Opgenomen in een wolk

In het Nieuwe Testament wordt geen definitief antwoord gegeven op de vraag wat er later van de heiligen die deelhadden aan Jezus’ opstanding, is geworden. Het lijkt echter heel natuurlijk om te veronderstellen dat deze heiligen óók deel hebben gehad aan Zijn hemelvaart.

Over Jezus’ hemelvaart lezen we:

Toen hij dit gezegd had, werd hij voor hun ogen omhoog geheven en ​opgenomen​ in een wolk, zodat ze hem niet meer zagen (Handelingen 1:9, NBV).

Jezus verdween in een wolk uit het zicht van de discipelen. In vers 11 lezen we dat vervolgens twee engelen verschenen en zeiden: Galilese mannen, waarom staat u omhoog te kijken naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze terugkomen als u Hem naar de hemel hebt zien gaan. Dit wijst op een nauwe parallel tussen Christus’ hemelvaart en Zijn terugkeer. Hij zal op dezelfde manier terugkomen zoals ze Hem hebben zien heengaan.

Wat houdt dit in? Onder andere in Markus 13:26 wordt vermeld dat Christus zal wederkeren in de wolken– letterlijker: ‘in wolken’. Zacharia 14:5 en Judas 1:14 openbaren ook dat Christus zal komen ‘met Zijn heiligen.’ Als we deze twee verklaringen combineren, dan zien we dat Christus komen zal ‘in wolken, met Zijn heiligen’.

Wij weten ook dat de hemelvaart van Christus en Zijn terugkeer uit de hemel nauw parallel lopen en dat Christus ten hemel opvoer ‘in een wolk’. Wij maken de parallel dus alleen maar compleet, als we aannemen dat Christus naar de hemel is opgevaren mét Zijn heiligen die uit de doden waren opgewekt.

In dit verband is er nóg een interessant punt. In Hebreeën 12:1 zegt de schrijver:

Daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben, afleggen alle last en de ​zonde, die ons zo licht in de weg staat, en met volharding de wedloop lopen, die vóór ons ligt. (NBG)

Wat is deze ‘wolk van getuigen’? De context wijst er duidelijk op dat hij het hier heeft over de Oudtestamentische heiligen van wie de geloofsdaden werden opgetekend in Hebreeën 11. Deze heiligen worden afgebeeld als een wolk van getuigen rondom iedere christelijke gelovige die de wedloop onderneemt. Zo wordt het beeld van een wolk opnieuw verbonden aan de heiligen van het Oude Testament.

Uit al deze overwegingen lijkt het logisch en Bijbels om aan te nemen dat Jezus in de hemel werd opgenomen in een wolk, waarin zich ook de Oudtestamentische heiligen bevonden die waren opgewekt. Zo zou de opstanding en de hemelvaart van Christus alles vervullen wat in de typologie van de Oudtestamentische verordening van de eerstelingen werd afgebeeld. Het zou ook precies parallel lopen met de wijze waarop Zijn beloofde terugkeer van de hemel naar de aarde zou plaatsvinden.

Deze conclusie is echter te beschouwen als niet meer dan een logische gevolgtrekking uit de verschillende aanwijzingen van de Bijbel. Men moet dit niet dogmatisch als een erkende leer naar voren brengen.