God stelt de juiste tijd vast

Gisteren lazen we hoe Paulus en Silas door de Geest naar Europa werden geleid. Als we kijken naar de kerkgeschiedenis, dan realiseren we ons het beslissende aandeel dat de Kerk in Europa heeft gehad. Allereerst in het bewaren van de waarheid van het Evangelie en daarna in het actief uitzaaien van die waarheid over de rest van de wereld. Daardoor kunnen we begrijpen waarom het dringend nodig was, dat het Evangelie zo snel door Paulus zelf, die immers de belangrijkste apostel was voor de heidenen, in Europa geplant zou worden.

Paulus en Silas wisten zelf echter niets van de loop die de geschiedenis in de volgende twintig eeuwen zou nemen. Daarom werd deze enorm belangrijke stap naar Europa alleen maar mogelijk gemaakt door de bovennatuurlijke openbaring en leiding van de Heilige Geest. Als zij niet op deze manier hadden opengestaan voor de leiding van de Geest, dan hadden zij Gods plan gemist, niet alleen voor hun eigen leven, maar ook voor het hele werk van het Evangelie.

Gods bovennatuurlijke aanwijzing voor Paulus door de Heilige Geest op dit punt, wordt nog merkwaardiger als we denken aan daaropvolgende fasen van Paulus’ zendingsactiviteiten. In Handelingen 19 lezen we namelijk hoe Paulus enige tijd later terugkeerde naar Efeze, wat de grootste stad was in de provincie Asia; en hoe er op dat moment uit zijn prediking een van de grootste opwekkingen ontstond die uit zijn hele bediening zijn opgetekend.

In Handelingen 19:10 staat over Paulus’ werk in Efeze:

En dit gebeurde twee jaar lang, zodat allen die in Asia woonden, het Woord van de Heere Jezus hoorden, zowel Joden als Grieken.

Hier moeten we beslist even heel aandachtig naar kijken. Zoals je je herinnert, had de Heilige Geest eerder Paulus niet toegestaan Asia überhaupt maar binnen te komen. Nu daar was teruggekeerd hij op Gods vastgestelde tijd, was Paulus getuige van zo’n grote uitwerking van de prediking van het Evangelie, dat in die hele provincie letterlijk iedereen het getuigenis van Christus hoorde!

Op grond van deze feiten mogen we het wagen twee conclusies te trekken. Allereerst: als Paulus Asia bij zijn eerste bezoek was binnengegaan, tegen de leiding van de Geest in, zou hij slechts teleurstellingen en mislukkingen hebben gehad. In feite kunnen we ons voorstellen dat Asia, in de taal van moderne zending, zou zijn beschreven als een ‘uiterst moeilijk gebied’. Ten tweede: als hij Asia voorbarig zou hebben bezocht, vóórdat de Geest hem daarheen leidde, zou Paulus makkelijk de latere werking van Gods Geest in de weg hebben kunnen staan, of zelfs volkomen onmogelijk hebben gemaakt, terwijl hij er nu bij zijn latere bezoek getuige van heeft mogen zijn.

Wat een les is dit voor allen die het Evangelie willen prediken of op welke manier dan ook van Christus willen getuigen! In de loop van iedere voorgenomen activiteit zijn er twee factoren die van gelijke betekenis en met elkaar verbonden zijn, waar we rekening mee moeten houden. De eerste is de plaats; de tweede is de tijd.