Het gevaar van materialisme en onverschilligheid

In 2 Timotheüs 3:1-5 geeft Paulus een profetisch beeld van de belangrijkste morele kenmerken die de mens aan het einde van dit tijdperk zullen typeren:

En weet dit dat in de laatste dagen zware tijden zullen aanbreken. Want de mensen zullen liefhebbers zijn van zichzelf, geldzuchtig, grootsprekers, hoogmoedig, lasteraars, hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig, zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijk, kwaadsprekers, onmatig, wreed, zonder liefde voor het goede, verraders, roekeloos, verwaand, meer liefhebbers van zingenot dan liefhebbers van God. Zij hebben een schijn van godsvrucht, maar hebben de kracht ervan verloochend. Keer u ook van hen af.

Paulus geeft hier een opsomming van achttien grote morele smetten die het menselijk leven en gedrag zullen bederven en ontsieren naarmate dit tijdperk ten einde loopt. De eerste twee morele smetten van zijn opsomming zijn ‘liefhebbers van zichzelf’ en ‘liefhebbers van geld’; de laatste van de lijst zijn ‘meer liefhebbers van zingenot dan van God’. Door het onfeilbare inzicht van de Heilige Geest heeft Paulus drie hoofdkenmerken aangewezen van onze huidige beschaving: ‘eigenliefde’, ‘liefde voor geld’; ‘liefde voor genot’.

Daar tussenin staan vijftien andere kenmerken van moreel verval, waarvan alle zich in de afgelopen honderd jaar openlijker en op grotere schaal manifesteren dan in enige voorafgaande periode van de wereldgeschiedenis.

Toch is het meest schokkende aspect van deze hele situatie, dat te midden van deze universele morele achteruitgang de religie niet ontbreekt. Nadat Paulus achttien morele smetten heeft opgenoemd, voegt hij daaraan toe:

Zij hebben een schijn van godsvrucht, maar hebben de kracht ervan verloochend.

Met andere woorden, de mensen die zich schuldig maken aan deze morele zonden, zijn geen mensen zonder godsdienst. Zij hebben een schijn van godsvrucht - een vorm van religie - maar het is een religie waarin geen plaats is voor de tegenwoordigheid en de kracht van de Heilige Geest. Als gevolg daarvan is er geen gevoeligheid voor geestelijke zaken; geen bewustzijn van diepgaande geestelijke realiteiten; geen overtuiging van zonde, of van gerechtigheid, of van oordeel.

Hieruit volgt dat het prediken van de boodschap van het Evangelie tot redding door Christus, zonder de begeleidende invloed van de Heilige Geest, een volkomen nutteloze poging is. Het is als het aanbieden van een oplossing aan mensen die zich niet van nood bewust zijn - genezing aan mensen die niet weten dat ze ziek zijn. De enige reactie die dit kan opleveren is onverschilligheid of spot.

De grootste vijanden van Evangelisatie zijn niet het communisme of valse godsdiensten. Het zijn materialisme en onverschilligheid. De enige kracht die deze barrière van materialisme kan doorbreken, is de kracht van de Heilige Geest.

En als Die gekomen is, zal Hij de wereld overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel.

De wereld heeft niet alleen prediking nodig - maar prediking zoals van de eerste gemeente - prediking door de Heilige Geest, Die vanuit de hemel gezonden is.