Iedereen wordt geoordeeld

Als we nu teruggaan naar Openbaring 20, zien we daar het volledige en uiteindelijke beeld van de opstanding zoals Johannes dit heeft opgetekend. In vers 13 zegt hij:

En de zee gaf de doden die in haar waren. Ook de dood en het rijk van de dood gaven de doden die in hen waren, en zij werden geoordeeld, ieder overeenkomstig zijn werken.

Er bestaat geen uitzondering op deze laatste opstanding van overgebleven doden. Daarin is ‘ieder’ inbegrepen. Niemand valt daarbuiten. Ieder gebied van Gods geschapen universum wordt op dat moment met goddelijk gezag opgeroepen om de doden uit te leveren die daarin zijn. De drie woorden die Johannes in dit verband gebruikt, zijn ‘de zee’, ‘de dood’ en ‘het rijk van de dood’ (Hades).

Het Griekse woord ‘Hades’ komt overeen met het Hebreeuwse woord ‘Sheol’, dat in het Oude Testament gebruikt wordt. ‘Hades’ of ‘Sheol’ is een plaats van tijdelijke verblijfplaats voor heengegane geesten, voorafgaand aan hun definitieve opstanding en veroordeling. Na de laatste opstanding en veroordeling worden alle onrechtvaardigen verwezen naar de poel van vuur. Het gebruikelijke Hebreeuwse woord dat in het Oude Testament voor deze poel van vuur wordt gebruikt, is niet ‘Sheol’ maar ‘Gehenna’.

Er is daarom een duidelijk onderscheid tussen ‘Sheol’ of ‘Hades’ aan de ene kant, en ‘Gehenna’ of ‘de poel des vuurs’ aan de andere kant. ‘Sheol’ of ‘Hades’ is een plaats van tijdelijk verblijf, waarheen de geesten, niet de lichamen, van de heengegane doden worden verwezen. ‘Gehenna’, of ‘de poel van vuur’ is een plaats van definitieve, niet eindigende straf, waar na de opstanding de totale persoonlijkheid van iedere onrechtvaardige, met geest, ziel en lichaam, naartoe wordt verwezen.