Heiligen met een opstandingslichaam

Gisteren lazen we over de heiligen van het Oude Testament die samen met Jezus uit de dood opstonden. Hierbij komen natuurlijk twee interessante vragen naar voren. De eerste vraag is deze: werden alle Oudtestamentische gelovigen op dat moment samen met Jezus opgewekt?

Het antwoord is duidelijk ‘nee’. Mattheüs zegt: veel lichamen van heiligen die ontslapen waren, werden opgewekt. In het normale spraakgebruik wijst deze uitdrukking, ‘veel...heiligen’, erop dat het niet alle heiligen waren die opstonden. De tweede interessante vraag omtrent deze opgestane Oudtestamentische heiligen is deze: wat is er van hen geworden na hun opstanding?

Uit het verslag valt op te maken dat deze Oudtestamentische heiligen in de ware betekenis van het woord waren ‘opgestaan’ – dat wil zeggen, dat ze voor eens en voor altijd waren opgestaan uit de heerschappij van de dood en het graf, om nooit meer onder die heerschappij terug te keren. In dit opzicht is er een volledig en groot verschil tussen deze heiligen en de mensen die door Jezus tijdens Zijn aardse bediening uit de dood zijn opgewekt.

Degenen die Christus uit de doden heeft opgewekt waren slechts uit de dood teruggeroepen tot hetzelfde natuurlijke aardse leven als voorheen. Zij bleven onderhevig aan alle zwakheden van het sterfelijke vlees. Te Zijner tijd stierven zij opnieuw en werden zij opnieuw begraven. Deze mensen waren enkel en alleen tot het natuurlijke aardse leven teruggebracht; zij waren niet uit de dood opgewekt. Aan de andere kant hadden de heiligen die samen met Jezus opstonden, met Hem deel in Zijn opstanding. Zij gingen een totaal nieuwe soort leven binnen. Zij ontvingen nieuwe, geestelijke lichamen, precies zoals Jezus zelf had ontvangen.

Dit blijkt uit de woorden van Mattheüs 27:53, waar vermeld wordt over deze opgestane heiligen:

en na Zijn opstanding gingen zij uit de graven, kwamen in de heilige stad en zijn aan velen verschenen.

Die woorden wijzen erop dat deze heiligen lichamen hadden zoals Jezus had na Zijn opstanding. Zij konden verschijnen of verdwijnen, zoals zij dat verkozen. Zij waren niet langer onderworpen aan de fysieke beperkingen van een normaal, aards lichaam.

Als dat zo is, dan is het ondenkbaar dat zij ooit opnieuw in hun graven teruggekeerd zijn en zichzelf opnieuw aan het afbraakproces hebben onderworpen. Door de bekleding van deze opstandingslichamen waren zij voor eens en voor altijd uit de schaduw en de heerschappij van de dood en het graf getreden, om daar nooit weer onder terug te keren.