Openbaring van de Schriften: begrip van de Schrift

De Heilige Geest is aan de Gemeente gegeven om de hele goddelijke openbaring die we vinden in de Schrift te verduidelijken en te onderwijzen.

De vervulling van deze belofte van Christus wordt zichtbaar in de gebeurtenissen op de Pinksterdag. Zodra de Heilige Geest over de discipelen was uitgestort en zij met andere tongen begonnen te spreken, kwam de vraag naar voren: ‘Wat heeft dit toch te betekenen?’

In Handelingen 2:16,17 antwoordde Petrus:

Maar dit is wat gesproken is door de profeet Joël: En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees...

Zonder te aarzelen gaat Petrus dan verder met het citeren en uitleggen van een profetie van de profeet Joël, omtrent de laatste dagen. In de prediking die volgt, is bijna de helft van wat Petrus zegt een regelrecht citaat uit de oudtestamentische geschriften. En het onderwijs van deze Schriftgedeelten wordt op een heel duidelijke en krachtige manier toegepast op de gebeurtenissen van Christus’ dood en opstanding, en op de uitstorting van de Heilige Geest.

Je kunt je nauwelijks een grotere tegenstelling indenken tussen de uiteenzetting van de Oudtestamentische Schriftgedeelten die Petrus hier geeft, en het gebrek aan begrip dat Petrus en alle andere discipelen over dezelfde Schriftgedeelten hadden tijdens de aardse bediening van Jezus.

Het ziet ernaar uit dat deze totale verandering niet een geleidelijk proces was, maar onmiddellijk werd teweeggebracht door de uitstorting van de Heilige Geest. Zodra de Heilige Geest in hen kwam wonen, werd hun begrip van de Schrift bovennatuurlijk verlicht. Hun vroegere twijfels en verwarring maakten onmiddellijk plaats voor een helder begrip en een krachtige toepassing.

Dezelfde enorme verandering is vanaf de Pinksterdag nog steeds kenmerkend voor Geest-vervulde gelovigen. Saulus van Tarsus was bijvoorbeeld door Gamaliël, de beroemdste leraar van zijn dagen, getraind in de kennis van de oudtestamentische geschriften. Toch miste hij het begrip om deze kennis op de juiste manier toe te passen. Pas nadat Ananias Saulus in Damascus de handen had opgelegd, en bad dat hij vervuld mocht worden met de Heilige Geest, vielen hem de schellen van de ogen en kon hij die Schriftgedeelten begrijpen en toepassen.

Vervolgens lezen we in Handelingen 9:20:

En meteen predikte hij Christus in de synagogen, dat Hij de Zoon van God is.

Let op dat woord ‘meteen’... Er was geen langzame, geleidelijke worsteling om het te begrijpen. Op het moment dat de Heilige Geest binnenkwam, wierp Hij meteen een volkomen nieuw licht op de Schrift die Paulus al vele jaren kende, maar die hij nooit had kunnen toepassen of verklaren.

Wat de Heilige Geest voor Petrus en voor Saulus deed, en ook voor de Nieuwtestamentische christenen als geheel, wil Hij en kan Hij ook nu doen voor alle christenen van nu. Maar eerst moet iedere gelovige, door de doop in de Heilige Geest, persoonlijk deze wonderbare inwonende Gids, Leraar en Uitlegger ontvangen.