De eerstelingen van de oogst aangeboden aan de Heer

In Leviticus 23:10-11 lezen we Gods instructies over de ceremonie van het aanbieden van de eerstelingen van de oogst aan de Heer:

Wanneer u in het land komt dat Ik u geven zal, en u de oogst ervan binnenhaalt, dan moet u de eerste schoof van uw oogst naar de priester brengen. Hij moet de schoof voor het aangezicht van de HEERE bewegen, opdat Hij een welgevallen in u vindt. Op de dag na de sabbat moet de priester de schoof bewegen.

Deze schoof van de eerstelingen die voor de Heer wordt bewogen, is een beeld van Christus die uit de doden opstaat als de vertegenwoordiger van de zondaar en als het begin van een nieuwe schepping.

Let erop hoe nauwkeurig dit beeld is. De schoof van de eerstelingen was de eerste complete vrucht die was opgekomen uit het zaad dat eerder in de aarde was begraven. Mozes zei tegen de kinderen van Israël dat de priester deze schoof voor de Heer moest bewegen opdat Hij een welgevallen in u vindt.

In Romeinen 4:25 vertelt Paulus ons dat Christus:

...om onze overtredingen is overgeleverd en opgewekt om onze rechtvaardiging.

De wederopstanding van Christus vormde niet alleen het bewijs van Zijn eigen gerechtigheid; het maakte het ook mogelijk dat de gelovige mét Christus door God gerekend zou worden als een rechtvaardige.

Verder moest deze eerstelings-schoof voor de Heer bewogen worden op de dag na de sabbat. Aangezien de sabbat de zevende, of laatste dag der week was, was de dag ná de sabbat de eerste dag van de week – de dag waarop Christus werkelijk opstond uit de doden.

Ten slotte was het bewegen van de eersteling een daad van aanbidding en van overwinning, want het verschijnen van de eerstelingen in het daarvoor bestemde seizoen, gaf de zekerheid dat de rest van de oogst veilig binnengehaald zou kunnen worden. Op dezelfde manier geeft de opstanding van Christus de zekerheid dat alle overblijvende doden óók, op de voor hen bepaalde tijd, zullen worden opgewekt.