Ons doel is te mogen komen tot de opstanding van de doden

Gisteren zagen we dat logica en nuchtere oprechtheid geen andere conclusie toelaten, dan dat wanneer Christus niet uit de doden opgewekt zou zijn, Hij ook geen macht had gehad om de zondaar te redden of hem/haar vergeving te schenken. Maar indien Hij is opgestaan zoals de Bijbel vermeldt, dan is dit een logisch bewijs van Zijn macht om te vergeven en te behouden.

Hebreeën 7:25 zet deze consequentie van Christus’ opstanding ook duidelijk uiteen:

Daarom kan Hij ook volkomen zalig maken wie door Hem tot God gaan, omdat Hij altijd leeft om voor hen te pleiten.

In 1 Korinthiërs 15:14 legt Paulus de nadruk op de absolute logische noodzakelijkheid van Christus’ opstanding als basis voor Gods aanbod van behoud:

En als Christus niet is opgewekt, dan is onze prediking zonder inhoud, en zonder inhoud is ook uw geloof.

En in vers 17 opnieuw:

En als Christus niet is opgewekt, is uw geloof zinloos; u bent dan nog in uw zonden.

De toestand van het hedendaagse christendom is een overduidelijke bevestiging van deze heldere uitspraken van de Schrift. De theologen die de persoonlijke, lichamelijke opstanding van Christus verwerpen, mogen zoveel moraliseren en theoretiseren als ze willen, maar één ding zullen zij nooit persoonlijk ervaren: de vrede en de vreugde van de vergeving van zonden.

De derde reden van het belang van de opstanding tot slot, is dat die gebeurtenis hét hoogtepunt vormt van al onze hoop als christenen, en het hoogste doel is van ons geloofsleven hier op aarde.

In Filippenzen 3:10–12 verklaart Paulus zijn eigen persoonlijke houding ten opzichte van de opstanding als het hoogste doel en hoogtepunt van al zijn aardse inspanningen. Sprekend over het motief en het doel van zijn leven als christen, zegt hij:

...opdat ik Hem mag kennen, en de kracht van Zijn opstanding en de gemeenschap met Zijn lijden, doordat ik aan Zijn dood gelijkvormig word, om hoe dan ook te komen tot de opstanding van de doden. Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen.

Let vooral op die twee uitdrukkingen: opdat ik Hem mag kennen... en de kracht van Zijn opstanding... en opnieuw: om te mogen komen tot de opstanding uit de doden. Paulus liet niets in deze wereld hem ervan weerhouden om het hoogtepunt van zijn geloof en arbeid te bereiken - de opstanding uit de doden. In dit opzicht zou de houding van iedere christen hetzelfde moeten zijn als die van Paulus.

Als er geen wederopstanding is, dat is het geloof en het leven van de christen een hoogdravende misleiding. Paulus zegt dit ronduit in 1 Korinthiërs 15:19:

Als wij alleen voor dit leven op Christus onze hoop gevestigd hebben, zijn wij de meest beklagenswaardige van alle mensen.

Als wij daarentegen werkelijk in de wederopstanding geloven, dan zal ons doel en streven hetzelfde zijn als dat van Paulus: het mogen komen tot de opstanding uit de doden.