Mensen worden gered doordat ze Gods Woord horen

Vandaag en morgen zullen we kijken naar voorbeelden van prediking door de Heilige Geest in het boek Handelingen, en naar de resultaten die dit had.

Op de Pinksterdag, voordat de Heilige Geest neerdaalde, waren de 120 gelovigen in de bovenzaal in Jeruzalem een minderheid, die geen indruk maakte en geen invloed had. Maar nadat zij vervuld waren met de Heilige Geest, stond Petrus op en bracht een boodschap voor een menigte van duizenden Joodse mensen, die bijeen gestroomd waren. Wat waren de resultaten van deze ene prediking? Die staan vermeld in Handelingen 2:37:

En toen zij dit hoorden, werden zij diep in het hart geraakt en zeiden tegen Petrus en de andere apostelen: Wat moeten wij doen, mannenbroeders?

Let eens op die veelbetekenende uitdrukking: zij werden diep in het hart geraakt... Dit was de werking van de Heilige Geest, waarover Jezus profetisch sprak toen Hij zei:

En als Die gekomen is, zal Hij de wereld overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel.

Als gevolg van deze overtuiging bekeerden drieduizend van deze ongelovige Joden zich, namen zij Jezus als Heer en Verlosser aan en volgden zij Hem gehoorzaam in de waterdoop.

Het is echter belangrijk om te benadrukken, dat deze resultaten niet uitsluitend bereikt werden door de bovennatuurlijke manifestatie van de Heilige Geest alléén. Deze manifestatie was het gevolg van de prediking van Gods Woord. In 1 Korinthiërs 1:21 zegt Paulus:

...het heeft God behaagd door de dwaasheid van de prediking zalig te maken hen die geloven.

God heeft nooit bepaald dat mensen gered zouden moeten worden door het zien van wonderen of door het horen van profetische uitingen. Deze bovennatuurlijke manifestaties zijn er om de aandacht van de mensen te trekken en hun harten voor de waarheid te openen. Maar het is alleen door de prediking van Gods Woord dat mensen in werkelijkheid worden gered. Dit dient ter illustratie van Paulus’ uitspraak in Efeziërs 6:17:

het zwaard van de Geest, dat is Gods Woord.

Als Petrus op de Pinksterdag niet was opgestaan en een boodschap uit Gods Woord had gepredikt, zou de Heilige Geest toch machtig bij de discipelen aanwezig zijn geweest. Maar Hij zou geen zwaard te hanteren hebben gehad. Er zou aan de kant van de ongelovigen beslist wel ontzag en verwondering zijn geweest, maar er zouden geen bekeringen hebben plaatsgevonden. Het was het scherpe, tweesnijdende zwaard van Gods Woord dat door de Heilige Geest via de lippen van Petrus werd gehanteerd. Dit was het dat deze ongelovigen diep in hun hart trof en hen onder zo’n diepe overtuiging bracht.

Bij het bestuderen van Petrus’ prediking op de Pinksterdag is het verhelderend, te ontdekken dat bijna de helft ervan bestaat uit het citeren van feiten uit de oudtestamentische Geschriften. Zo groot is de uitwerking van Gods geschreven Woord, als het tot het mensenhart gericht wordt door de kracht van de Heilige Geest.