – God de Rechter over allen. Hier wordt Hij ons geopenbaard in Zijn soevereine, eeuwige autoriteit als Rechter – ja, Rechter over allen – Rechter over de hemelen, Rechter over de aarde, Rechter over de engelen, en Rechter over alle mensen.

Maar als God alleen geopenbaard zou zijn als Rechter, dan was er hier geen plaats voor zondige mensen. De openbaring van Gods Woord leidt ons daarom verder, van God de Rechter naar de Figuur van Jezus de Middelaar. Hij is de Enige die tussen een rechtvaardig, heilig God en verloren, zondige mensen in kan komen, en de twee met elkaar verzoenen. Het beeld wordt gecompleteerd door de openbaring van het bloed van Jezus, dat zowel het middel als de prijs is waardoor de verzoening tot stand is gekomen.

In dit beeld wordt het bloed van Jezus tegenover het bloed van Abel gesteld. Er zijn drie hoofdpunten van verschil: Abels bloed werd zonder toestemming vergoten; het bloed van Jezus werd vrijwillig gegeven als de prijs voor de verlossing van de mens. Abels bloed werd op de aarde vergoten; het bloed van Jezus werd geplengd voor de genadetroon in de hemel. Abels bloed riep tot God om wraak; het bloed van Jezus pleit voor genade en vergeving voor alle zondaars.

Deze openbaring van God als Rechter over allen wordt getemperd door de openbaring van Gods genade en ontferming, die zich manifesteert in het ambt van Middelaar en het vergoten bloed van Jezus Christus.

De hele Bijbel laat zien dat het ambt van ‘Rechter’ op grond van soeverein, eeuwig recht toebehoort aan God Zelf. Dit thema loopt door het hele Oude Testament heen:

In Richteren 11:27 lezen we:

Laat de HEERE, Die Rechter is, deze dag oordelen...

Psalm 58:12:

...er is een God Die op de aarde recht doet!

In Psalm 94:2, zegt de psalmist tot God:

Rechter van de aarde, verhef U...

En in Jesaja 33:22:

De HEERE is immers onze Rechter.

De meest diepgaande en volkomen uitdrukking van Gods eeuwige natuur is echter niet het oordeel, maar de genade; niet in toorn, maar in ontferming. De uitoefening van toorn en oordeel is ‘ongewoon’ voor Gods eigen natuur. Het is niet iets wat Hij van nature graag doet. In Johannes 3:17 zegt Christus:

Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden.

En in 2 Petrus 3:9 staat:

De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.

Dit soort Bijbelteksten laten zien dat God van harte genade en verlossing aanbiedt, en slechts met tegenzin toorn en oordeel uitoefent.