Dood en Dodenrijk (Hades) zijn personen

Het verschil tussen ‘Sheol’ of ‘Hades’ en ‘de poel van vuur’ komt nog verder naar voren uit het verslag van Johannes in Openbaring 20:14:

En de dood en het rijk van de dood werden in de poel van vuur geworpen.

Wat is nu de ware aard van ‘Dood’ en van ‘Hades’ zoals het Nieuwe Testament dit openbaart?

Meer licht en antwoord op deze vraag wordt verschaft in Openbaring 6, dat het beroemde visioen van de vier ruiters bevat. Hier zegt Johannes over de vierde ruiter in Openbaring 6:8:

En ik zag, en zie: een grauw paard en die erop zat, zijn naam was de dood, en het rijk van de dood volgde hem.

Uit dit verslag blijkt duidelijk dat zowel de ‘Dood’ als het ‘Dodenrijk’ hier aan Johannes werden getoond als personen. Alleen een persoon zou op een paard kunnen zitten, en alleen een andere persoon zou deze eerste persoon kunnen volgen. Deze passage werpt dus licht op de aard van de Dood en van Hades zoals deze personen in de Bijbel worden geopenbaard.

In een bepaalde betekenis is ‘dood’ echter een toestand. Het is het ophouden van leven, wanneer de geest van het lichaam gescheiden is. Maar ‘Dood’ is dus ook een persoon. ‘Dood’ is de obscure engel, de dienaar van satan, die de geest opeist van iedere onrechtvaardige die van zijn lichaam wordt gescheiden als hij sterft.

Een dergelijke waarheid geldt ook voor de ‘Hades’. In een bepaald opzicht is ‘Hades’ een verblijfplaats voor heengegane geesten. Maar in een ander opzicht is ‘Hades’ dus een persoon. ‘Hades’ is evenals ‘Dood’ een obscure engel, een dienaar van satan, die ‘Dood’ op de hielen volgt. ‘Hades’ neemt bezit van de geesten der onrechtvaardigen, die door ‘Dood’ zijn opgeëist, en brengt ze naar het gebied van de vertrokken geesten waaraan hij zijn naam ontleent – dat is ‘Hades’.