Twee groepen mensen die zullen opstaan ten leven

Gisteren lazen we Johannes’ beschrijving van de doden die worden geoordeeld. Volgens de Bijbel zullen onder hen echter tenminste twee categorieën zijn van mensen die zullen opstaan ten leven, en niet ter veroordeling.

Een van die categorieën omvat mensen zoals de koningin van het Zuiden (Sheba) en de mannen van Ninevé, over wie Jezus spreekt in Lukas 11:31–32:

De koningin van het Zuiden zal in het oordeel samen met de mannen van dit geslacht opstaan en hen veroordelen, want zij is gekomen van de einden van de aarde om de wijsheid van Salomo te horen en zie, meer dan Salomo is hier! De mannen van Ninevé zullen in het oordeel samen met dit geslacht opstaan en het veroordelen, want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jona, en zie, meer dan Jona is hier!

In elk van deze voorbeelden is het duidelijk dat ‘de mannen van dit geslacht’ (die de genade hebben afwezen die hun door Jezus werd aangeboden) ‘zullen opstaan’ voor de veroordeling tot vervloeking. Samen met hen zullen er echter twee groepen opstaan die bij het oordeel genade zullen ontvangen: de koningin van het Zuiden en de Ninevieten.

In tegenstelling tot de heiligen van het oude verbond, hadden deze mensen geen openbaring ontvangen van Christus’ zoenoffer – voorafgeschaduwd in type en profetie – waarop zij voor hun redding konden vertrouwen. Derhalve vallen zij niet onder degenen ‘die van Christus zijn bij Zijn komst’. Zij hebben echter in geloof gereageerd op de beperkte mate van het licht dat zij hadden ontvangen. Aan het einde van het millennium zullen zij daarom ontheven worden van de veroordeling, en opstaan ten leven.

Zullen er nog anderen in dezelfde categorie vallen als de koningin van het Zuiden en de mannen van Ninevé, en zo ja, wie dan? En hoevelen? De antwoorden op die vragen kunnen alleen vanuit de alwetendheid van God zelf komen. Maar één ding is zeker: degenen die het Evangelie van Christus gehoord hebben en dit hebben verworpen, zullen zichzelf voor altijd hebben buitengesloten van de genade van God.

Een tweede categorie mensen die ontheven zullen worden van de veroordeling bij de laatste opstanding, zal bestaan uit de rechtvaardigen die gestorven zijn tijdens de periode van Christus’ duizendjarige regering op aarde.

Over deze periode van het millennium vinden we het volgende profetische verslag in Jesaja 65:20:

Daar zal niet meer zijn een zuigeling die maar enkele dagen leeft of een oude man die zijn dagen niet zal volmaken, want een jonge man zal sterven als een honderdjarige, maar een zondaar, al is hij honderd jaar, zal vervloekt worden.

Het beeld dat Jesaja schetst van het leven op aarde gedurende het millennium, wijst erop dat ofschoon het menselijk leven aanzienlijk verlengd wordt, zowel de rechtvaardige als de zondaar toch aan de dood onderworpen zijn. Hieruit kunnen we afleiden dat de rechtvaardigen die tijdens het millennium sterven, aan het einde daarvan opgewekt zullen worden, maar dat zij niet onder het oordeel van God over de onrechtvaardigen vallen, die tegelijkertijd worden opgewekt.