De Geest stelt aan en zendt uit

Gods eigen opsomming van het proces waardoor Paulus en Barnabas werden aangesteld en uitgezonden vanuit de gemeente in Antiochië, kunnen we lezen in het volgende vers, Handelingen 13:4:

Zij dan, uitgezonden door de Heilige Geest, vertrokken naar Seleucië en voeren vandaar naar Cyprus.

Let op die bijzin: uitgezonden door de Heilige Geest... De gemeente te Antiochië en haar leiders, waren de menselijke instrumenten waardoor God Zijn wil openbaarde en uitwerkte voor het uitzenden van deze twee apostelen. Maar uiteindelijk was het de Heilige Geest, de nu op aarde aanwezige uitvoerende macht van de Godheid, die verantwoordelijk was voor de opdracht en de uitzending van deze twee apostelen. In de hele procedure die hier in Antiochië werd gevolgd, vinden we een volmaakt voorbeeld van goddelijke en menselijke samenwerking - God en Zijn Gemeente samenwerkend als partners.

Laten we nu in het kort nagaan wat het resultaat was van deze eerste zendingsreis van Paulus en Barnabas, waar zij onder bidden en vasten aan begonnen waren door de leiding van de Heilige Geest en door handoplegging:

En daarvandaan voeren zij naar Antiochië, waar zij aan de genade van God opgedragen waren voor het werk dat zij volbracht hadden. Toen zij daar aangekomen waren, riepen zij de gemeente bijeen en deden er verslag van wat voor grote dingen God met hen gedaan had, en dat Hij voor de heidenen de deur van het geloof geopend had. (Handelingen 14:26-27)

Hier zien we drie belangrijke punten:

Er wordt ons een gezaghebbend bijbelgetrouw verslag gegeven van het doel waarvoor de kerkleiders Paulus en Barnabas hun handen hadden opgelegd. Handoplegging is dus een middel waardoor Gods dienaren kunnen worden opgedragen aan Gods genade, om een speciaal werk te doen waarvoor God hen geroepen heeft.

De Bijbel vermeldt dat zij het door God opgedragen werk volbracht hadden. Dit betekent dat zij hun werk volledig en succesvol hadden gedaan, zonder iets achterwege te laten of verkeerd te doen. Iemand heeft eens gezegd: ‘Als God roept, zal God voorzien.’ Met andere woorden, als God iemand voor een speciale taak roept, dan zal God die persoon alle middelen en geestelijke genade ter beschikking stellen die hij of zij nodig heeft voor de volledige en succesvolle voltooiing van die taak.

Ten derde moeten we opmerken welke uitwerking hun bediening had op de heidenen. De Schrift vermeldt: God had voor de heidenen de deur van het geloof geopend (Handelingen 14:27). Paulus en Barnabas klopten niet op gesloten deuren. Overal waar ze gingen, merkten zij dat God voor hen was uitgegaan om de harten voor te bereiden en de deuren te openen. Dat is de kracht van eenparig gebed en vasten: het openen van deuren die anders gesloten zouden blijven. De kracht die voortkomt uit bidden en vasten, kwam door de oplegging van handen ter beschikking van Paulus en Barnabas, voor de noden waarmee ze geconfronteerd werden.

In dit verband zou ik mijn eigen conclusie hieraan willen toevoegen, die gebaseerd is op ervaringen in vele verschillende landen: Nieuwtestamentische resultaten kunnen alleen bereikt worden door Nieuwtestamentische methoden.